Komentarze do artykułu

Legenda o Sedinie Dodaj do ulubionych


Legenda o Sedinie
Alexis Kiriakou, 15.07.2004
Artykuł

Tę legendę wygrał kiedyś na wantach wiatr, gdzieś na morzu tyreńskim, gdy
siedziałem na bukszprycie i wypatrywałem łodzi i sieci rybackich. Wiatr pytał
mnie też, gdzie teraz jest Sedina?

Sedinę zawsze nudziły kobiece zjęcia. Nie interesowały jej plotki z Olimpu ani
najnowsza moda z Palatynu. Męczyły ciągłe kłotnie i intrygi. Była boginią ale
nie dworską damą. Najlepiej się czuła na portowych nabrzeżach. Lubiła
spacerować po Ostii, Pireusie, czy Aleksandrii słuchając mieszaniny języków i
oglądając towary z najdalszych stron, zachwalane przez kupców o różnym kolorze
skóry. Interesowała się też techniką. Ileż to razy odwiedzała Archimedesa w
Syrakuzach i podziwiała jego wynalazki. Ale najbardziej kochała żeglarzy.
Ceniła ich odwage, gdy swoimi tierami wyruszali w najdalsze, niezbadane zakątki
morza. Rozumiała i podzielała tę ciekawość świata.

Miarka się przebrała po którejś kolejnej awanturze (chyba poszło o Troje, a
może o Kartaginę), w której ponownie wszyscy ze wszystkimi wzięli się za łby.
Sedina wsiadła na okręt, wzięła Hermesa za przewodnika, wiernego Gryfa za
obrońcę i wyruszyła w nieznane.
Długo płynęli. Gdy dotarli na ocean wody wzburzyły się i zaczeły miotać
okrętem. Sedina wychylila się za burtę, w mały flakonik nabrała nieco słonej
wody i powiedziała:
- Oceanie, wraz z odrobiną twej wody zabieram też twój niepokój.
I sztorm ustał. Żeglowali dalej na północ a potem na wschód, gdzie wody były
zimne ale niezbyt słone, roślinność nad brzegami bujniejsza, a słonce tak nie
paliło. Aż dopłynęli do miejsca gdzie rzeka rozlewała się w szeroką deltę jakby
rzucając wyzwanie morzu. Postanowili ruszyć wgłąb nieznanego lądu.

Upłynęli wiele mil aż ujrzeli bezkresne jezioro i rzekę o wielu ramionach.
Wokół były gęste lasy. Jedynie nad zachodnim brzegiem górowało wysokie,
zupełnie nagie wzgórze. Sedinę urzekło to miejsce:
- Obejmuję w posiadanie tę krainę! Od dziś tu będzie mój dom!
Wspięli sie na wzgórze i na samym jego szczycie Sedina zasadziła dąb. Obok
żołedzia Hermes wrzucił pióro (znak lotnego umysłu i powodzenia w handlu) a
Gryf swój lwi pazur (dla śmialości i odwagi). Bogini podlała nasiono słoną wodą
oceanu (która sprowadzała niepokój, nieodgadnione pragnienie podróży, przygody
i miłość do morza). Wkrótce nad całą okolicą górowało ogromne majestatyczne
drzewo.
- W miejscu tym zaklęłam me marzenia i pragnienia. Ktokolwiek osiedli się w
cieniu dębu i pójdzie moją drogą znajdzie radość i spełnienie! Na tego kto nie
będzie w stanie odnaleźć tej właściwej czeka smutek i cierpienie!

Podczas jednej z wypraw, o świcie, bystrooki Hemes siedzący na dziobie okętu
wypatrzył coś na horyzoncie. Gdy zbliżyli się do tego miejsca ujrzeli ludzi
trzymających się tratw i resztek łodzi.
- Któż wy jesteście i co się stało? – zapytała bogini.
- Jesteśmy rybakami. Straszliwy orkan, uderzył w nocy i zniszczył nasze łodzie.
Już na pokładzie rozbitkowie skarżyli się na zdradliwe i ubogie w rybę wody
oraz jałowe i niebezpieczne ziemie na których żyją.
- Dam wam nową ojczyznę! Gdy wrócicie na ląd weźmiecie swoje rodziny i
natychmiast wyruszycie. – rzekła Sedina.
- Skąd mamy wiedzieć dokąd iść?
- Patrzcie w niebo. Gdy zobaczycie na niebie orła o białym ogonie, w którego
szponach będzie ryba – idźcie jego śladem. On was doprowadzi do swego króla.
Ruszajcie śmiało! Zawsze śmiało naprzód!

Szli długo. Wędrowali przez odludne krainy, przedzierali sie przez gęste bory,
mijali mnóstwo jezior, aż wreszcie ujrzeli białopiórego orła, który dzierżył
rybę. Tak jak im nakazała bogini ruszyli jego tropem i wkrótce dotarli do
wzgórza nad wielką rzeką. Na wzgórzu rozsło majestetyczne drzewo, a na drzewie
siedział król wszystkich orłów – Gryf:
- Przybyliście tu z daleka, porzuciliście wasze domostwa by tu znaleźć lepsze
życie. Po was przyjdą następni i następni i jeszcze kolejni. Być może z czasem
nie dla wszystkich starczy miejsca pod tymi rozłożystymi konarami... ale o
jednym nigdy nie zapomnijcie – to miejsce ma swego ducha i żyjcie zgodnie z
nim! Witaj Ludu Sediny!

link:
www.fds.px.pl/pub.php?detail=1089925640.pub
Przeczytaj całą dyskusję
  • drzewko
  • od najstarszego
  • od najnowszego
  • drzewko odwrotne

Wysyłaj powiadomienia o nowych wpisach na forum na e-mail:

Aby uprościć zarządzanie powiadomieniami zaloguj się lub zarejestruj się.

lub anuluj

Zaloguj się

Nie pamiętasz hasła lub loginu ?

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Agora S.A. - wydawca portalu Gazeta.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść wypowiedzi zamieszczanych przez użytkowników Forum. Osoby zamieszczające wypowiedzi naruszające prawo lub prawem chronione dobra osób trzecich mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną. Regulamin.