CUKIER A ZDROWIE PSYCHICZNE Dodaj do ulubionych


W średniowieczu osoby targane wewnętrznymi konfliktami rzadko zamykano w
odosobnieniu z powodu ich szaleństwa. Zamykanie ludzi jako „psychicznych”
rozpoczęło się dopiero w Oświeceniu, po tym jak cukier pokonał drogę od
przepisu aptekarskiego do produkcji cukierków. „Wielkie odosobnianie chorych
umysłowo”, jak nazywa to jeden z historyków, zaczęło się w końcu XIX wieku,
kiedy spożycie cukru w Wielkiej Brytanii wzrosło w ciągu 200 lat od szczypty
lub dwóch w beczce piwa do ponad dwóch milionów funtów rocznie. W tym okresie
londyńscy lekarze zaczęli dostrzegać i odnotowywać nieuleczalne fizyczne
objawy zespołu znanego jako „sugar blues”. Pojęciem „Sugar Blues” William
Dufty określa zespół fizycznych i umysłowych problemów spowodowanych
spożywaniem przez ludzi rafinowanej sacharozy, zwanej powszechnie cukrem.

Gdy osoby spożywające cukier nie manifestowały wyraźnych objawów fizycznych i
lekarze byli z tego powodu zdezorientowani, pacjentów nie uznawano już za
będących pod wpływem czarów, ale za szalonych, chorych psychicznie lub
niezrównoważonych emocjonalnie. Lenistwo, zmęczenie, rozpasanie,
niezadowolenie rodziców - każdy z tych powodów wystarczał do zamknięcia
każdego poniżej 25 roku życia w którymś z pierwszych paryskich szpitali dla
psychicznie chorych. Aby do nich trafić wystarczyły skargi zgłaszane przez
rodziców, krewnych lub wszechpotężnych pastorów parafii w ramach inkwizycji.
Mamki ze swymi dziećmi, nastolatki w ciąży, opóźnione lub uszkodzone dzieci,
starcy, paralitycy, epileptycy, prostytutki, homoseksualiści lub lunatycy -
zamykano każdego, kogo chciano usunąć z ulic lub pola widzenia. Szpitale
psychiczne zastąpiły polowanie na czarownice i heretyków jako bardziej
oświecona i humanitarna metoda inkwizycyjnej kontroli społecznej. Lekarze i
księża zajęli się brudną robotą oczyszczania ulic z niewygodnych osobników w
zamian za królewskie przywileje.

Początkowo, gdy na podstawie dekretu królewskiego utworzono w Paryżu Szpital
Ogólny, zamknięto w nim l procent jego mieszkańców. Od tego czasu do XX wieku
wraz ze wzrostem konsumpcji cukru rosła - szczególnie w miastach - liczba
ludzi umieszczanych w tym szpitalu. 300 lat później można już było z pomocą
kontrolujących mózg leków psychotropowych zamieniać „emocjonalnie
niezrównoważonych” ludzi w chodzące automaty. Dzisiaj, pionierzy psychiatrii
ortomolekularnej, tacy jak dr Abram Hoffer, dr Allan Cott, dr A. Cherkin, a
także dr Linus Pauling, twierdzą, że choroby psychiczne są mitem i że
zaburzenia emocjonalne mogą być pierwszym symptomem oczywistej niezdolności
organizmu danego człowieka do zwalczenia stresu uzależnienia od cukru. W
swojej “Orthomolecular Psychiatry” (”Psychiatrii Ortomolekularnej”) dr Pauling
pisze: „Funkcjonowanie mózgu i tkanki nerwowej jest w sposób bardziej wrażliwy
zależne od tempa przebiegu reakcji chemicznych niż funkcjonowanie innych
organów i tkanek. Uważam, że choroby umysłowe są w większości powodowane przez
nienormalny przebieg reakcji determinowany przez budowę genetyczną i dietę, a
także przez nienormalne stężenie molekularne niezbędnych substancji… Wybór
pożywienia (i leków) w świecie, który przechodzi gwałtowne naukowe i
technologiczne zmiany często może być daleki od właściwego”. Z kolei w
Megavita m.in “B3 Therapy for Schizophrenia” (”Terapii schizofrenii
megadawkami witaminy B3″) dr Abram Hoffer zauważa: „Pacjentom zaleca się
stosowanie się do programu dobrego odżywiania z ograniczeniem sacharozy i
bogatych w nią produktów”.

Badania kliniczne prowadzone z dziećmi nadaktywnymi lub psychotycznymi, a
także dziećmi z uszkodzeniami mózgu lub zaburzeniami w uczeniu się wykazały:
„nienormalne wysoką historię rodzinną cukrzycy, to znaczy rodziców i dziadków,
których organizm nie mógł kontrolować przyswajania cukru; nienormalnie wysoką
ilość przypadków niskiego poziomu glukozy w krwi lub funkcjonalną hipoglikemię
u badanych dzieci, co wskazuje, że ich system nie może dać sobie rady z
cukrem; uzależnienie od wysokiego poziomu cukru w diecie wielu dzieci, których
organizm nie daje sobie rady z jego przyswajaniem. Wywiad dotyczący historii
diet pacjentów diagnozowanych jako schizofreników ujawnia, że wybierana przez
nich dieta jest bogata w słodycze, cukierki, ciastka, kawę, napoje z kofeiną i
żywność przygotowaną z użyciem cukru. Żywność, która stymuluje nadnercza,
powinna być eliminowana lub ściśle ograniczona”. Awangarda nowoczesnej
medycyny odkryła na nowo to, czego skromne czarownice nauczyły się dawno temu
przez cierpliwe badanie natury.
Przeczytaj całą dyskusję
  • drzewko
  • od najstarszego
  • od najnowszego
  • drzewko odwrotne

Wysyłaj powiadomienia o nowych wpisach na forum na e-mail:

Aby uprościć zarządzanie powiadomieniami zaloguj się lub zarejestruj się.

lub anuluj

Zaloguj się

Nie pamiętasz hasła lub loginu ?

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Agora S.A. - wydawca portalu Gazeta.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść wypowiedzi zamieszczanych przez użytkowników Forum. Osoby zamieszczające wypowiedzi naruszające prawo lub prawem chronione dobra osób trzecich mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną. Regulamin.