Re: interpretacja Charioty

Klimat powieści- Ma cechy romansu. Jest opowieścią o ludzkich
losach, gdzie w tle są uczucia trudne, skomplikowane relacje,
związki precedensowe.
Jak najbardziej tak! Trudne relacje wynikające m.in. z wątku
romansowego.

Zamierzchła epoka, czas i miejsce mroczne,
ciężka ludzka praca, bieda, nadziei zaledwie iskra, która, o dziwo
rozpala sie we właściwym momencie ogromnym płomieniem...
Bardzo ładnie to ujęłaś Charioto – bieda, mrok, beznadzieja a ta
iskra to na pewno monolog Iwana.
To taka iskra w całej książce. Sam Dostojewski powiedział, że kilka
stron monologu napisał w jednej chwili. Brawo!!!

Tematem jest dylemat i konieczność wyboru pomiędzy uczuciem, a
pozycją i
pieniędzmi. Z jednej strony potrzeba miłości i uczucie bardzo
namiętne, z drugiej ograniczenia kulturowe i finansowe. Dylemat
odwieczny, jednakże oddziaływujący bardzo na emocje czytelnika,
stwarzający klimat, w którym sie 'tkwi po uszy" i utożsamia z
bohaterem.
Tak tu jest dylemat polegający na dokonaniu wyboru, są mezalianse
i kwestie finansowe prowadzące m.in. do morderstwa. Świetnie!

Bohaterami są osoby stanowiące szeroki przekrój i całe
spektrum człowieczych charakterów. Są to ludzie niezwykle namietni,
oddani idei, bez względu na to, czy jest to idea pozytywna, czy
negatywna. Istoty targane emocjami.
Brawo, brawo! To powieść o namiętnościach targających ludzką
duszą, bez osądzania co jest dobre, co złe.

Stanowią lustro wszelkich
ludzkich namietności, nie ma tu bohaterów "letnich", są "gorący"
lub "lodowaci".
O tak!!!

Bywają wśrod nich osoby tajemnicze, uduchowione, w
jakiś ezoteryczny sposób mądre.
Tak, starzec Zosima, prawosławny mnich i mistrz duchowy Aloszy!


Są też karierowicze z jednej strony
i to negatyw, są ludzie ubodzy, ale sprawiedliwi, uczciwi i
pracowici i to jest pozytyw. Pozytywni otrzymują często od losu
zupełnie niespodziewane szanse, jakby w nagrodę.
Karierowicze i ludzie nikczemni – jak najbardziej. Może słowo
pozytywny nie do końca pasuje do Dostojewskiego, ale cechy które
wymieniłaś jak najbardziej tak.

Ulubiony bohater
Mrgodot- mężczyzna o wysokiej pozycji społecznej, który w imię
wyznawanych wartości poświęca lub ryzykuje dorobek życia. Widzę, że
jest to człowiek, który kocha, bez pytań i bez reszty, całym sobą.
Zimny intelektualista o gorącej duszy, potajemnie kochający. Tak!


Nie do końca jestem pewna płci autora, obstawiam mężczyznę. Cenisz
go za wrażliwość, za nadzieję, którą daje i za przesłanie główne
jego powieści- Dobro jest silniejsze i zwycięża.
Mężczyzna się zgadza. Iwan jest „poza dobrem i złem” i w
powieściach Dostojewskiego nigdy nie zwycięża, ale … chyba znowu
pojawia się żart Dostojewskiego z końcówki powieści. Pojawił ci się
w kartach Alosza i jego silna wiara właśnie w to, że dobro zwycięży.
Brawo!

Twoje ostatnie pytanie Margodot- dlaczego?
Bo powieści pozwalają Ci uwierzyć, że Twoja wizja świata jest dobra,
bo tak, jak autor chcesz, by dobro zwyciężało i dzięki krzepiącej
sile jego książek łatwiej Ci uwierzyć, że to możliwe.
Tak, Iwan reprezentuje moją wizję świata, chociaż takiego świata
nie ma. W jakimś sensie jest ona pozytywna, chociaż nie użyłabym
słowa „dobro”.