Dodaj do ulubionych

Krzyżówka (lub kalambury, zagadki) tematyczne

  • 24.06.10, 23:34
    Wszystkie wyrazy krzyżówki mają z sobą coś wspólnego, nawet ten który na
    pozór różni się od innych.Co takiego łączy odgadnięte hasła? Po rozwiązaniu
    krzyżówki liczby z ponumerowanych kratek od 1 - 7 złożą się na dodatkowe
    rozwiązanie

    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 25.06.10, 10:28
    WSZYSTKIE ODGADNIĘTE HASŁA ŁĄCZY IMIĘ JAN
  • 26.06.10, 12:33
    Wszystkie wyrazy z Janem związane
    Chociaż nie wszystkie są takie same
    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 26.06.10, 12:46
    http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2e/Jan_Chrzciciel_Albertrandy.JPG/179px-Jan_Chrzciciel_Albertrandy.JPG

    Jan Chrzciciel Albertrandi (Albertrandy) (ur. 7 grudnia 1731 w Warszawie, zm.
    10 sierpnia 1808) – sufragan warszawski, jezuita.

    Był synem pochodzącego z Włoch Franciszka i Marii Antoniny Czechowicz. W
    dzieciństwie pobierał nauki u jezuitów, którzy - zauważywszy jego zdolności
    naukowe - namówili go do zostania zakonnikiem. W wieku 19 lat został
    nauczycielem w kolegium jezuickim w Płońsku, a później w Płocku, w Nieświeżu i w
    Wilnie.
    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 24.06.10, 23:36
    Kalambur (albo hasło krzyżówki)

    Tak sobie myślę, że pewna ballada
    Nam o nim coś tam opowiada


    B _ _ _ _ _ _(7 liter) O J _ _ _ _ _ _ _(8 liter) - hasło trzy

    wyrazowe

    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 25.06.10, 10:08
    BALLADA O JANUSZKU
  • 26.06.10, 13:06
    Widzisz, mój duszku
    To była Ballada o Januszku

    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 26.06.10, 14:21
    Ballada o Januszku - polski serial dramatyczny w reżyserii Henryka Bielskiego,
    na podstawie książki Sławomira Łubińskiego pod tym samym tytułem.
    Odcinki
    1. Wdowie radości
    2. W pogoni za kwiatem życia
    3. Prosta sprawa
    4. Dotknięcie nieba
    5. Widoczek z Ciechocinka
    6. Rybałci 63
    7. Leader zespołu
    8. Gorzko, gorzko...

    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 24.06.10, 23:38
    Homonim (albo hasło krzyżówki)

    To jest taki hokus - _ _ _ _ _

    Co działa w noc różnych _ _ _ _ _


    P _ _ _ _(5 liter) // P _ _ _ _(5 liter)


    Hasło krzyżówki - C _ _ _ _(5 liter)

    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 25.06.10, 10:10
    madohora napisała:

    > Homonim (albo hasło krzyżówki)
    >
    > To jest taki hokus - pokus
    >
    > Co działa w noc różnych pokus
    >
    >
    > POKUS(5 liter) // POKUS(5 liter)
    >
    >
    > Hasło krzyżówki - CZARY(5 liter)
    >
  • 26.06.10, 13:11
    Czary, mary hokus pokus
    A jak spojrzysz trochę z boku
    Dodasz Jan-a do wyrazu
    Już JANCZARY ci wyłażą



    JANCZARY - rodzaj instrumentu muzycznego lub dzwoneczków zakładanych na końską
    uprząż
    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 26.06.10, 13:13
    http://img.obiektyturystyczne.pl/big,janczary-gospodarstwo-agroturystyczne-d-olejnik,a873d213d3c66bfcfca67e88be942e91.jpg

    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 26.06.10, 14:23
    anczary – rodzaj instrumentu muzycznego z grupy idiofonów, w postaci
    niewielkich dzwoneczków. Klasyczny sposób ich użycia polega na przywiązaniu ich
    do uprzęży końskiej, skutkiem czego zaprzęg biegnąc wywołuje charakterystyczny
    dźwięk w rytm końskich kroków.

