system szwajcarski

Pobyt w Szwajcarii jest tymczasowy i calkowicie zalezny od miejsca pracy dla
wszystkich na co najmniej piec lat (albo dziesiec albo pietnascie). Czyli jak
stracisz ta posade, to masz 3 miesiace czasu na opuszczenie kraju z cala
rodzina i nie ma zmiluj sie. Prawo stalego pobytu niezalezne jest od miejsca
pracy i uprawnia do pobierania zasilku dla bezrobotnych w razie jej straty
(jezeli oczywiscie spelnia sie inne warunki) tudziez dalszego pozostania w
Szwajcarii.

O obywatelstwo mozna ubiegac sie po 5 latach posiadania prawa stalego pobytu
(czyli minimum 10 lat Szwajcarii, czasem wiecej, zalezy od kantonu). By dostac
obywatelstwo trzeba odpowiadac przecietnemu Szwajcarowi z tej samej klasy
socjalnej i w tym samym wieku. Jest egzamin z historii Szwajcarii (stopien
trudnosci zalezny od w/w), jest „niezapowiedziana inspekcja mieszkania“, sa
wywiady z sasiadami i jest egzamin z jezyka. Potem, przy pozytywnym
zaopiniowaniu kandydature poddaje sie bezposredniemu glosowaniu gminy, w ktorej
sie mieszka (dlatego jest tez warunek „co najmniej piec ostatnich lat w tej
samej gminie) i jezeli ta przeglosuje na „tak“, to idzie do federalnego
zatwierdzenia, ktore teoretycznie moze byc odrzucone, ale nigdy nie jest.
Jezeli gmina glosuje na „nie“ to mozna sie odwolac, szanse ma sie jednak
mierne. Jezeli w calej cudzoziemskiej rodzinie tylko jeden czlonek zda wymagane
egzaminy i zostanie przeglosowany na „tak“ to cala rodzina automatycznie
dostanie obywatelstwo, jezeli chce. Jest to nieco brutalny tryb postepowania,
ale wydaje mi sie byc sluszny i dobrze spelniajacy cel dawania obywatelstwa
tylko tym, ktorzy naprawde sie za obywateli tego kraju poczuwaja.

Regulacja prawa pobytu jest moim zdaniem zbyt brutalna i niesprawiedliwa.

Xurek

--
czasem myslisz ze to nie On, a to wlasnie Kameleon! Z tylko jedna twarza.