Niektórym muzykom (a także, a może przede wszystkim wytwórniom) we łbach się
poprzewracało. Wydaje im się, że jak fan ściągnie to nie kupi. Jest akurat
odwrotnie. Bo - choć najwidoczniej to się takim Kazikom w pale nie mieści -
ściągają tylko ci, którzy się interesują.

Wiele razy naciąłem się na produkcie swojego ulubionego wykonawcy. Może nie
jestem reprezentatywny, bo szukam raczej starszych płyt i wykonawców, nie
poluje na nowości, ale też mam sporą kolekcję płyt. I jeśli zgromadziłem kilka
tysięcy płyt winylowych, to jestem strasznym złodziejem ściągając ich
kompaktowe odpowiedniki, których nierzadko nigdzie nie można dostać? Żeby nie
być okrzykniętym złodziejem powinienem dwa razy zapłacić za to samo? A jak
zgram na CD z winyla?

Podejście Behemotha i Kazika jest charakterystyczne i reprezentuje dwa światy.
Kto jest w posiadaniu winyli pamięta mrożące krew w żyłach ostrzeżenia "Home
taping is killing music & is illegal". Jak widać niczego nie zabiło, tak samo
jak nie zabije ściąganie. Bo - jeszcze raz powtórzę - ściągają tylko ci,
których to interesuje. Dlatego po płytę Behemota nie sięgnę ani na półce
sklepowej, ani w Internecie, bo mnie taka muzyka nie interesuje. A po płyty
Kazika nie sięgnę już ani w sklepie ani w Internecie, bo skoro artysta sam
wstydzi się swojej twórczości, to ja nie jestem kur...ą marną.

Z drugiej strony trudno się dziwić, wrzaskowi, który podnoszą gwiazdki jednego
sezonu i nie potrafiące ani grać ani śpiewać miernoty. Tu można mieć pewność,
że ich "twórczości" ktoś kto ściągnie już nie kupi. Zwłaszcza, że realizatorzy
na głowie stają, żeby płyta CD brzmiała gorzej niż kiepskiej jakości MP3.
Niestety odnosi się to także do takich tuzów jak Metallica, czy Gov't Mule.
Pamięta dziś ktoś Sabrinę, która lepiej wyglądała niż śpiewała?

--
Nie damy sobie wmówić