    Janczary, w gwarze podhalańskiej nazywane też turlikami[1], stosowane bywają
    nadal, szczególnie na Podhalu, zazwyczaj przy okazjach paradnych przejazdów z
    okazji wesel i innych uroczystości, albo dla turystów.

    Janczary jako instrument muzyczny wykorzystywany podczas koncertów umocowane są
    na uchwycie w postaci drewnianej pałki, na której znajduje się najczęściej 12
    lub 25 dzwoneczków.

    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 24.06.10, 23:40
    Kalambur(albo hasło krzyżówki)

    To jest prezenter TV z przed lat
    Jeszcze pamięta o nim świat.

    S _ _ _ _(5 liter)


    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 25.06.10, 10:10
    SUZIN
  • 26.06.10, 13:15
    Gdy na ekranie pojawiał się Jan Suzin
    Człowiek nigdy się nie nudził

    "A co ja mam państwu powiedzieć, jak i tak nie macie innego wyboru, musicie to
    oglądać"
    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 26.06.10, 13:17
    
  • 26.06.10, 14:27
    Jan Suzin, właściwie Zenon Suzin (ur. 12 kwietnia 1930 w Warszawie) – polski
    prezenter telewizyjny.
    Z wykształcenia architekt, absolwent Wydziału Architektury Politechniki
    Warszawskiej[potrzebne źródło]. Pracę w Telewizji Polskiej rozpoczął w połowie
    lat 50. XX wieku, a zakończył 26 listopada 1996 roku. Był jednym z dwóch
    pierwszych (obok Eugeniusza Pacha) lektorów TVP, wystąpił już w pierwszym
    wyemitowanym programie. Na początku lat 70. był prezenterem Dziennika
    Telewizyjnego, przez cały czas pracy w TVP był spikerem. Wielokrotnie składał
    widzom życzenia noworoczne, najczęściej w duecie z Edytą Wojtczak. Czasami
    prowadził niektóre programy rozrywkowe, np. "Dobry wieczór, tu Łódź". Jako
    lektor czytał teksty filmów, (głównie westernów) i programów popularnonaukowych,
    m.in. materiały do "Sondy".

    Występował też w polskich filmach, głównie grając role samego siebie. Słynie z
    nienagannych manier, znajomości wielu języków obcych oraz zamiłowania do
    lotnictwa. Obecnie na emeryturze (od 26 listopada 1996).
    * 1989: Konsul jako Spiker TV
    * 1986: Tulipan jako Jan Suzin, klient szewca
    * 1976: Brunet wieczorową porą jako Spiker TV
    * 1971: Nie lubię poniedziałku jako Spiker TV
    * 1960: Szczęściarz Antoni jako Pan młody w USC
    1982: Długie pożegnanie wg Chandlera jako policjant

    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 24.06.10, 23:41
    Kalambur (albo hasło krzyżówki)

    A to powiem tutaj tak
    To był z czterech pancernych ptak


    K _ _(3 litery)

    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 25.06.10, 10:10
    KOS
  • 26.06.10, 13:19
    Każda panna kręciła nosem
    Bo chciałaby się spotkać z Jankiem Kosem
    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 26.06.10, 13:21
    
    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 26.06.10, 14:30
    Janek Kos to fikcyjna postać literacka, a także filmowa z książki Janusza
    Przymanowskiego i polskiego serialu telewizyjnego pod tytułem "Czterej pancerni
    i pies" (1966-1970).

    Janek (Jan) Kos to strzelec-radiotelegrafista, a po śmierci Olgierda dowódca
    czołgu "Rudy", gdańszczanin, najmłodszy w załodze, jego ojciec walczył na
    Westerplatte. Po zajęciu Polski przez Niemców w niewyjaśnionych okolicznościach
    znajduje się na Syberii, gdzie zajmuje się myślistwem i pracą przy wyrębie
    lasów. Ze strzępów gazety dowiaduje się o tworzeniu na terenie ZSRR Ludowego
    Wojska Polskiego. Janek jest doskonałym strzelcem (udowodnił to, między innymi,
    strzelając do tarczy w pierwszym odcinku serialu, "Załoga"). Najważniejszą
    sprawą, która zajmuje Janka, jest konieczność odszukania ojca, którego stracił w
    zawierusze wojennej. Ważnym wątkiem książki i filmu jest historia miłości Janka
    i Marusi.

