Dodaj do ulubionych

Wiersze patriotyczne

"Wszyscy kochamy naszą stolicę"



Wszyscy kochamy naszą stolicę
stare ulice, nowe ulice.
Most nad rzeką i fale Wisły
Statek na fali i piasek złocisty.
Szerokie place, parki zielone
i tramwajowy srebrzysty dzwonek
Stado gołębi, co chmurką białą
Nad ulicami szybuje śmiało
I każdy kamień, drewno i trawę
Wszyscy kochamy naszą Warszawę
Stolica Polski, piękna Warszawa
to nasza duma, to nasza chwała.

Cz.Janczarski


Edytor zaawansowany
  • Katechizm polskiego dziecka

    - Kto ty jesteś?
    - Polak mały.
    - Jaki znak twój?
    - Orzeł biały.
    - Gdzie ty mieszkasz?
    - Między swemi.
    - W jakim kraju?
    - W polskiej ziemi.
    - Czem ta ziemia?
    - Mą ojczyzną.
    - Czem zdobyta?
    - Krwią i blizną.
    - Czy ją kochasz?
    - Kocham szczerze.
    - A w co wierzysz?
    - W Polskę wierzę.
    - Coś ty dla niej?
    - Wdzięczne dziecię.
    - Coś jej winien?
    - Oddać życie.

  • Gdzie Odra wpada w Bałtyku sieci

    tam od stuleci rozsiadł się Szczecin.

    Tutaj o Piastach przetrwała pamięć

    w Piastowskim Zamku, w Portowej Bramie.

    A dzień dzisiejszy to nowe miasto,

    gdzie dom za domem w górę wyrasta.

    Tu piękny pomnik z trzema orłami,

    Park Kasprowicza, okręt z żaglami.

    Wały Chrobrego widać z daleka.

    Lśni w słońcu Odra – szczecińska rzeka.


  • A w tej naszej ojczyznie
    wiatr piosenkę nam gwiżdże,
    szumią kłosy i brzozy i sosny.
    Lecz najmilszym w niej dźwiękiem
    polska mowa brzmi pięknie,
    słowa, które z tej ziemi wyrosły.

    Na dzień dobry co rano,
    Na wieczorne dobranoc
    Są przy tobie dopóki nie uśniesz.
    Niech śpiewają i płyną
    Nad rodzinną krainą
    Niech w niej mieszka i spokój i uśmiech.

    >

  • Piękna jest nasza ziemia Piękna jest nasza Wisła
    przejrzysty nad nią błękit. Od gór dalekich do morza.
    Piękna jest nasza mowa Piękne są nasze dęby,
    i pieśni i piosenki. Topole, sosny i brzozy

    Piękna jest nasza szkoła I piękna jest Warszawa
    i piękna zieleń boiska. w blasku neonów i okien,
    Strumień jest piękny i łąka i szybki lot odrzutowca,
    i zboża fala złocista. Co ginie pod obłokiem.

    Piękny jest Biały Orzeł.
    piękna jest biel i czerwień.
    Piękna nasza Ojczyzna
    kochać będziemy cię wiernie.
  • „11 Listopada”
    Dzisiaj wielka jest rocznica
    jedenasty listopada!...
    Tym co zmarli za ojczyznę
    Hołd wdzięczności Polska składa.

  • Kto ty jesteś?
    Biały Orzeł
    Gdzie kraj twój leży?
    Skąd przybywasz?
    Z dawnych pieśni i sztandarów.
    Dokąd zmierzasz?
    Tam gdzie idzie naród.
  • Z Mariackiej wieży

    na srebrnej trąbce.

    Co to za koncert?

    A pod Wawelem

    do jamy ścieżka.

    Kto w jamie mieszkał?

    Kogut na Rynku

    macha skrzydłami.

    Kto jeździł na nim?

    Konno, z buławą,

    z brodą do pasa.

    Któż to tak hasa?

    U czapki pióro

    i wiatr w sukmanie.

    Co to za taniec?

    Kłębami dymów

    światła zasnute.

    Czy znasz tę hutę?

    Ten Wawel, Rynek,

    gołębi dwieście,

    w jakim to mieście?


  • Nad Toruniem noc zapada,

    usiadł kot na Krzywej Wieży

    Kot kociętom opowiada

    o piernikach słodkich, świeżych.

    Toruń, stary Toruń

    nadwiślański gród

    pachnie piernikami,

    bo w piernikach miód.

    Nad Toruniem księżyc w pełni,

    nad Toruniem gwiazdy płoną,

    kiedyś widział je Kopernik

    najsławniejszy nasz astronom.

  • 18.10.12, 22:58
    A ja mam do tych słów melodię!
  • 08.08.07, 10:05
    Zawsze mi się podobał tekst "oddać życie".
  • 12.07.07, 13:35
    "Pojedziemy w cudny kraj" M. Konopnicka

    Patataj, patataj,
    Pojedziemy w cudny kraj!

    Tam gdzie Wisła modra płynie,
    Szumią zboża na równinie.

    Pojedziemy, patataj...
    A jak zowie sięten kraj?
  • 12.07.07, 13:50
    „Warszawa” J. Tuwim

    Jaka wielka jest Warszawa!
    Ile domów, ile ludzi!
    Ile dumy i radości
    W sercach nam stolica budzi!

