Z rozbawieniem czytam te polemiki nt ratowania stoczni, której praktycznie już
nie ma i ratować nie ma co.I całe szczęście, że ten relikt gospodarki
socjalistycznej odchodzi do lamusa historii.Stocznia i stoczniowcy odegrali
już swoją rolę, a w dzisiejszych realiach ekonomicznych po prostu sobie nie
radzą.Pokazały to dobitnie ostatnie lata, kiedy to w warunkach hossy na nowe
statki nasze stocznie musiały być permanentnie dotowane.Był to stan
długotrwały, a nie chwilowe potknięcie, tak więc na co liczą populiści,
którzy chcą aby miasto przejęło ten interes? Kto będzie w stanie wyłożyć setki
milionów zł na rewitalizację zużytej infrastruktury technicznej, kto przez
kilka lat będzie w stanie zatrudniać min.1500 ludzi, aby odtworzyć zaplecze
techniczno-projektowe i przekonać potencjalnego klienta, że warto tu ulokować
zamówienie na budowę statków? A jak pojawi się klient-spekulant i zamówi tanio
statek, to kto do niego dołoży? Pytań jest wiele, ale też zaistnienie stoczni
na rynku budowy statków jest bardziej skomplikowane niż wyprodukowanie towaru
rynkowego.I dzisiaj wiele stoczni europejskich zamyka podwoje, bo nie są w
stanie sprostać konkurencji dalekowschodniej.Dotyczy to przede wszystkim
stoczni przestarzałych, niedoinwestowanych i z taką materią niestety mamy do
czynienia.Tak więc nie lamentujmy nad stocznią, a spróbujmy to co po niej
zostało sensownie zagospodarować.