human.uwm.edu.pl/polonistyka/biolik/articles/wciorko.htm
W tekstach Seweryna Pieniężnego stylizowanych na gwarę warmińską występują
liczne gwarowe leksemy przysłowia, zwroty i wyrażenia frazeologiczne. Wśród
nich uderzają częstością występowania i konsekwencją użycia wyrazy wciórko,
wciórcy, wciórkie oraz wciórkiego i wciórkich zapisywane przez ó kreskowane i
u zwykłe. Wyraz wciórcy jest używany w znaczeniu “wszyscy - wszystkie osoby,
wszyscy ludzie, ogół różnych osób”, wyraz wciórko w znaczeniu “wszystko” i w
dalszej kolejności wciórkie jako “wszystkie” oraz odpowiednio wciórkiego
“wszystkiego” i wciórkich “wszystkich”. Należy zaznaczyć, że w tekstach ani
razu nie zostały zapisane wyrazy wszystek, wszystka, wszystko, brak też form
wszyscy i wszystkie. Wynika z tego, że w gwarze warmińskiej zamiast wyrazów
wszystek, wszystka, wszystko, wszyscy, wszystkie występują ich odpowiedniki
znaczeniowe wciórko, wciórcy, wciórkie. W tekstach S. Pieniężnego nie
pojawiają się wszystkie gwarowe odpowiedniki ogólnopolskiego wszystek,
wszystka, wszystko. W liczbie pojedynczej brak jest gwarowego odpowiednika
wyrazów wszystek i wszystka. Możemy się domyślać, że w gwarze warmińskiej była
to forma rodzaju męskiego wciórek i żeńskiego wciórka. Jednak formy wciórek
nie poświadcza słownik Wiktora Steffena brak go też w kartotece wyrazów
Słownika gwar polskich i słowniku gwarowym J. Karłowicza. Żeńska forma wciórka
została zapisana przez Augusta Steffena na Warmii w rymowance:
Jeszcze buła dziórka,
Wlazła Kaśka wciórka.
--
»¸.•*»
Mym-só-kokanti»¸¸.•*¨`•»
