Konkursomaniaczki

Jestem pod wrażeniem wypowiedzi, bo mało kto posiada zdolność
czytania tekstów ze zrozumieniem;-) Odróżnianie ziaren od plew jest
niezwykle cenną umiejętnością. Chylę czoła.

W artykule Ewy zostały opisane trzy zupełnie skrajne osobowości, z
różnym balastem doświadczeń, z odmiennym podejściem do życia (nie
ukrywam, że podoba mi się warsztat dziennikarski autorki, bo sztuką
jest złożenie strzępków informacji w logiczną całość). Tymczasem
większość czytelników wrzuca wszystkie dziewczyny do jednego worka,
miesza i otrzymuje papkę, z której nic nie rozumie.

Abstrahując od komentarzy ludzi małych, dla których szczytem marzeń
okazało się nabycie umiejętności posługiwania pilotem telewizyjnym
oraz ludzi podłych, którym sukcesy innych wypalają dziury w
źrenicach, niewiele pojawiło się tutaj wypowiedzi skłaniających do
intelektualnej dyskusji.

Konkluzja nasuwa się jedna: żyjemy w materialistycznym świecie.
Tylko, gdzie miejsce na uczucia? Na radość z drobiazgów? Na
samorozwój? Na zwykły uśmiech do drugiego człowieka?

Cieszę się, że ktoś w końcu zauważył, że skomercjalizowanie pasji
odziera ją z pierwiastka magicznego. Pozdrawiam cieplutko i życzę,
aby każdy dzień zaskakiwał pozytywnymi zdarzeniami i aby zawsze
dopisyła pogoda ducha;-)