    Wiernym towarzyszem Janka w najtrudniejszych nawet chwilach jest jego pies Szarik.

    W rolę Janka w serialu wcielił się aktor Janusz Gajos.

    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 24.06.10, 23:43
    Kalambur (albo hasło krzyżówki)

    Za tego króla, na blachę
    Wytępili szlachtę...


    O _ _ _ _ _ _ _(8 liter)


    "Za króla.......szlachta"

    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 25.06.10, 10:11
    OLBRACHT
  • 26.06.10, 13:26
    Za króla Olbrachta
    Wyginęła szlachta

    Powiedzenie, które odnosi się do klęski wyprawy mołdawskiej.
    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 26.06.10, 13:31
    Jan I Olbracht (Albrecht) (lit. Janas Olbrachtas (Albrechtas) białorus. Ян I
    Ольбрахт, ur. 27 grudnia 1459 w Krakowie, zm. 17 czerwca 1501 w Toruniu) – król
    Polski w latach 1492-1501, książę głogowski 1491-1498.

    Był synem Kazimierza Jagiellończyka i jego żony Elżbiety Rakuszanki z
    Habsburgów, której zawdzięczał prawdopodobnie drugie imię - Olbracht, chciała
    ona uczcić w ten sposób pamięć swego ojca, króla Niemiec, Czech i Węgier,
    Albrechta II Habsburga.
    Od 1467 roku, tak jak pozostali bracia, królewicz zdobywał wiedzę pod okiem Jana
    Długosza. Na postępowanie młodego Jana Albrechta wpłynął także przebywający w
    stolicy, włoski humanista - Filip Kallimach, który zaprzyjaźnił się z nim.
    Wielokrotnie udowadniał swój talent podczas nauki, mimo że był synem Litwina i
    Niemki doskonale opanował język polski, a także łacinę. Poznał dorobek
    przemijającego średniowiecza oraz wczesnego renesansu.W 1486 roku objął urząd
    zastępcy króla na Rusi, gdzie zdobył sławę pokonując zagony tatarskie. 7 czerwca
    1490 został obwołany przez szlachtę węgierską na sejmie elekcyjnym w Rokos
    królem Węgier. Przegrał jednak wojnę o koronę węgierską ze swoim bratem królem
    Czech Władysławem II Jagiellończykiem. Rozpoczął on tym samym zmagania o koronę
    Węgier, które toczyły się na Słowacji, jednak w ich wyniku przypadło mu jedynie
    księstwo głogowskie.

    W 1492 roku zmarł Kazimierz Jagiellończyk. O koronę po nim starali się jego
    synowie Władysław, Jan Olbracht i Zygmunt, a także książę mazowiecki Janusz II.
    Niektórzy byli gotowi opowiedzieć się za wielkim księciem litewskim Aleksandrem
    Jagiellończykiem, ale ten - wraz z najmłodszym bratem Fryderykiem
    Jagiellończykiem - popierał Jana Olbrachta. Ostatecznie 27 sierpnia Jan Olbracht
    został jednogłośnie wybrany królem Polski. 23 września 1492 roku odbyła się
    koronacja w Krakowie nowego monarchy, którą poprowadził arcybiskup gnieźnieński
    i prymas Polski Zbigniew Oleśnicki.

    Poszerzając przywileje, jakie jego ojciec, Kazimierz Jagiellończyk (1447-1492)
    nadał szlachcie w statutach nieszawskich, Jan I Olbracht ogłosił w 1496 r. tzw.
    statuty piotrkowskie, które zwalniały szlachtę od cła, ograniczały wychodźstwo
    chłopów oraz zabraniały nabywania przez mieszczan majątków ziemskich i
    piastowania urzędów państwowych. Działając na korzyść Prus Królewskich zaskarbił
    sobie ich przychylność.

