Sąd zabrał dziecko, bo w domu był bałagan

Jeszcze żadnemu dziecku przez kilka okruszków i nieco kurzu nie stała się
krzywda a przez brak czułości, emocji o zabarwieniu pozytywnym, agresję,
uzależnienia w rodzinie i owszem. Zastanawiam się kto odpowiada personalnie za
tak idiotyczne decyzje. A może odpowiedzialność już się rozmyła? Najwyraźniej
nikt z tych decydentów nigdy nie pracował w państwowym domu dziecka a o
rozwoju psychicznym dzieci i wynikających z tego potrzebach wie tyle co
przeciętny człowiek o Marsie. Inaczej nie skazywałby dziecka na sieroctwo
emocjonalne tylko pomógłby finansowo rodzicom w wychowywaniu ich własnych
dzieci. Tylko rodzina potrafi wychować dzieci za grosze podczas gdy na
państwowe placówki idą nieporównywalnie większe nakłady (chociaż efekt jest
nieporównywalnie gorszy) a Wy przecież tam na górze zawsze piszczycie, że brak
Wam na wszystko finansów. Jaka by nie była rodzina dziecko i tak zawsze woli
przebywać z rodzicami i rodzeństwem. W państwowym domu dziecka pomimo
najszczerszych chęci nikt nie jest w stanie zapewnić każdemu wychowankowi tyle
zainteresowania, czułości, opieki ile on otrzymuje w swojej rodzinie.
Proponuję takiemu "mądremu", co wydaje tego typu nieuzasadnione decyzje niech
popracuje w domu dziecka a potem niech decyduje.
--
Grzegorz Kasprzyk