    Ile ulic, szkół, ogrodów,
    Placów, sklepów, ruchu, gwaru,
    Kin, teatrów, samochodów
    samochodów spacerów i obszaru!

    Aż niestara Wisłą cieszy,
    Ze stolica tak urosła,
    Bo pamięta jąmalutką,
    A dziś taka jest dorosła.
  • 12.07.07, 19:05
    „Nasze polskie ABC” Z. Staweczki
    Już przedszkolu dzieci wiedzą,
    Co to Wisła,
    Co to Bałtyk.
    Że na Śląsku mamy węgiel,
    A znów góry
    To są Tatry.
    Taki polski elementarz,
    Raz zobaczysz i pamiętasz.

    Kiedy będę taki duży,
    Jak na przykład są rodzice
    Z książek, z kina i z podróży
    Poznam kraju okolice.
    Jak zakładka Wisły wstążka,
    No a Polska
    Jest jak książka

    Ref:
    Nasze polskie ABC
    Każde dziecko 0o nim wie.
    Wchodzi w głowę,
    Wchodzi w serce,
    Jak literka po literce.
    Coraz lepiej czytasz je,
    Nasze polskie ABC
  • 12.07.07, 19:05
    „Powiewa flaga” Cz. Janczarski

    Powiewa flaga, gdy wiatr się zerwie
    A na tej fladze biel jest i czerwień.
    Czerwień – to miłość, biel – serca czyste
    Piękne są nasze barwy ojczyste.
  • 12.07.07, 19:10
    Czy ty wiesz, jaki to znak,
    w czerwonym polu
    biały ptak?

    - Wiem,
    odpowiedział Jędrek mały,
    to znak Polski
    Orzeł Biały.
  • 14.07.07, 10:22
    „Warszawa” I. Salach

    Piękne miasto leży nad brzegiem Wisły
    W jej wodzie wieczorem
    Światełka rozbłysły.

    Na starówce wesoło
    Gruchają gołębie
    A w łazienkach
    Po stawie pływają łabędzie.

    Kiedyś ją budował
    Wars do spółki z Sawą
    Aż po latach wielu stała się Warszawą.

    Piękna jest Warszawa,
    Jej domy, ulice.
    Wszyscy bardzo ją kochamy
    Tę naszą stolicę.

  • -Spójrz na Placu Zwycięstwa
    znicz nad grobem błyska
    - Kto pod tą płytą leży
    - Żołnierz zwyczajny żołnierz
    nieznany z nazwiska
    najcichszy ze wszystkich żołnierzy ...

    Wśród wieńców, kwiatów
    pośród kwiatów świeżych
    leży nieznany lecz prawdziwy
    i hołd przyjmuje od żywych
    w imieniu wszystkich poległych żołnierzy.
  • Stoi Syrenka nad Wisłą,
    Słońce w jej oczach zabłysło.
    Warszawskie dzieci tu przyszły.
    Stanęły na brzegu Wisły.
    Kiwają Syrence ręką :
    "Jakże się miewasz Syrenko?
  • 03.08.07, 08:26
    Polska to ja i ty
    i nasi bliscy
    i wielkie miasta
    i wielkie rzeki
    kopalnie i fabryki
    cuda najnowszej techniki
    --
    Bartuś
    Emilek
    synuś
  • 12.08.07, 19:09
    "Ziemia rodzinna” Bełza Władysław

    Całem mem sercem, duszą niewinną,
    kocham te świętą ziemię rodzinną,
    na której moja kołyska stała,
    i której dawna karmi się chwała.
    Kocham te barwne kwiaty na łące,
    kocham te łany kłosem szumiące,
    które mię żywią, które mię stroją,
    i które zdobią Ojczyznę moją.
    Kocham te góry, lasy i gaje,
    potężne rzeki, ciche ruczaje;
    bo w tych potokach, w wodzie u zdroja,
    ty się przeglądasz Ojczyzno moja,
    krwią użyźniona, we łzach skąpana,
    tak dla nas droga i tak kochana!

