Lepi se idz'cie do goornoszloonzkigo zogroodka, to Woom gupje mys'li
wywjetrzejoom!
A jak uoon wygloondou, we z'dziebno inkszym mustrze (notacyji) Naszygo
Rzoondzynio, wejzdrzijcie se nirzyj:
Ślonsko zegrodka
Człowiek łod downa chcioł być blisko prziyrody.
Na łostatku nie wiadomo na wiela je nom teskno za piyrwej straconym rajem,
skond nos Ponboczek wygnoł, a na wiela je w nos starodowno pragliwość przijścio
nazot do lasa, kiery my sami łacno chynyli, a kiery dzisio sami dycko za fest
rznymy.
Momy sie dobrze tam kaj je paradiz, a z drugij strony je nom teskno za tymi
gojami, kiere tukej piyrwej bywały.
Taki też, kole naszych chałpow place łobiyromy na zegrodki.
Swoja zegrodka, kiero mo być piykno, a jeszcze ku tymu mo dować pożytek, mo być
trocha jak tyn paradiz, a trocha jak tyn goj.
Zegrodka mo być jako to istne ustroni, a zaros potym tom paradnom siyniom przed
chałpom, kiero gospodorzowi gańby nie prziniesie.
Pierwej w zegrodkach gospodorz - siodłok a wszyjscy kierzy śnim pomiyszkiwali,
chań poczywali w niedziele i świynta, a przi tym zegrodki były prziydomowymi
warzywnikami, kaj flancki były rosły w karejkach, abo na żyłach, a krze i
gałynzie w rajach, abo kej zogrodki były myjsze w rajkach, rajankach,
rajeczkach.
Zegrodki, sady, sadki dowały owoc kiery potym robotne ślonzoczki przerobiały na
powidła, zofty, musy a inksze szpcyjały.
Wiejsko zegrodka na Ślonsku Zielonym pasuje do przemian por roku w naszej
czynści Europy.
Piyrwej dycko zegrodki obsadzywane były szczepkami z lasa, abo flanckami kiere
szło dostać z baumszule ode dwora, abo lecykandy szło też pomiynić ze
somsiadami.
Zegrodka miała potym dować wszysko to co było poczebne na beztydzień, a ku tymu
jeszcze miała dować wszysko to co było poczebne ku świyntom kościelnym, i
hromadnym.
Bez to krom: grincojgu, zieliny, stromow, gałynzi i krzy owocowych, na
zegrodkach specjalnie krziły się flace kiere dowały szmuk, a te potym trefiały
ku ołtorzom przi rostomańtych łobrzyndach Kościelnych, abo ku kapliczkom i
krziżom przi miedzach i drogach pojszczod pol.
Na chwila wlezymy do takij zegrodki co by napatrzeć sie na rywiki, flora,
kwiotki i zieli, bes kierych ani ważno uroczystość Kościelno, abo hromadno we
wsi, ani jodło w niedziela a nabestydziyń nie byłyby tak pełne symboli
swionzanych z ziymiom, a ku tymu miały w zocy szumność Ponboczkowych darow.
www.szendera.com.pl/zgodki.doc
