Ojciec Róży: Wreszcie!

Myślę, że stosownym komentarzem do poczynań Pani Woźnej będzie jej wypowiedź
dla jednej z gazet "Co tam stare dzieci, o nowe trzeba walczyć". To mnie
właśnie mocno zastanawia, czemu Pani Woźna przez kilkanaście lat nie
odwiedziła nawet swoich "starych" dzieci, mimo że mieszkają ledwie 15
kilometrów od jej domu? Ktoś pod poprzednim artykułem stwierdził,że to nie jej
wina. Więc czyja? Dzieci? Autobus nie dojechał? Niestety, ale nie da się
zrzucić całej winy na sąd i biegłych. Pani Woźna po prostu zapomniała o
pozostałych dzieciach, bo tak było wygodnie. Wiem, że ta historia jest
wzruszająca, że państwo i sądy są be, ale ciekawa jestem, czy obrońcy Pani
Woźnej będą tak samo żarliwie walczyć o polepszenie losu małej Róży (i
pozostałych dzieci) gdy Pani Woźna znowu sobie zapomni, załamie się etc.
--
Poznaje się człowieka: po kieliszku, po kieszeni i po gniewie.