Zgadzam się z postem powyżej. W polskiej rzeczywistości prawnej najważniejszy
jest inwestor. I to on, na dobra sprawę decyduje o ostatecznym wyglądzie
budynku. Jeśli zmiany w projekcie na etapie konstrukcji, nie stoją w
sprzeczności z obowiązującym prawem i ewentualnie wytycznymi planu miejscowego
lub warunkami zabudowy - to hulaj dusza piekła nie ma. A na rynku i tak zawsze
ktoś się znajdzie by na końcu podpisać projekt zamienny. Czasami zdarza mi się
porozmawiać o jakimś nowym budynku ze znajomymi i dopiero wtedy mam szanse
zobaczyć, jak odmienne jest ich postrzeganie tych obiektów od mojego. Okazuje
się, że tak zwany zwykły śmiertelnik, preferuje styl niemal
dziewiętnastowieczny, okraszony bogatym detalem. Uznają oni nowoczesne i swoja
drogą, udane obiekty, za tragiczne. Dlatego wydaje mi się, że edukacja a przede
wszystkim informowanie społeczeństwa o roli architekta w kształtowaniu
przestrzeni, oraz o tym, jaki jest wpływ ludzi na przestrzeń oraz jej
oddziaływanie na nich samych, jest jak najbardziej zasadne. Nawet ktoś kto nie
zajmuje się architektura zawodowo, powinien rozumieć, że też jest odpowiedzialny
za przestrzeń oraz dobrze by było by miał szanse nauczyć się uzmysławiania sobie
i precyzowania swoich potrzeb. W brew pozorom klient niewiedzący czego naprawdę
chce, a właściwie, niepotrafiący precyzyjnie opisać swoich potrzeb, co do
obiektu, nie jest rzadkością.