Re: Czy naprawdę szkoły przekrętów? I jeszcze jak!

Ja przypominam sobie przekręt sprzed 6 lat na UW.
Wprowadzono tzw. bon językowy, czyli - kartki na wiedzę.
Senat uznał, że edukacja językowa absolwentów UW przestaje być inwestycją w
prestiż uczelni (vide SGH i reszta konkurencji).
Bon językowy to było formalne prawo studenta do pewnej, ograniczonej puli
godzin nauki języków obcych - angielskiego itd. - w ramach studiów. Od reformy,
wydziały musiały bon wykupić, względnie aktywować żelazne bezpłatne minimum - 1
semestr, raz na tydzień. Tak zrobił, na przykład, wydział prawa, który wybrał
nowy budynek i fotokomórki przy drzwiach zamiast klamek.
Były też wydziały, któe nie zadbały o studentów i swoją renomę do tego stopnia,
że nawet nie uruchomiły tej puli bezpłatnej, na przykład wydział... lingwistyki!
(Choć ostatnio chyba znaleziono tam pieniądze na obowiązkowy lektorat... łaciny!).

Aspekt finansowy - żeby czegokolwiek się nauczyć, studenci zmuszeni byli bulić
za kursy płatne, prowadzone... przez tę samą Szkołe Języków Obcych UW (cieszącą
się zresztą fatalną renomą, np. kierowniczka znana byla z tego, że nigdy nie
odwoływała swoich dyżurów, ale... po prostu z zasady nie przyjmowała podczas
nich interesantów!).
I chyba jeszcze parę związanych firemek.

Ile z tego wyciekło forsy ze studenckich kieszeni?
Spuśćmy zasłonę.

Cóż, skonczyło się tym, że gdy pierwsze roczniki tak "wyedukowanych" językowo
absolwentów trafiły na rynek pracy, UW wypadło pożegnać się z pierwszym miejscem
w rankingach szkół wyższych, i to chyba już na trwałe.

R.I.P.