Ty mówisz o skrajnościach bo tym jest dla mnie kilkudniowe obrażanie się na
dziecko. W moim wydaniu to była chwila-kilka minut których i ja potrzebowałam na
głębszy oddech, żeby nie wybuchnąć i nie zrobić czegoś głupiego. Na ogół
pomagało, bo żeby rozmawiać o jakima problemie potrzeba opanowania, przynajmniej
ja tak mam.
A nie dac się przeprosić dziecku to skrajna głupota, wiec nie dziwię się że
pamiętasz to do dziś.