    W 1497 r. Olbracht zorganizował wielką wyprawę wojenną: 40 tys. pospolitego
    ruszenia ruszyło aby pomóc księciu Mołdawii w wojnie z Turkami i aby pomścić
    klęskę warneńską. Mimo że od 1387 Mołdawia była lennem Polski, jej hospodar,
    Stefan III Wielki, opowiedział się po stronie Turcji i wyprawa zakończyła się
    wielkimi stratami polskich wojsk w bitwie pod Koźminem, co utrwaliło
    powiedzenie: Za króla Olbrachta wyginęła szlachta choć to właśnie za jego czasów
    ukształtował się ów fundament wielkiej demokracji szlacheckiej: sejm walny.

    Jeszcze gorsze od wojennej klęski były skutki polityczne nieudanej wyprawy
    mołdawskiej. W jej następstwie zawiązał się cały szereg przymierzy i koalicji
    państw ościennych przeciwko Królestwu Polskiemu i Wielkiemu Księstwu
    Litewskiemu. W walkach przeciwko wojskom koronnym, Wołochów wsparła Turcja, a
    nawet Węgry, rządzone przez króla Władysława II Jagiellończyka. Wiosną 1498 r.
    Tatarzy najechali południowo-wschodnie terytoria Litwy, a wielki książę
    moskiewski Iwan III Srogi próbował opanować Kijów, w 1500 rozgramiając armię
    polsko-litewską w bitwie nad Wiedroszą. Zaś na zachodzie cesarz niemiecki
    Maksymilian I Habsburg przejął część Śląska z Głogowem i zażądał zwrócenia
    zakonowi krzyżackiemu Prus Królewskich, w związku z czym komtur krzyżacki
    odmówił złożenia należnego hołdu królowi polskiemu. Wówczas, wiosną 1501 r.,
    Olbracht zarządził koncentrację wojsk koronnych w Toruniu gdzie sam pojechał,
    ale złożony ciężką chorobą zakaźną (najprawdopodobniej syfilisem) zmarł wkrótce
    i wyprawa wojenna na Prusy Zakonne nie doszła do skutku.

    Za pierwszych Jagiellonów coraz większą rolę w zarządzaniu państwem odgrywała
    rada królewska, powoływana przez króla. Zaś od połowy XV w. znaczną część władzy
    przejęły ogólnopolskie zjazdy szlachty i dzielnicowe sejmiki. Ostatecznie Rada
    Królewska, za panowania Olbrachta, przekształciła się w Senat, a ogólnopolski
    zjazd stanu szlacheckiego, złożony z przedstawicieli sejmików, w izbę poselską
    sejmu. Tak więc, poczynając od XV w., Rzeczpospolita stała się szlachecką
    monarchią parlamentarną. Szlachta, zwłaszcza bogatsza i magnaci, stała się odtąd
    stanem panującym, skupiając w swych rękach ziemię, przywileje i urzędy. Zgodnie
    z Sejmem radomskim z 1504 r. administrację państwową stanowili: marszałek
    koronny i nadworny, podskarbi, kanclerz i podkanclerzy oraz starostowie,
    reprezentujący lokalną szlachtę.

    Uprzywilejowaną pozycję uzyskał również w Koronie Kościół katolicki, a na Litwie
    i Rusi Cerkiew prawosławna. Należały do nich wielkie majątki ziemskie,
    otrzymywały one dziesięcinę ze wsi i liczne fundacje kościelne i klasztorne ze
    strony możnowładców, przy czym duchowieństwo nie płaciło podatków.
    Jan I Olbracht zmarł 17 czerwca 1501 w Toruniu, jego zwłoki złożono uroczyście w
    katedrze wawelskiej a serce wmurowano w jedną z kolumn Bazyliki św. Jana w
    Toruniu. Nie ożenił się, ani nie zostawił po sobie żadnego potomka. Po śmierci
    króla Jana Olbrachta tron po nim przejął jego młodszy brat, Aleksander
    (1501-1506).

