Szansa dla puszczy

Podsumowując: nie było nas, był las, nie będzie nas -będzie las—jak
mówi znane pzrysłowie. Obserwując wzrost lesistości naszego kraju, a
już szczególnie naszego regionu nie sposób nie uznać jego
prawdziwości. Zmieniło się nastawienie zarówno leśników jak i
przeciętnych obywateli do lasu. Las wchodzi na nieużytki rolne,
opuszczone pola. Rolnicy obsadzają lasem grunty gorszej jakości w
zamian za dopłaty. Zarastają nieużytkowane tory kolejowe i tereny
poprzemysłowe. Niedługo prawdziwą rzadkością będzie tutaj człowiek.
Tak więc nauczmy się szanować dorobek tradycji i kultury ludzi
pogranicza, kiedy jeszcze nie jest za późno. I nie zapominajmy, że
po stronie Białoruskiej cała Puszcza jest parkiem. Istnieje
przecież przejście graniczne w okolicy Białowieży. Należy tylko
postarać się, aby było w pełni wykorzystane. Dajmy zwiedzającym,
oraz przyszłym pokoleniom, możliwość wyboru, porównania i
obserwacji różnorodnych aspektów życia lasu.