Jestem ateistą i uważam coming outy za niepoważne demonstracje. Oczywiście
warto się policzyć ale marsze są nieodpowiednią formą. Przede wszystkim nie
odpowiada mi ich performatywność. Co jest właściwie celem? Zachęcenie do
stania się ateistą? Przecież każdy kto jest ateistą wie, że taką postawę
hoduje się w sobie bardzo długo. Przekonanie o nieistnieniu sił sprawczych
dojrzewa wraz z naszą świadomością, z porzucaniem dziecięcych wyobrażeń, z
każdą czytaną książką i przemyśleniami nt zorganizowania wszechświata. Nie
można sobie ot tak pstryknąć i powiedzieć ok, nie ma. Potrzebna jest do tego
niezależność myślenia, umiejętność wnioskowania, dowodzenia, wiedza,
dojrzałość i obycie intelektualne. Tego się nie da nauczyć na ulicy. Głos
ulicy to głos gawiedzi, rozpaczliwy, skrajny, często głupi i napastliwy.
Miejscem walki o równość wszystkich Polaków, czyli zniesienie przywilejów
kościołów i wierzących jest debata publiczna odbywana na konferencjach,
sympozjach, kongresach, w telewizji, radiu, internecie za pomocą środków,
które są największymi argumentami naturalistów - za pomocą faktów, tych
upartych świadectw rzeczywistości. Naprawdę lepiej zorganizować się jako grupa
społeczna w oparciu chyba o PSR lub inną organizację a nie biegać po mieście z
durnymi hasłami. Hasła każdej, nie wiem jaką mądrej demonstracji są zawsze
głupie. Nie pójdę i nie znam nikogo kto pójdzie. Ilu członków ma PSR i jakie
finanse? Dopóki nie będzie 50 000 członków nie ma się co ruszać z miejsca. A
co do aktu apostazji to
jestem całkowicie przeciwny dokonywaniu tego przez ateistów, za wyjątkiem tych
którzy świadomie się kiedyś ochrzcili. Kościół bez mojej zgody uznaje
mnie za wierzącego. Tego rodzaju praktyka musi się skończyć bo gwałci moją
wolność gwarantowaną konstytucyjnie. Każdy dojrzały Polak powinien składać
oświadczenie woli
o przekonaniach religijnych bądź ich braku w postaci płacenia podatków na
kościół z którym się utożsamia lub niepłacenia jeśli jest niewierzący bądź nie
znajduje kościoła odpowiedniego dla siebie.