w Sejmie o głuchoniewidomych Dodaj do ulubionych

  • drzewko
  • od najstarszego
  • od najnowszego
  • drzewko odwrotne
  • Posłowie sejmowej Komisji Polityki Społecznej i Rodziny przyjęli jednogłośnie
    dezyderat skierowany do ministra pracy i polityki społecznej z apelem o
    podjęcie prac nad prawnym uznaniem głuchoślepoty jako odrębnej
    niepełnosprawności oraz o określenie terminu wejścia w życie znowelizowanych
    przepisów.

    więcej na:
    www.niepelnosprawni.pl/ledge/x/70670
    • Dezyderat nr 8
      Komisji Polityki Społecznej i Rodziny
      do Ministra Pracy i Polityki Społecznej
      uchwalony w dniu 4 sierpnia 2010 r.
      w sprawie prawnego uznania głuchoślepoty jako odrębnej niepełnosprawności
      w polskim systemie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności

      Komisja Polityki Społecznej i Rodziny na posiedzeniu w dniu 4 sierpnia 2010 r.
      omówiła sytuację osób głuchoniewidomych wobec obowiązujących przepisów prawa w
      zakresie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności.

      W toku dyskusji prowadzonej z udziałem przedstawicieli rządu, Państwowego
      Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych oraz strony społecznej, w tym
      reprezentantów środowiska osób głuchoniewidomych, Komisja dokonała wstępnej
      oceny obowiązujących rozwiązań prawnych w zakresie orzekania o
      niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności w odniesieniu do osób
      głuchoniewidomych, w wyniku czego:

      1) stwierdzono, że Deklaracja Praw Osób Głuchoniewidomych przyjęta przez
      Parlament Europejski 12 kwietnia 2004 r. wzywa do uznania głuchoślepoty za
      odrębną, specyficzną niepełnosprawność, w wyniku której osoby głuchoniewidome
      potrzebują specyficznego wsparcia udzielanego przez osoby ze specjalistyczną
      wiedzą, i wzywa instytucje w Unii Europejskiej i Krajach Członkowskich do
      uznania i wdrożenia praw ludzi, którzy są głuchoniewidomi. Powinno to być
      wsparte poprzez odpowiednie inicjatywy legislacyjne w każdym z Krajów
      Członkowskich Unii,

      2) stwierdzono, że mówiąc o osobach głuchoniewidomych należy mówić o wszystkich
      osobach, u których jednoczesne uszkodzenie wzroku i słuchu skutkuje
      ograniczeniem lub uniemożliwieniem wzajemnej kompensacji tych zmysłów, bez
      względu na stopień uszkodzenia danego zmysłu, a nie tylko o osobach jednocześnie
      całkowicie głuchych i całkowicie niewidomych,

      3) uznano, że obowiązujące w Polsce przepisy, tj. rozporządzenie Ministra Pracy,
      Gospodarki i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o
      niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności - §32 tegoż rozporządzenia, w
      którym określone są przyczyny niepełnosprawności oraz ich oznaczenia kodowe -
      nie uwzględniają specyficznej niepełnosprawności, jaką jest głuchoślepota,
      zrównując ją z równoległym występowaniem dwóch odrębnych niepełnosprawności,
      których skutki są od siebie niezależne, i nie uznają najpoważniejszego skutku
      jednoczesnego uszkodzenia wzroku i słuchu, jakim jest brak lub znaczne
      ograniczenie wzajemnej kompensacji tych zmysłów,

      4) zauważono, że skutkiem tej luki prawnej jest w wielu przypadkach traktowanie
      osób głuchoniewidomych w obowiązującym systemie wsparcia osób niepełnosprawnych,
      zarówno w zakresie środków pomocniczych oraz finansowania specjalistycznego
      sprzętu, jak i w dostępie do edukacji i innych usług, tak, jakby były tylko
      głuche albo tylko niewidome,

      Komisja wyraża swoje zaniepokojenie brakiem dostosowania polskich przepisów
      dotyczących orzekania o niepełnosprawności do zaleceń zawartych w Deklaracji
      Praw Osób Głuchoniewidomych, przyjętej przez Parlament Europejski już ponad 6
      lat temu, tym bardziej, że konsekwencje tej luki prawnej ponoszone są,
      codziennie i w zakresie szczególnie dotkliwym, przez osoby wyjątkowo mocno
      dotknięte przez los – osoby głuchoniewidome.

      Komisja uważa zatem za potrzebne i uzasadnione doprowadzenie do zmiany
      obowiązujących przepisów w zakresie orzekania o niepełnosprawności i stopniu
      niepełnosprawności, mającej na celu uznanie głuchoślepoty za odrębną
      niepełnosprawność. Popiera tym samym inicjatywę Towarzystwa Pomocy
      Głuchoniewidomym, wyrażoną przez tę organizację w postaci wystąpień kierowanych
      do Ministra Pracy i Polityki Społecznej oraz do Pełnomocnika Rządu ds. Osób
      Niepełnosprawnych.