    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 24.06.10, 23:45
    Kalambur (lub hasło krzyżówki)

    Z literatur najbardziej znany
    Mały chłopiec ze skrzypcami


    J _ _ _ _(5 liter) M _ _ _ _ _ _ _(8 liter) - hasło dwuwyrazowe

    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 25.06.10, 10:11
    JANKO MUZYKANT
  • 26.06.10, 13:33
    Czy Sienkiewicz chciał nam powiedzieć
    Że lepiej by było aby ludzie prości
    Nie posiadali żadnych wybitnych zdolności

    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 26.06.10, 13:35
    http://www.utopek.eu/web_images/jonek_1a.jpg

    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 26.06.10, 13:37
    Henryk Sienkiewicz napisał Janka Muzykanta w 1879 roku, w czasie swojego
    pobytu w Paryżu. Utwór jest świadectwem dużej wrażliwości autora na różnorakie
    kwestie społeczne. W przypadku tej noweli Sienkiewicz koncentruje się na losach
    ludu polskiego. W utworze ukazuje losy utalentowanego wiejskiego dziecka, które
    jest całkowicie bezbronne wobec panującego porządku świata. W Janku Muzykancie
    widać wpływy naturalistyczne - autor nie przedstawia pozytywistycznego programu,
    a koncentruje się raczej na opisie sytuacji. Narrator wyraża swoje stanowisko
    nie w natrętnych komentarzach, ale w subtelnych lirycznych opisach i ironicznych
    komentarzach, a także w niebezpośrednio komentującym utwór epilogu.Henryk
    Sienkiewicz stworzył w Janku Muzykancie jeden z najbardziej przejmujących
    obrazów dziecka polskiego w naszej literaturze. Utwór ten należy do kanonu dzieł
    o tematyce dziecięcej.

    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 24.06.10, 23:47
    Kalambur (lub hasło krzyżówki)

    Pieczka grał go w horoskopie?!
    A ja chyba się utopię!


    J _ _ _ _ _(6 liter) W _ _ _ _ _(6 liter) - hasło dwuwyrazowe

    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 25.06.10, 10:12
    JANCIO WODNIK
  • 26.06.10, 14:32
    Był raz sobie Jańcio Wodnik
    A pod nogami rósł mu rozchodnik

    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 26.06.10, 14:34
    http://www.cyfraplus.pl/ms_galeria/galeria/2855_3.jpg

    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 26.06.10, 14:38
    Na polnej drodze wędrowny dziad znajduje kobyłkę, która, obita i schorowana,
    zdycha. Dziad grzebie kobyłkę i rzuca klątwę na wioskę, w której zamęczono
    zwierzę. W wiosce mieszka Jańcio, filozof, człowiek kochający życie i swoją
    młodą żonę, Weronkę. Jańcio żyje w zgodzie z Bogiem i nie przypuszcza, że
    zostanie przez niego wystawiony na próbę. Przekonuje się o posiadanej mocy
    czynienia cudów. Zostawia swoją ciężarną żonę i rusza w świat, obiecując wrócić
    przed rozwiązaniem.

    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 24.06.10, 23:49
    Kalambur (lub hasło w krzyżówce)


    A to myślę, że powiem ci dość jasno
    Polski król lub...nad Wisłą miasto

    K _ _ _ _ _ _ _ _(9 liter)

    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 25.06.10, 10:13
    KAZIMIERZ
  • 26.06.10, 14:41
    Jan Kazimierz tak jak wielu
    Urodził się na Wawelu

