Ewangelia według Behemotha

E tam, lepiej żeby nie był aż tak konsekwentny jak Vikernes, który zresztą jest
pajacowatym naziolem, a co do Dody, to akurat jego sprawa - mam zresztą
wrażenie, że cała akcja była obliczona na rozgłos w mediach i chyba Nergal
spodziewał się wielkiego uznania, że oto supermaczo poderwał narodową
ladacznicę, a tu dupa.

Co do tej otoczki, to głównym problemem jest po prostu przeładowanie: zbyt
krzykliwie, efekciarsko, za dużo stereotypów, brakuje jakiejś szczerości. Muzyka
nie jest zła, choć sama konwencja gatunku już się mocno zużyła i ciężko w jej
obrębie stworzyć coś oryginalnego.