Ogłoszenie dotyczyło pracy w sklepie z dziecięcymi ubrankami. Po telefonie
zostałam zaproszona na rozmowę. Rozmowa kwalifikacyjna odbyła się w mieszkaniu
przerobionym na biuro. Rozmawiałam z mężczyzną może 50letnim.On po przeczytaniu
mojego CV stwierdził, że skoro mam wyższe wykształcenie to praca w sklepie nie
jest dla mnie. Jakbym chciała to mogłabym zostać sekretarką w tym biurze. Było
to biuro firmy kształcącej kierowców. Praca spokojna i prosta. Oczywiście był
też haczyk; miałabym zamieszkać w biurze tj. biuro zajmowało jeden pokój, drugi
był pokojem przeznaczonym na gniazdko sekretarki. No i zapewne pomiędzy pokojami
kursowałby szef zostający po godzinach w pracy. ( Między wierszami dało się
wyczytać jakie byłyby moje obowiązki poza godzinami pracy)Rzecz jasna nie
przyjęłam tej „oferty”. Jeszcze pan próbował mnie zachęcać jakie to opłacalne
mogłoby być dla mnie, no ale na tym moja kariera sekretarki się skończyła.
Najdziwniejsze jest to, że dziewczyny jednak dają się na takie propozycje
złapać. Jak przyszłam na tą rozmowę, to drzwi otworzyła mi właśnie taka
„sekretarka”.
Agora S.A. - wydawca portalu Gazeta.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść wypowiedzi zamieszczanych przez użytkowników Forum. Osoby zamieszczające wypowiedzi naruszające prawo lub prawem chronione dobra osób trzecich mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną. Regulamin.
( Między wierszami dało się
