Nie oszukujmy się, studia dzienne są nafaszerowane materiałem kompletnie zbędnym w kontekście współczesnych realiów rynkowych dla danych grup zawodów. W moim przypadku zarabiam pieniądze z wiedzy, o której była mowa na może 25% zajęć. Cała reszta z materialnego puntku widzenia była stratą czasu.

Przyczyny takiego stanu rzeczy to głównie leniwa kadra uczelni, której nie chce się (albo nie potrafią) iść z duchem czasu i walą anachroniczne gnioty w imię nie wiadomo czego.

Artykuł po raz kolejny deprecjonuje zaocznych jako gorszych studentów. Padają argumenty, jak to dzienni muszą opanować znacznie więcej materiału, co rzekomo czyni ich "lepszymi". To jest jednak tożsame z gloryfikowaniem napracowania się zamiast pracowania skutecznego i efektywnego.

Zaoczni mogą mieć materiał ograniczony do esencji studiów, ze stertą nikomu do niczego niepotrzebnych kursów usuniętych. Dodatkowo, jeśli się zakręcą, będą równolegle pracować i w momencie dostania dyplomu wyjdą na rynek z paroma lat doświadczenia więcej. To ogromna przewaga.

Sam kończyłem dzienne. Więcej bym jednak tego błędu nie powtórzył i nikomu tego też nie doradzam. Wybrałbym dziś zaoczne z materiałem ograniczonym do meritum n (który później wykorzystuje się w pracy) i natychmiast szukał sobie zatrudnienia w branży. Nawet zaczynając od niepłatnych praktyk, gdyż na samym początku warto na to iść.

Staranne (albo i nie) studiowanie materiału nikomu do niczego niepotrzebnego to strata czasu, życia i pieniędzy.