      Jednocześnie Komisja przychyla się do propozycji legalnej definicji
      głuchoślepoty opracowanej przez Towarzystwo Pomocy Głuchoniewidomym w oparciu o
      definicje zagraniczne, o definicję stosowaną od lat przez Towarzystwo oraz o
      zasady definiowania przyczyn niepełnosprawności w obowiązujących przepisach, w
      brzmieniu:

      „Głuchoślepota w postaci jednoczesnego występowania choroby słuchu i choroby
      narządu wzroku, których sprzężenie powoduje ograniczenia w wykonywaniu czynności
      życiowych, w szczególności w przemieszczaniu się, dostępie do informacji i w
      komunikowaniu się z otoczeniem, w tym wrodzonych lub nabytych wad narządu wzroku
      powodujących ograniczenie jego sprawności, prowadzących do obniżenia ostrości
      wzroku przynajmniej w jednym oku lub ograniczenia pola widzenia, występujących
      jednocześnie z upośledzeniem słuchu przynajmniej w jednym uchu, w zależności od
      stopnia uszkodzenia zmysłu słuchu i zmysłu wzroku oraz możliwości kompensacyjnych.”,

      ponieważ uznaje, że najważniejszą cechą głuchoślepoty, która powinna być
      uwzględniana przy orzekaniu tej niepełnosprawności jest wzajemne powiązanie tych
      uszkodzeń, powodujące ograniczenia w komunikowaniu się, dostępie do informacji i
      poruszaniu się, i to jego zakres decyduje o stopniu obniżenia funkcjonowania.
      Oznacza to niezasadność określania w przepisach powszechnie obowiązujących
      dolnych i górnych progów uszkodzeń wzroku i słuchu przy orzekaniu głuchoślepoty.
      Zasada nieokreślania konkretnych wskaźników liczbowych przy ocenie przyczyny
      niepełnosprawności stosowana jest do 11 spośród 12 przyczyn niepełnosprawności
      określonych w rozporządzeniu z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o
      niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności, a głuchoślepota, z racji
      swojego złożonego charakteru i jej skutków, z pewnością powinna także być nią
      objęta.

      Pozytywnymi skutkami wprowadzenia głuchoślepoty jako niepełnosprawności do
      polskiego systemu orzekania o niepełnosprawności będą:

      1) realizacja prawa osób głuchoniewidomych do uznania ich odrębnej
      niepełnosprawności, wskazana przez Parlament Europejski w Deklaracji Praw Osób
      Głuchoniewidomych,

      2) uznanie rzeczywistej tożsamości osób dziś orzekanych w przeważającej
      większości jako niewidome lub głuche, często niezależnie od dominującego
      uszkodzenia,

      3) likwidacja luki dotyczącej osób z jednostronnym uszkodzeniem wzroku i
      jednostronnym uszkodzeniem słuchu, które w chwili obecnej najczęściej w ogóle
      nie są orzekane,

      4) prawidłowe orzekanie osób cierpiących na poważne uszkodzenia obu zmysłów,
      które dziś nie otrzymują orzeczenia uwzględniającego brak wzajemnej kompensacji
      zmysłów, a w przeważającej części posiadają tylko orzeczenie na uszkodzenie
      jednego zmysłu, tak jakby drugi był w pełni sprawny,

      5) podstawa do występowania środowiska osób głuchoniewidomych w sprawach
      dotyczących tworzenia programów nauczania dla uczniów głuchoniewidomych oraz
      programów nauczania na uczelniach pedagogicznych i przy szkoleniu specjalistów,

      6) podstawa do bardziej efektywnego wydatkowania środków przeznaczonych na
      wsparcie osób głuchoniewidomych, dziś korzystających ze wsparcia przeznaczonego
      dla osób niewidomych lub dla osób głuchych, często nieuwzględniającego ich
      konkretnych potrzeb jako osób głuchoniewidomych,

      7) wzrost świadomości społecznej dotyczącej istnienia tej niepełnosprawności,
      wśród przedstawicieli instytucji realizujących zadania z zakresu polityki
      społecznej, edukacji i szkolnictwa wyższego, ochrony zdrowia, promocji
      zatrudnienia i rynku pracy i tym samym większa efektywność realizacji tych zadań
      przez te podmioty na rzecz osób głuchoniewidomych (w tym docierania z informacją
      o formach wsparcia do tych osób).

      W związku z powyższym Komisja uznaje za zasadne zwrócenie się do Ministra Pracy
      i Polityki Społecznej o niezwłoczne podjęcie prac nad nowelizacją rozporządzenia
      Ministra Pracy, Gospodarki i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w
      sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności w celu
      prawnego uznania głuchoślepoty jako niepełnosprawności oraz o określenie terminu
      wejścia w życie znowelizowanych przepisów.

      Zastępca Przewodniczącego Komisji

      Magdalena Kochan

Wysyłaj powiadomienia o nowych wpisach na forum na e-mail:

Aby uprościć zarządzanie powiadomieniami zaloguj się lub zarejestruj się.

lub anuluj

Zaloguj się

Nie pamiętasz hasła lub loginu ?

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Okazje.info.pl

Bestsellery

Agora S.A. - wydawca portalu Gazeta.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść wypowiedzi zamieszczanych przez użytkowników Forum. Osoby zamieszczające wypowiedzi naruszające prawo lub prawem chronione dobra osób trzecich mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną. Regulamin.