  • 12.08.07, 19:11
    "W podziemiach Wawelu” Bełza Władysław

    Czy znasz młody przyjacielu,
    groby królów na Wawelu?
    Poznaj skarb ten dawnej cnoty,
    co ozdabiał czas miniony,
    najcenniejsze to klejnoty,
    z całej polskiej twej Korony.
    Na kolanach idź mój mały,
    przed te trumny marmurowe,
    i u szczątków dawnej chwały,
    ze czcią pochyl twoją głowę.
    Tu nadziei żar i wiary,
    niech się w sercu twem rozgości,
    na ołtarzu tym ofiary,
    poświecenia i miłości.
    Tu uczucia najgorętsze,
    w młodem swojem rozpal łonie,
    bo tu wszystko, co najświętsze,
    w tym złożono Panteonie!
    Pod tych mrocznych wiązań stropem,
    legł król kmiotków pełen chwały,
    co nie szablą, ale snopem,
    podparł polski tron wspaniały.
    Tu Jagiełło, na świątnicach
    starych bogów, krzyże dźwiga;
    obok cudna, z łzą na licach,
    w sarkofagu śpi Jadwiga!
    Ci co blaski światła siali,
    i praw ludu wiernie strzegli:
    męże czynu, hartu stali,
    dwaj Zygmunci tutaj legli.
    Tu szczerbiona w krwawym boju,
    Batorego szabla świeci;
    a tam znowu, po dniach znoju,
    syty zwycięstw, legł Jan trzeci!
    Dalej widzisz moja duszko,
    wawrzyn wstęgą przewiązany;
    tutaj spoczął nasz Kościuszko,
    wódz, nad innych ukochany!
    Obok niego, dziecię moje,
    książę Józef legł ze sławą,
    co do walki, polskie woje,
    marszałkowską wiódł buławę!
    Wszystkoż, wszystko tak posnęło,
    jak te sławy naszej świadki?
    Wszystkoż wszystko tak minęło,
    jak na grobach więdną kwiatki?
    Precz z rozpaczą! Choć z mogiły,
    roześmieje się kwiat w wiośnie!
    Więc zaczerpmy tutaj siły,
    bo z przeszłości - przyszłość rośnie!
  • Kiedy będę już duży,
    Chcę się ludziom przysłużyć,
    chcę być dobry i miły, by mnie dzieci lubiły.

    Dużo czytać i umieć,
    żeby wszystko rozumieć
    Więcej siły mieć, abym mógł
    w potrzebie ratować i z pomocą przyjść słabym.
    Chcę być dobrym Polakiem,
    cały tydzień pracować,
    a w niedzielę- być ptakiem

  • Polska to piękne ogrody
    i nasze rzeki pełne wody.

    Polska to nasze morze,
    to łąki w pięknym kolorze.

    Polska to jeszcze lasy zielone,
    a gdzieniegdzie chaty bielone.

    Polska to nasza rodzinna tradycja,
    A w radio i telewizji polska audycja.

    Polska to wspaniały stary Kraków,
    i Pomorze słynące z rybaków.

    Polska to wysokie góry,
    których szczyty sięgają pod chmury.

    Polska to czarny kamień ze Śląska,
    i wszędzie gdzie jesteś... to Polska.










  • Żołnierzyków mamy dzielnych.
    Bacznie strzegą granic kraju.
    Od nas tylko dziś zależy
    Aby było nam jak w raju.


  • -- ,,Spójrz na Placu Zwycięstwa
    znicz nad grobem błyska
    - Kto pod tą płytą leży
    - Żołnierz zwyczajny żołnierz
    nieznany z nazwiska
    najcichszy ze wszystkich
    żołnierzy ...

    Wśród wieńców, kwiatów
    pośród kwiatów świeżych
    leży nieznany lecz prawdziwy
    i hołd przyjmuje od żywych
    w imieniu wszystkich
    poległych żołnierzy”.


  • My jesteśmy dzieci,
    My kochamy słońce,
    Ptaki śpiewające
    I drzewa szumiące.

    Cieszymy się, kiedy
    Mama się uśmiecha,
    Kiedy księżyc w okno
    Zagląda z daleka.

    By śpiewały ptaki,
    By szumiały drzewa,
    By się można cieszyć,
    Pokoju potrzeba.
  • Z kwietniowego '08 numeru czasopisma "Nauczycielka Przedszkola"
    (autora nie podano)

    Kiedy majowy wietrzyk powieje,
    w każdym Polaku budzi nadzieje.
    Usta się śmieją,serca nam rosną,
    bo przecież wolność nadeszła wiosną!

    Więc każdy Polak duży czy mały,
    od rana humor ma doskonały.
    I leśne ptaki radość przepaja
    kiedy się budzą 3 Maja!

    A maki polne,piękne,czerwone,
    schylają główki na flagi stronę.
    Tam biel i czerwień,tam wolny kraj...
    Niech nam żyje 3 Maj!
  • 27.04.08, 18:43
    A były gdzieś tu na forum inne wiersze dot. miast polskich ? czy mi się tylko
    wydaje ... potrzebne mi są smile ?
  • 28.04.08, 18:28
    „W kopalni soli”

    Kopalnia w Wieliczce
    - jak pałac pod ziemią:
    tu ściany, kolumny
    srebrzyście się mienią

    W kaplicach posągi,
    żyrandol jak słońce.
    Na falach jeziora
    - światełka tańczące.

    I łódka się chwieje,
    i może popłynie
    do groty srebrzystej
    w baśniowej krainie.

    A w grotach, w półcieniu
    i w mrocznych zakrętach
    śpi echo, co czasy
    odległe pamięta.

    I budzi się w ciszy,
    I słychać gdzieś kroki,
    I lampka olejna
    Zabłyśnie w półmroku.

    I zdaje się - górnik
    Sprzed wieków – jak w baśni –
    Podejdzie, płomyczek
    Latarki rozjaśni.


    To może podciągniemy go pod ten temat jeśli nie to usuńciesmile
  • Z ksiazki metodycznej dla n-la Didasko dla 6 latkow:

    Ma Polska skarby trzy-
    bezcenne , rzecz oczywista,
    to hymn narodowy,godło
    i sztandar-flaga ojczysta.

