drzazgarz napisał:

> edico napisał:
>
> > Jako cywilizacja śmierci? ;(
>
> Czyżbyś miał na myśli stalinowskie gułagi, czerwonych khmerów, morderstwa
> przeciwników politycznych w Korei Płn i Chinach i starogermańsko-hitlerowskie
> obozy koncentracyjne?
>
Nie. Mam na myśli tradycyjną katolicką miłość bliźniego ;))

A oto jeden z przykładów:

Papież Jan VIII (ten drugi, pierwszy zginął w innych, choć nie mniej tragicznych
okolocznościach) zasiadł do swej ostatniej wieczerzy w 882 r., licząc
sobie 75 lat. Obsługujący go ksiądz (nota bene kuzyn) podał mu wino z arszenikiem.

Papież łyknął i... wytrzymał trujące procenty! Nie miał zamiaru umierać!

Zniecierpliwiony zabójca wstał od stołu, poszedł do kuchni po młotek i tym
narzędziem usiłował wyprawić papieża na tamten świat.

Bez powodzenia.

W końcu dokończył swego dzieła siekierą.

Pogrzeb też nie był specjalny, bo uczestnicy wszczęli bójkę. Trumna ze zwłokami
zarąbanego papieża przechodziła z rąk do rąk. Jedni chcieli go pochować w
grobowcu na Luternie, inni - utopić w nurtach Tybru.

Walki uliczne trwały do późnej nocy. Zwyciężyli zwolennicy papieża i jego ciało
spoczęło w grobowcu, gdzie znajduje się do dziś.

--
Jeśli mijasz się z prawdą, to przynajmniej się jej ukłoń. (Karol Kord)