yrzyk napisał:

> .... to nie masz zaufanie do ludzi, ponieważ każdy sam po sobie sądzi to
sobie dopowiedz.

Ale co mam dopowiedzieć jeśli ani razu nie uderzyłam swojego dziecka i jestem
przeciwniczką bicia dzieci?

> Zresztą w krytyce artykułu poruszyłem i inne , ważniejsze kwestie.

Może i tak, mnie zastanowiła głównie ta jedna, banalna, często powtarzana. Nie
wiem doprawdy z czego wynika to "danie klapsa jeden raz". Więcej razy dziecko
nie zasłużyło? Czy też ten "jeden raz" tak nim wstrząsnął, że teraz
jest "grzeczne"? Głupawą optymistką bym była gdybym uznała w kontekście pochwał
takiego stylu wychowania, że jednorazowe uderzenie otrzeźwiło samego rodzica.

Odniosę sie jeszcze do jednego:

> Nie uwzglednia sie tu różnic kulturowych między rodzinami, obyczajów,
sposobu pojmowania świata.Ludzie radzą sobie z dziećmi jak umieją (mówię o
ludziach , a nie psychopatach, bo autorka stara się to zrównać}.

Róznice kulturowe, mówisz? Mam rozumieć, że jeśli w jakiejś rodzinie bicie
jest "usankcjonowane kulturowo" to powinnam to uszanować? Widzisz, ludzie może
i radzą sobie z dziećmi tak jak umieją ale ci, co dzieci biją po prostu sobie
nie radzą. A nieświadomość ich nie rozgrzesza, niech się nauczą innych metod
wychowywania.