Wybieramy fatalnych ludzi, którzy nie potrafią wykazać się czymkolwiek. Nie
zrobili nic prócz doprowadzenia do otwarcia kilku centrów handlowych blisko
centrum (dwa na Łacinie, King Cross, przygotowywane przy Hetmańskiej).

Merytorycznie - w aglomeracji poznańskiej znaczącym problemem jest mnóstwo
miejsc pracy nie w centrum Poznania ale w Powiecie Ziemskim. Nakładając na to
liczbę ludności, która do niedawna spadała przez przenoszenie się do Powiatu
Ziemskiego ostatnio po 10 tys. rocznie (choć teraz stabilizuje się przez
zwiększenie osiedlania się w mieście ludzi spoza aglomeracji i niedługo zacznie
rosnąć, ale na razie powoli), problemem komunikacyjnym Poznania jest poruszanie
się po całej aglomeracji, a nie dojazdy do centrum.

Dlatego III rama jest słuszną inwestycją i inwestycją nr 1. Jednak służyć ona
będzie w równym stopniu mieszkańcom Poznania, jak i Powiatu Ziemskiego i powinna
być finansowana proporcjonalnie do liczby mieszkańców. Jeśli nie to Poznań
powinien wprowadzić myto za wjazd do miasta.

By metro w Poznaniu było potrzebne, to miasto musi zająć się polityką. A na
razie miasto służy drobnym inwestorom w nieruchomości, którzy żyją z kupowania i
wynajmowania nieruchomości w dzielnicach mieszkalnych na biura, co całkowicie
rujnuje charakter starych dzielnic, osłabia rynek biurowy w centrum i korkuje
Jeżyce, Wildę, Stare Winogrady i Grunwald. Zacząć by trzeba od planów, które
regulowałyby kwestie prowadzenia działalności gospodarczej na obszarach
mieszkalnych, co pozwoliłoby zintensyfikować inwestycje biurowe w Poznaniu.
Jednak do tego konieczne jest uwolnienie wielu hektarów gruntów inwestycyjnych
by zbić ceny na rynku. I tu docieramy do sedna problemu. Z jakiegoś powodu takie
rozwiązanie nie przychodzi włodarzom do głowy. Choć inne miasta zaczynają już
działać.