    Biało-czerwona flaga
    powiewa na polskim niebie,
    z nią w ręku nasi przodkowei
    walczyli o wolność dla Ciebie.

    Hymn nardowy z dumą
    śpiewało polskie wojsko,
    z radością się go uczymy
    dla Ciebie,kochana Polsko.

    A biały orzeł z godła
    spogląda pełen powagi,
    to symbol polskiego zwycięstwa,
    wolności i odwagi.


  • W Polsce się urodziłem,
    tu,gdzie rosną jabłonie,
    a wiosną cała kraina
    w zapachu kwiatów tonie.

    Góry szczytami tną niebio,
    a morze krzyczy mewami,
    ryby się pluszczą w jeziorach
    i lasy pachną grzybami.

    Czerwieni się jarzębina
    i jabłka rumiane na drzewach,
    bociany na łące klekocą,
    a w polu skowronek śpiewa.

    I kiedy wieczorem patrzę
    na pola kwitnące makiem,
    uśmiecham się i myślę:
    Jak dobrze,że jestem Polakiem!

  • A czy wiesz ty, bracie mały...
    Gdzie nasz polski orzeł biały?
    — Tam wysoko, hen, wysoko,
    Gdzie nie dojrzy wroga oko,
    Gdzie wolności jasne zorze,
    Złote słonko, gwiazdki boże,
    Ponad nasze sioła, góry,
    Krąży orzeł śnieżnopióry,
    Gardząc niewolnictwem podłem,
    Jest wolności wiecznem godłem.

    a>
  • Ojczyzna nasza to wieś i miasto,

    i las co szumi piosnkę o zmroku,

    obłok i słońce, co świeci jasno,

    zboże, co w polu rośnie wysoko.

    Ojczyzna nasza to dom i szkoła,

    i szara wstęga drogi za domem,

    i wszystko, wszystko, co jest dokoła

    tak bliskie sercu, drogie, znajome,

    To mowa, którą od dziecka znamy,

    to ludzie, których nikt nie pokona.

    Gorącym sercem Ciebie kochamy,

    Polsko, Ojczyzno, ziemio rodzona
  • 09.11.09, 22:15
    Czy wiesz może czyjego autorstwa jest ten wiersz? Bardzo mi na tej
    informacji zależy. Dzięki z góry za odpowiedź
  • 02.11.13, 19:40
    Kto jest autorem tego wiersza?
  • 25.03.14, 10:32
    Witam,
    Potrzebuję wierszyk o Konstytucji 3-go Maja w podobnym stylu, dla dziecka - 1 klasa podstawówki.
    Bardzo proszę o pomoc......przeszukałam chyba całego neta i nic nie ma.....

  • Jest na mapie mała kropka,
    ja tu mieszkam,tu mnie spotkasz.
    Jakie ciekawie i wesoło
    w moim świecie naokoło.

    Na podwórku trzy kałuże,
    położyły się przy murze,
    trzepak bardzo dziś kaprysi-
    duży dywan na nim wisi.

    Kurka Koko i pies Burek,
    kłócą się o jakiś sznurek,
    myszka kotu gra na nosie,
    w polu stoi strachów osiem.

    Słońce z cieniem gra tu w berka,
    pan kominiarz z dachu zerka,
    teraz chyba każdy przyzna,
    że jest piękna ma Ojczyzna!
  • 08.05.09, 17:56
    Artur Oppman
    ROK 1918

    O mamo, otrzyj oczy,
    Z uśmiechem do mnie mów -
    Ta krew, co z piersi broczy,
    Ta krew - to za nasz Lwów!...
    Ja biłem się tak samo,
    Jak starsi - mamo chwal!
    Tylko mi ciebie, mamo,
    Tylko mi Polski żal!...
    Mamo czy jesteś ze mną?
    Nie słyszę twoich słów...
    W oczach mi trochę ciemno.
    Obroniliśmy Lwów!...
    Zostaniesz biedna samą..
    Baczność! Za Lwów! Cel! Pal!
    Tylko mi ciebie, mamo,
    Tylko mi Polski żal...
    Z prawdziwym karabinem
    U pierwszych stałem czat...
    O, nie płacz nad swym synem,
    Że za Ojczyznę padł!...
    Z krwawą na kurtce plamą
    Odchodzę dumny w dal...
    Tylko mi ciebie, mamo,
    Tylko mi Polski żal...
  • 31.07.09, 08:09
    an_konta napisał:

    > Artur Oppman
    > ROK 1918

    Piękny wiersz,tylko chyba raczej dla dzieci w wieku szkolnym
    Pozdrawiam
    anka

  • 17.09.09, 19:27
    Inne wiersze Władysława Bełzy

    Cnoty Kardynalne

    Trzy są cnoty, o tym wiedz,
    Które trzeba w sercu strzec.

    Pierwsza, Wiary silna broń,
    Wiary, w Polski trwały byt,
    Że ją dźwignie Boża dłoń
    I na sławy wzniesie szczyt!

    Druga, w doli gorzkiej, zlej,
    Niech od zwątpień strzeże cię;
    Zdrój pociechy płynie z niej,
    A Nadzieją zowie się!

    Trzecia, Miłość, której siew,
    W serca rzucił niebios Pan,
    Która każe własną krew,
    Za ojczysty przelać łan!

