Ewangelia według Behemotha

Dla mnie to takie Ich Troje albo Piotr Rubik metalu.
A jeśli chodzi o otoczkę... cóż, są tacy co słuchają po prostu muzyki, i nie
muszą przebierać się za postać z Gorączki sobotniej nocy czy z Władcy pierścieni.
Tak jak pisałem, nie razi mnie estetyka metalu (tak jak dowolnie innego
gatunku), razi mnie kiczowatość tego co robi Behemoth - naprawdę, można
przekazać tyle samo (lub nawet więcej) ze swojej wizji świata i muzyki, bez
robienia z siebie uosobienia zła na ziemi.
Tej ziemi.
A i tak potem różowy króliczek wypapla w jakiejś Vivie jaki to czuły i
opiekuńczy facet i tony farby oraz cały ten dadaistyczny bełkot o "szatanie"
szlag trafia.