Dlaczego moje dziecko jest takie smutne?

Szkoła, do której chodzi moja sześciolatka wprawdzie nie jest przygotowana na sześciolatków tak jak zachwalano w telewizji, ale nie mam większych zastrzeżeń. Porównując obecne warunki w szkole z tymi sprzed 30 lat, gdy chodziłem do podstawówki, to inna epoka. Nauczycielka ma podejście do dzieci. Córka nie może się doczekać, kiedy jej pani wróci ze zwolnienia. Dzieci trochę siedzą w ławkach i poznają literki, trochę siedzą na poduszkach, bo na dywan zabrakło szkole pieniędzy. No i wychodzą na boisko się pobawić. Ze świetlicy też jesteśmy zadowoleni. Nie widzę smutnych dzieci. Może dlatego, że decyzja o wcześniejszym pójściu do szkoły była przemyślana przez rodziców, a dzieci się przekonały że szkoła to też fajna zabawa.
Dziwi mnie tylko skąd w pierwszej klasie aż dwie lekcje religii i ciężka książka do niej. Ale ponieważ szafek na przybory szkolne nie ma, więc rodzice kupują pudełka. Będzie trochę lżej, bo nie wiem jak zmieścić się z wagą tornistra poniżej 10% wagi ciała dziecka, jak to jest zalecane.