    Te są cnoty, o tym wiedz,
    Któreś winien w sercu strzec!

    -------------------------------------------

    Co kochać

    Co masz kochać? pytasz dziecię,
    Co dla serca jest drogiego?
    Kochaj Boga, bo na świecie,
    Nic nie stało się bez Niego.

    Kochaj ojca, matkę twoją,
    Módl się za nich co dzień z rana,
    Bo przy tobie oni stoją,
    Niby straż od Boga dana.

    Do Ojczyzny, po rodzinie,
    Wzbudź najczystszy żar miłości:
    Toś się zrodził w tej krainie,
    I tu złożysz swoje kości.

    W czyim sercu miłość tleje,
    I nie toczy go zgnilizna,
    W tego duszy wciąż jaśnieje:
    Bóg, rodzina i ojczyzna!

    -------------------------------------------

    Modlitwa za Ojczyznę

    "W imię Ojca, - w imię Syna,
    I świętego Ducha",
    Polska modli się dziecina,
    A Pan Bóg ją słucha.

    W oczach dziecka dwie łzy duże,
    Wiara w każdym słowie:
    "Ojcze - błaga - coś jest w górze,
    Daj Ojczyźnie zdrowie!

    Pobłogosław dłońmi Swymi,
    Mą ojczystą strzechę;
    A mnie dozwól dla mej ziemi,
    Uróść na pociechę!"

    Tak schylone nad posłaniem,
    Dziecię z Bogiem gwarzy.
    A Bóg słucha z pobłażaniem,
    Na ojcowskiej twarzy,

    Słucha... zważa każde słowo...
    Zadumał się... myśli:
    I nad dziecka jasną głową
    Znak zbawienia kreśli.

    -------------------------------------------

    Ziemia rodzinna

    Całym mym sercem, duszą niewinną,
    Kocham tę świętą ziemię rodzinną,
    Na której moja kołyska stała,
    I której dawna karmi mnie chwała.

    Kocham te barwne kwiaty na łące,
    Kocham te lany kłosem szumiące,
    Które mnie żywią, które mnie stroją,
    I które zdobią Ojczyznę moją.

    Kocham te góry, lasy i gaje,
    Potężne rzeki, ciche ruczaje;
    Bo w tych potokach, w wodzie u zdroja,
    Ty się przeglądasz Ojczyzno moja,
    Krwią użyźniona, we łzach skąpana,
    Tak dla nas droga i tak kochana!

    -------------------------------------------

    Modlitwa polskiej dziewczynki

    Wiem ja, bo mi o tym,
    Mama powiadała:
    Żem dziecię tej ziemi,
    Żem jest Polka mała.

    I wiem, jak mi Polska,
    Jest droga i mila,
    Bom się w polskiej mowie,
    Pacierza uczyła.

    Bo mnie polskie niwy
    Chlebem swym karmiły;
    Bo mnie polskiej pieśni,
    Skowronki uczyły.

    Bo mnie tam na niebie,
    Strzeże Matka Boska,
    Ta polska królowa,
    Nasza Częstochowska.

    Bo przy Bożym tronie,
    Polscy święci stoją,
    I co dzień się modlą,
    Za Ojczyznę moją.

    Więc i ten paciorek,
    Polskiego dziewczęcia,
    Przyjm o wielki Boże,
    W ojcowskie objęcia!

    Bo on się z mej duszy,
    Wyrywa jak łkanie:
    "Ojczyznę kochaną,
    Racz nam wrócić Panie!"

    -----------------------------

    O celu Polaka

    Polaka celem:
    Skrucha przed Bogiem
    Mir z przyjacielem,
    A walka z wrogiem.

    Cześć dla siwizny,
    Czyste sumienie,
    Miłość Ojczyzny
    I poświęcenie.

    Chętnie krew własną,
    Dać w dobrej sprawie,
    Zacnie i jasno,
    Dążyć ku sławie.

    Umieć na progu
    Złożyć urazy,
    Mieć ufność w Bogu
    I żyć bez skazy.

    Trudy i znoje,
    Znosić z weselem,
    To, dzieci moje,
    Polaka celem.

    ----------------------------------

    Czym będę?

    Nieraz, gdy sobie,
    W kątku usiądę,
    To myślę o tym,
    Czym też ja będę?

    Trudno się zawsze,
    Trzymać mamusi,
    Bo każdy człowiek,
    Kimś być musi.

    Więc może będę,
    Dzielnym ułanem,
    Lub w cichej wiosce,
    Skromnym plebanem.

    Może też inną
    Pójdę kolejką:
    Będę malarzem,
    Jak nasz Matejko.

    A może sobie
    I to zdobędę,
    Że ziemię ojców
    Uprawiać będę.

    Lecz jakimkolwiek,
    Iść będę szlakiem:
    Zawsze zostanę,
    Dobrym Polakiem!

    ---------------------------------------

    Polska mowa

    Ukochaj dziatwo słowo rodzinne,
    Skarb twój najdroższy, wspaniały!
    Tym słowem usta twoje niewinne,
    Pierwszy paciorek szeptały.