    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 26.06.10, 14:43
    http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Jan_II_Kazimierz.jpg/250px-Jan_II_Kazimierz.jpg
    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 25.06.10, 10:13
    JANOSIK
  • 26.06.10, 14:55
    A tutaj dorzucę grosik
    Że hasłem był JANOSIK
    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 26.06.10, 14:51
    Jan II Kazimierz Waza (ur. 22 marca 1609 w Krakowie, zm. 16 grudnia 1672 w
    Nevers) – król Polski w latach 1648-1668, tytularny król Szwecji do 1660 z
    dynastii Wazów. Syn króla Polski i Szwecji Zygmunta III Wazy i Konstancji
    Habsburżanki, arcyksiężniczki austriackiej. Przyrodni brat Władysława IV
    Wazy.Jan Kazimierz urodził się w niedzielę 22 marca 1609, był najstarszym z
    żyjących synów Zygmunta III Wazy i jego drugiej żony, a ponadto był ostatnim z
    Wazów urodzonym na Wawelu, przed przeniesieniem siedziby królewskiej do
    Warszawy. Wychowywał się w skromnych warunkach na Zamku Królewskim pod opieką
    ochmistrzyni królowej Urszuli Gienger (ok. 1570-1635), nazywanej Meierin, lekcji
    udzielali mu jezuici, a nad całością czuwał sam król. W 1626, w czasie sejmu
    toruńskiego, z inicjatywy matki, a przez jej stronników, został zgłoszony jako
    kandydat na następcę tronu. Królowa Konstancja jego widziała na tronie, nie
    swojego pasierba a jednocześnie siostrzeńca,najstarszego syna Zygmunta III,
    królewicza Władysława. Obóz ultrakatolicki w Rzeczypospolitej, którego królewicz
    Kazimierz był uznawany za przywódcę, stracił jednak swoje znaczenie po nagłej
    śmierci królowej w 1631.Młodość upłynęła przyszłemu królowi w znacznym stopniu
    na wojowaniu. W 1629 ojciec zabrał go do Prus na wyprawę przeciwko Szwedom. W
    czasie elekcji brata był posłem do stanów Rzeczypospolitej, następnie brał
    udział w wojnie smoleńskiej, potem w konflikcie z Turcją. W drodze powrotnej
    miał dłuższy postój we Lwowie. Zaraził się tam ospą, która pozostawiła ślady na
    jego twarzy do końca życia.25 czerwca 1635 w obliczu nowej wojny ze Szwecją
    podążył do Torunia. W Wiedniu, gdzie pojechał na ślub Marii Anny – córki cesarza
    z Maksymilianem I – elektorem bawarskim, jako reprezentant króla prowadził
    pertraktacje w sprawie pomocy Habsburgów w walce przeciwko Szwedom. Otrzymał pod
    swoje dowództwo regiment kirasjerów i polskich ochotników, z którymi wyruszył na
    front wojny trzydziestoletniej do Alzacji. Powrócił do kraju po zawarciu przez
    Władysława IV rozejmu w Sztumskiej Wsi 12 września 1635.Ponieważ, mimo
    cesarskich obietnic, nie otrzymał księstwa lennego, a sejm nie przyznał mu
    księstwa Kurlandii, więc przyjął propozycję godności wicekróla Portugalii. Udał
    się do Hiszpanii, gdzie miał otrzymać coroczną pensję i zawrzeć małżeństwo. W
    czasie tej podróży, zatrzymał się na postój we Francji pozostającej w wojnie z
    Hiszpanią, gdzie został aresztowany na rozkaz kardynała Richelieu, pod zarzutem
    szpiegostwa na rzecz Hiszpanii. Był więźniem od 10 maja 1638 do lutego 1640,
    uwolniony po interwencji poselstwa Rzeczypospolitej, które przybyło do Paryża
    pod kierownictwem wojewody smoleńskiego Krzysztofa Korwina Gosiewskiego.
    Po trzech latach, wbrew woli królewskiej, wyjechał do Włoch i wstąpił do zakonu
    jezuitów w Loreto, który opuścił jednak już po dwóch latach nowicjatu. Mimo
    braku święceń kapłańskich 16 maja 1646 otrzymał od papieża godność kardynalską.
    Domagał się potem prawa używania tytułu książęcego i korony w herbie, a
    zakazywały tego kardynałom papieskie dekrety, czym wywołał zgorszenie
    współczesnych, w końcu ogłosił się stronnikiem Francji i kardynała Mazariniego,
    po czym w świeckim stroju ze szpadą u boku przyjechał do Polski.
    W 1647, po śmierci 7-letniego królewicza Zygmunta jedynego syna Władysława IV,
    Jan Kazimierz stał się tytularnym spadkobiercą tronu szwedzkiego i
