Dodaj do ulubionych

P. Ziętal czyli polskie losy

29.05.18, 12:41
Jak są skomplikowane można odczytać np. w przypisach do książki o pogromie w Kielcach (prof. Tokarska-Bakir)... Facet, który obracał się między NZS i MO, z tych suchych notatek wychodzi obraz b. barwnego życia.
Ziętal Bronisław vel Dąbek, alias Bronisław Zawadzki, ps. Dąb, Groźny, s. Stanisława i Stanisławy z Klimczyków, ur. 21/1/1924 w Krasocinie (pow. Włoszczowa); w stopniu podporucznika w ZWZ-AK (wg własnych słów w oddziale M. Tarchalskiego) i NZS (u Żbika-Kołacińskiego, który wymienia go jako członka oddziału, zob. W. „Żbik” Kołaciński, „Między młotem a swastyką”, Warszawa 1990, s. 244); kiedy Tarchalski został odwołany do Warszawy jako delegat w Delegaturze Sił Zbrojnych na Kraj, zabrał Ziętala ze sobą; był łącznikiem między Tarchalskim a Brygadą Świętokrzyską, stacjonującą w Kieleckiem; Virtuti Militari V kl. za powstanie warszawskie; wzmianka o rzekomym udziale Ziętala w oddziale S. Kowalskiego, ps. Strzała-Znicz, działającym na terenie pow. Włoszczowa na przełomie 1944/1945, czemu jednak on sam zaprzecza (AIPN BU_0330_311_t. 2, k. 4 i 67); w sierpniu 1945 Ziętal zgłosił się do KG MO w Warszawie, gdzie przyjęto go do milicji i skierowano do Wrocławia; najpierw pracował jako magazynier, a następnie komendant gmachu KW MO; zwalnia się po dwóch miesiącach; na przełomie 1945/1946 zostaje wysłany przez podziemie z misją do Ankony we Włoszech do W. Andersa; jedzie z dokumentami „na nazwisko Dąbek wystawionymi przez Wojewódzką Komendę Milicji Obywatelskiej w Kielcach” (AIPN Sz_187_228, k. 62); dotarłszy na miejsce, przekazuje korespondencję z kraju gen. Szyszko-Bohuszowi, który w marcu 1946 odsyła go do Brygady Świętokrzyskiej; tam weryfikują mu stopień oficerski; zostaje dowódcą plutonu wartowniczego; w maju 1946 przez Lubekę i Szczecin potajemnie wraca do Polski z listem Szackiego-Bohuna do „Szarego” (k. 63); w oddziale tego ostatniego przebywa do lipca 1946 (k. 64); następnie pod fałszywym nazwiskiem Bronisław Zawadzki zgłasza się do KW MO w Szczecinie i zostaje przyjęty jako referent w wydziale rachunkowym w Świnoujściu (k. 65); zagarnia z kasy tego wydziału 230 tys. zł i z pieniędzmi tymi przez Pragę i Pilzno ucieka do Norymbergi, a nie zastawszy tam Brygady Świętokrzyskiej, udaje się w ślad za nią do Frankfurtu n. Menem; skierowany do kompanii wartowniczej 4097 pod dowództwem amerykańskim; 18/12/1946 zgłasza się do punktu repatriacyjnego w Mannheim i wraca do Polski jako Bronisław Dąbek; ujawnia się w 1947 po amnestii, zatajając rabunek i dezercję z MO w Świnoujściu; podpisuje zgodę na współpracę z III Wydziałem WUBP w Kielcach; zgłasza się do MON i za wstawiennictwem „znajomego majora” stara się o pracę w Głównym Zarządzie Informacji WP, ostatecznie jednak nie podejmuje jej, tylko wraca do Krasocina, kontynuując współpracę z WUBP w Kielcach; zostaje zatrudniony w Zarządzie Tartaków Państwowych w Stroniu Śląskim jako sekretarz kasjera; okrada kasę na 157 tys. zł; usiłuje ponownie udać się do Niemiec przez Czechosłowację, ale na Śnieżce zostaje aresztowany przez żołnierzy WOP; unika więzienia, powołując się na współpracę z UB; już na wolności zakłada organizację „Polskie Katolickie Siły Zbrojne”, dokonującą napadów rabunkowych m.in. w Częstochowie, Słupi, Krasocinie i Zielonej Dąbrowie (k. 78); 13/10/1950 skazany na śmierć przez WSR w Szczecinie w procesie o zabójstwo Z. Szmaukszty i napady rabunkowe (karę wykonano 30/1/1951, k. 444); nigdy nie został osądzony za zbrodnie wojenne; na wniosek rodziny 8/2/1993 Sąd Wojewódzki Szczecinie stwierdził częściową nieważność wyroku „na podstawie art. i ust. z 23/2/1991 o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. Nr 34 poz. 149)”, AIPN Sz_187_228
Edytor zaawansowany

Popularne wątki

Nie pamiętasz hasła

lub ?

 

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Nakarm Pajacyka