    A co po Bogu najdroższe dziatki!
    Dla duszy tkliwej i czystej:
    Słodkie imiona ojca i matki,
    Wzięłyście z mowy ojczystej.

    Pierwsze wrażenia, pierwsze pojęcia,
    Pieśń ptaszka, kwiatki w dąbrowie,
    Co zajmowały umysł dziecięcia,
    W tej tłumaczono wam mowie.

    Nie tylko kraj ten, w którym żyjecie,
    Ojczyzną waszą się zowie:
    Bo jest i druga ojczyzna, dziecię,
    Co w polskim mieści się słowie.

    Z głębi serc polskich, nurty żywymi,
    Rwie się jak rzeka wspaniała
    To mowa ojców, co naszej ziemi,
    Nazwisko "Polski" nadała.

    A jakież czary mowa ta mieści:
    Raz gromem huczy i błyska;
    To znów się odezwie jękiem boleści,
    Że aż łzy z oczu wyciska.

    Bo w niej się chowa moc tajemnicza,
    Ta czarodziejska moc wróżki:
    Co raz ją zmienia w pieśń Mickiewicza,
    To znów w hasło Kościuszki!

    Więc czcij to słowo, co się u świata,
    Okryło zasług wawrzynem!
    Bo kto nim gardzi albo pomiata,
    Ten złym Ojczyzny jest synem!

    --------------------------------------------------------

    Marsz skautów

    "Święta miłości kochanej ojczyzny",
    Oto w twą służbę wchodzi hufiec nasz!
    Od lat najmłodszych do późnej siwizny,
    Pragnie przy tobie czujną trzymać straż!
    Równajmy krok,
    Wytężmy wzrok,
    Czy gdzie się podstęp nie kryje?
    Uderzmy w ton,
    Silny jak dzwon:
    Polska niech żyje! niech żyje!

    My łez nie ronimy nad twoją mogiłą,
    Bo nie wierzymy żeś złożona w grób!
    W nas życie młode tętni całą siłą,
    Żyć dla cię chcemy, - nie konać u stóp!
    Równajmy krok...

    Pragniemy spajać nadziei ogniwa,
    Że nam zwycięstwo da nabyty hart;
    Że i ty z nami żyć będziesz szczęśliwa,
    I każdy syn twój będzie ciebie wart!
    Równajmy krok...

    Będziemy iść karnie pomimo przeszkody,
    Będziemy z zapałem walczyć o twój byt;
    Aby w nagrodę, kiedyś, z piersi miodnej,
    Okrzyknąć twego odrodzenia świt!
    Równajmy krok,
    Wytężmy wzrok,
    Czy gdzieś się podstęp nie kryje?
    Uderzy w ton,
    Silny jak dzwon:
    Polska niech żyje! niech żyje!

    --------------------------------------------------

    Disce puer

    Siadł król Batory na swej stolicy,
    W sławy i blasku potędze;
    Miecz mu połykał w dzielnej prawicy,
    Dłoń drugą oparł na księdze.

    Przed królem stało małe pacholę,
    Uśmiech miał w oczach swawolny,
    Ale myśl jakąś jasną na czole,
    A był to biedny żak szkolny.

    Choć ubiór jego nie lśnił szkarłatem,
    Bo nosił świtkę siermiężną;
    Nie drżał on trwożnie przed majestatem,
    Choć stał z pokorą należną.

    A król i mędrzec w jednej osobie,
    Los chłopca mając na względzie:
    "Ucz się! - doń rzecze, - a ja to zrobię,
    Że w pierwszych będziesz stał rzędzie!"

    Bo wiedział król ten, że nie garść złota,
    Darzy znaczeniem i władzą,
    Ale nauka, prawość i cnota,
    Na szczeble sławy prowadzą.

    I choć król spoczął już w grobie,
    Dotąd brzmi jego orędzie:
    "Ucz się pacholę! a mówię tobie,
    Że będziesz w pierwszych stał rzędzie!"

  • 17.09.09, 19:31
    Chodziły tu Niemce..

    Chodziły tu Niemce.. Chodziły odmieńce
    "Sprzedaj chłopie rolę, będziesz miał czerwieńce!

    Zapłacimy chatę, zapłacimy pole...
    Będziesz miał talarów na caluśkim stole"

    A mój Niemcze miły, idźże kędy raczysz,
    Ale mojej roli równo nie obaczysz!

    Schowaj se czerwieńce i białe talary...
    Kto przedaje ziemię, nie naszej ten wiary!

    Bogatyś ty, Niemcze, i trzos twój chędogi,
    Ale na tę ziemię jeszcześ za ubogi!

    Pójdą twe talary za rolę, za płoty;
    A kto mi zapłaci ten miesiączek złoty?

    A kto mi zapłaci za tę jasność Bożą,
    Co w moje okienko idzie z każdą zorzą?

    Za ten dach słomiany, co mi głowy strzeże?
    Za ten dzwoń co dzwoni rankiem na pacierze?

    Za te lasów szumy, za te polne kwiaty,
    Za ten krzyż pochyły co mi strzeże chaty?

    A kto mi zapłaci za te jasne rosy,
    Co się srebrem sypią na łąki, na wrzosy?

    Za wiosenny klekot naszego bociana?
    Za tę pieśń z pod lasu: "Oj dana!.. Oj dana!.."