    przypuszczalnym następcą brata na tronie Rzeczypospolitej. Wówczas złożył na
    ręce papieża Innocentego X godność kardynalską.Po śmierci brata, Władysława IV
    Wazy, Jan II Kazimierz Waza został obrany królem Rzeczypospolitej 20 listopada
    1648, po sześciu miesiącach trwającej wolnej elekcji. Uzyskał 4 352 głosy
    elektorskie szlachty[1]. 17 stycznia 1649 w katedrze wawelskiej arcybiskup
    gnieźnieński i prymas Polski Maciej Łubieński koronował Jana Kazimierza na króla
    Polski. W maju władca poślubił wdowę po swym bracie, księżniczkę francuską
    Ludwikę Marię Gonzaga.
  • 26.06.10, 14:58
    Harnaś Juraj Jánošík był Słowakiem i pochodził ze wsi Tierchowa
    (Terchová)opodal Żyliny. Znamy przybliżoną datę jego urodzin – 25 stycznia 1688
    r. – gdyż zachowała się metryka jego chrztu z 16 maja 1688[2]. Jego rodzicami
    byli Martin Jánošík i Anna Cesneková (Cziszniková, Čišniková, Cisniková). Miał
    braci: Jana, Martina i Adama oraz młodszą siostrę Barborę.Najprawdopodobniej
    brał udział w powstaniu antyhabsburskim Franciszka Rakoczego, które wybuchło w
    1703 na ziemiach węgierskich. W 1708 wrócił do rodzinnej wsi, aby zająć się
    gospodarstwem, ale wkrótce potem wstąpił do armii austriackiej. Podczas służby
    został przydzielony do oddziału stacjonującego na zamku w Bytčy, gdzie więziono
    groźnych przestępców. Tam poznał niejakiego Tomáša Uhorčíka, który był harnasiem
    zbójników karpackich. Jánošík pomógł mu uciec z więzienia, a sam zdezerterował
    lub został wykupiony[2] z wojska i przystał do jego zbójeckiej bandy. Od tego
    momentu rozpoczęła się zbójecka działalność Jánošíka, która trwała do wiosny 1713.
    W 1711 Tomáš Uhorčík przyjął imię Martin Mravec i odszedł z bandy, a nowym
    harnasiem został Jánošík. Jánošík ze swoją grupą działał na pograniczu
    węgiersko-polskim, a ofiarami jego napadów byli głównie kupcy, ale także
    plebani, posłańcy pocztowi i inne przypadkowe zamożniejsze osoby. Wbrew
    legendzie grabił głównie z myślą o sobie i swoich ludziach, obdarowując
    okazjonalnie np. dziewczęta z okolicznych wsi różnymi zrabowanymi drobiazgami.
    Wspierali go niektórzy lokalni możnowładcy, z którymi dzielił się łupami, a oni
    w zamian wyciągali go z tarapatów, np. podczas pierwszego schwytania Jánošíka i
    osadzeniu go w lochu alibi zapewnił mu wiceżupan komitatu liptowskiego,
    doprowadzając w ten sposób do jego uwolnienia.
    Wiosną 1713 został pojmany w domu Uhorčíka i osadzony w Liptowskim Mikułaszu
    (Liptovský Mikuláš), w zamku o średniowiecznym rodowodzie, gdzie odbył się jego
    proces 16 i 17 marca 1713, a jego przebieg jest znany dzięki zachowanym
    protokołom. Sąd w składzie: przewodniczący Władysław Okolicsany, oskarżyciel i
    obrońca (który wygłosił dwie mowy obronne za uniewinnieniem skazańca) skazał
    Jánošíka na karę śmierci przez powieszenie na haku. Osią oskarżenia było
    zabójstwo plebana z Demanicy, do którego Jánošík się nie przyznał wskazując
    swojego kompana jako sprawcę. Wyrok wykonano najprawdopodobniej następnego dnia
    po procesie, 18 marca 1713.

    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 26.06.10, 15:06
    http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b9/Wladyslaw_Skoczylas_-_Janosik.jpg/240px-Wladyslaw_Skoczylas_-_Janosik.jpg
    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec
  • 26.06.10, 15:25
    http://fotoforum.gazeta.pl/photo/1/rb/qa/wzpg/nRDSvI0W3ioKOMxjPB.jpg

    --
    Madohora

    --
    Nikiszowiec

Nie pamiętasz hasła lub ?

Zapamiętaj mnie

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Nakarm Pajacyka
Agora S.A. - wydawca portalu Gazeta.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść wypowiedzi zamieszczanych przez użytkowników Forum. Osoby zamieszczające wypowiedzi naruszające prawo lub prawem chronione dobra osób trzecich mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną. Regulamin.