    A kto mi zapłaci za tę modrą wodę?
    Za ciepło słoneczne, za cichą pogodę?

    Za ten piasek biały, gdzie się trzpioczą dzieci?
    Za tego skowronka, co nad głową leci?

    Za ten wiatr co wieje, za fujarki granie?
    Za tego świerszczyka, co tam świerka w ścianie?

    Za palmę co pęka w kwietniową niedzielę?
    Za gruszę tę polną co długi cień ściele?

    A kto mi zapłaci za słodkość tę miodu,
    Co pszczoły ją niosą do ula z ogrodu?

    Za cmentarz rozkwitły w głóg dziki, jak sady,
    Gdzie leżą w mogiłkach ojcowie i dziady?

    A toćżę i mnie tam gospody potrzeba,
    Gdy Pan Bóg zawoła: "Choć chłopie do nieba!..."

    A toć by mi dzieci po nocach tęskniły,
    Nie wiedząc, gdzie szukać ojcowej mogiły!

    Nie sprzedam ci roli... Weź Niemcze talary...
    Kto ziemię przedaje, nie naszej ten wiary!

    Maria Konopnicka
  • 01.11.09, 18:27
    "Polska" Ryszard Przymus

    Polska- to taka kraina,
    która się w sercu zaczyna.
    Potem jest w myślach blisko,
    w pięknej ziemi nad Wisłą.
    Jej ścieżkami chodzimy,
    budujemy, bronimy.
    Polska- Ojczyzna...
    Kraina, która się w sercu zaczyna.
    ---------------------------------
    "Twój dom" Wanda Chotomska

    Jest w każym naszym słowie,
    a słowa są najprostsze-
    chleb, mama, dom gośinny,
    i Wisła, i Mazowsze.
    I jest w czerwieni maków,
    i w białych kwiatach wiśni,
    w piosenkach wszystkich ptaków
    i w każdej naszej myśli,
    W mazurku chopinowskim,
    i w czarnym węglu Śląska,
    i tu, gdzie serce mówi,
    że to jest właśnie Polska.
    ----------------------------
    "Ziemia rodzinna" Ludmiła Marjańska

    Ziemio, na której rosnę
    Ojczyzno!Kocham cię całą:
    każdą twoją jodłę i sosnę,
    zielony dąb, brzozę białą.
    Wszystkie twe drzewa.
    I ptaki przelatujące pod niebem.
    Nawet chwasty, chabry i maki.
    I zboże, które jest chlebem.
    Kocham rzek twoich wody
    i mazowieckie piachy.
    Owocujące ogrody
    i złote, wiślane łachy.
    Góry, gdy jesień je złoci
    i kiedy śpią zimą- w śniegu.
    I łąki pełne stokroci
    i domy Zagłębia Śląskiego.


  • 01.11.09, 18:30
    Kiedy nagle las zaszumi,
    mowę sosny gdy zrozumiesz...
    To jest Polska.
    Gdy zobaczysz gdzieś topole
    królujące ponad polem...
    To jest Polska.
    Ujrzysz biały krzyż wycięty,
    hełm i pod nim piasek święty...
    To jest Polska.
  • 01.11.09, 18:35
    Wszystko dokoła:
    dom i przedszkole,
    fabryczne dymy,
    żelazna kolej...
    Kwiaty przy oknie,
    klon koło bramy,
    słoneczny uśmiech
    kochanej mamy...
    I las, co cieniem
    dzieci zaprasza-
    wszystko to Polska,
    Ojczyzna nasza!
  • 01.11.09, 18:38
    ojczyzna to kraj dzieciństwa
    miejsce urodzenia
    to jest ta mała najbliższa
    ojczyzna

    miasto miasteczko wieś
    ulica dom podwórko
    pierwsza miłość
    las na horyzoncie
    grzyby

    w dzieciństwie poznaje się
    kwiaty zioła zboża
    zwierzęta
    pola łąki
    słowa owocowe

    ojczyzna się śmieje

    na początku ojczyzna
    jest blisko
    na wyciągnięcie ręki

    dopiero później rośnie
    krwawi
    boli
  • 01.11.09, 18:47
    Dawno, dawno temu żyli dzielni rycerze. Nazywano ich Polanami. Byli to bardzo odważni, sprawiedliwi i mądrzy ludzie. Walczyli w obronie słabszych i pokrzywdzonych. Wtedy jeszcze nie było samochodów i dlatego każdy rycerz miał swojego konia, o którego bardzo się troszczył. Polanie postanowili wreszcie osiedlić się gdzieś na stałe. Długo jeździli i szukali odpowiedniego miejsca, które mogliby pokochać i nazywać swoją ojczyzną. Pewnego dnia przyjechali do puszczy. Byli już bardzo zmęczeni, a właśnie zapadał wieczór, więc postanowili pozostać tu na noc. Ułożyli się wygodnie na polanie pod wielkim dębem i wtedy nagle wielki biały orzeł, który wśród olbrzymich konarów miał swoje gniazdo, wzbił się do góry. Rycerze patrzyli z podziwem na ptaka, który na tle czerwonego od zachodzącego słońca nieba wyglądał niezwykle pięknie. Wtedy wódz Polan- Lech powiedział: "Oto znaleźliśmy swoje miejsce na ziemi. Jeżeli tak piękne ptaki czują się tu dobrze to i zakładają gniazda w tych lasach, to i my tutaj zamieszkamy. Zbudujemy domy i założymy rodziny, a biały orzeł na czerwonym tle będzie naszym godłem- symbolem potęgi, wolności i zwycięstwa".
    ---------------------------------------------------------------------
    Wychowanie w Przedszkolu 9/2005
  • 01.11.09, 19:01
    Nad Toruniem noc zapada,
    usiadł kot na Krzywej Wieży
    Kot kociętom opowiada
    o piernikach słodkich, świeżych.
    Toruń, stary Toruń
    nadwiślański gród
    pachnie piernikami,
    bo w piernikach miód.
    Nad Toruniem księżyc w pełni,
    nad Toruniem gwiazdy płoną,
    kiedyś widział je Kopernik
    najsławniejszy nasz astronom.
  • 04.11.09, 06:53

    Każdy kocha swoje miasto
    czy jest duże, czy jest małe.
    Każdy kocha swoją wioskę,
    w której mieszka życie całe.

    I pamięta też przedszkolak
    nazwę miejsca zamieszkania,
    by kłopoty mógł omijać,
    by nie było zamieszania.
  • 04.11.09, 06:54
    To małe kółeczko
    To moje miasteczko
    W tym mieście mój dom
    W tym domu mój kąt

    I tam na kanapie
    Przyglądam się mapie
    -To małe kółeczko
    to moje miasteczko.

  • 06.11.09, 18:56
    Dzisiaj wielka jest rocznica -
    Jedenasty Listopada!
    Tym, co zmarli za Ojczyznę,
    hołd wdzięczności Polska składa.

    Im to, bowiem zawdzięczamy
    wolność - polską mowę w szkole,
    to, że tylko z ksiąg historii
    poznajemy dziś niewolę.

    Uroczyście biją dzwony,
    w mieście flagi rozwinięto...
    i me serce się raduje,
    że obchodzę Polski święto.
  • 24.04.10, 17:03
    - Co to jest Polska?-
    Spytał Jaś w przedszkolu.
    Polska- to wieś
    i las,
    i zboże w polu,
    i szosa, którą pędzi
    do miasta autobus,
    i samolot, co leci
    wysoko, na tobą.
    Polska- to miasto,
    strumień i rzeka,
    i komin fabryczny,
    co dymi z daleka,
    a nawet obłoki,
    gdy nad nami mkną.
    Polska to jest także twój rodzinny dom.
    A przedszkole?
    Tak- i przedszkole,
    i róża w ogrodzie
    i książka na stole.
  • mroweks napisała:

    > - Co to jest Polska?-
    Stare ale jare smile

  • Nasz kraj – J. Chociszewski
    Nie ma jak nasz kraj!
    To nam, skrzypku, graj!
    Nie wiemy jak komu,
    Nam najlepiej w domu!
    Nasz kraj to nasz raj,
    To nam graj i znaj!
    Nie ma to jak nasz kraj,
    To nam skrzypku graj!
    Tu mąka i łąka,
    Tu ryby i grzyby,
    Nasz kraj to nasz raj,
    To nam graj i znaj!

    --
    Zapraszam nauczycielki i mamy przedszkolaków do odwiedzenia naszego profilu na NK i FaceBooku
    nk.pl/profile/11651140/gallery
    www.facebook.com/#!/nauczycielka.przedszkola
    oraz na forum

  • --
    Biało-czerwona
    „Każdy kraj na świecie,
    pewnie wszyscy wiecie,
    swoje barwy ma,
    czy to Polska, czy Francja, czy Rosja.
    Ale dla nas najważniejsze
    polskie barwy są,
    które w święta narodowe
    w blasku słońca lśnią.
    Każdy mały Polak wie,
    jakie kolory na polskiej fladze znajdują się.
    Polska flaga ma dwa kolory,
    na górze biały, na dole czerwony.
    Każdy to wie, i ja to wiem,
    bo jestem małym Polakiem.
    Biel jak śnieżna pościel,
    czerwień jak kolor miłości,
    na wietrze powiewają kolory polskości.
    Te dwa kolory wraz
    charakteryzują nas,
    szanujmy flagę biało-czerwoną,
    bo naszą wizytówką jest narodową”.

  • 11.11.10, 12:31
    Duża dostawa patriotycznych kart pracy i obrazków w galerii www.nasza-klasa.pl

    nk.pl/profile/11651140/gallery
  • 16.01.11, 13:10
    "To jest mój kraj
    Bo tu się urodziłem
    I tutaj pewnie umrę..."
    [Dezerter; "Mój kraj" 1987]

    www.youtube.com/watch?v=IxAOFpvK0qY

Nie pamiętasz hasła lub ?

Zapamiętaj mnie

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Nakarm Pajacyka
Agora S.A. - wydawca portalu Gazeta.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść wypowiedzi zamieszczanych przez użytkowników Forum. Osoby zamieszczające wypowiedzi naruszające prawo lub prawem chronione dobra osób trzecich mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną. Regulamin.