Premiera "Hair": Dziś prawdziwych hippisów już nie ma

Zgadzam się z Tobą. Laska postanowiła poszukać dziury w całym,
ignorując elementy, które były ciekawe. Chociażby scena "odlotu"
narkotykowego z pojawiającymi się postaciami historycznymi była
dobra i sugestywna. A już argument autorki, że nie czuła się
hippisem, to jakiś totalny kretynizm. Kiedy oglądałem "Chorus line",
to miałem czuć się tancerzem broadwayowskim, a podczas "Skrzypka na
dachu" zmienić się w Żyda ze sztetla? Może i "Hair" ma być bardziej
"interaktywny", ale bez przesady, nie żyjemy w czasie wojny w
Wietnamie. Czas globalizacji, terroryzmu i wielkich korporacji, to
coś zupełnie innego i tylko ponadczasowe wartości takie jak wolność,
miłość, pokój są aktualne. Hippisowska kultura nigdy nie była
przesadnie głęboka, za to była bardzo ciekawa, a idąc na spektakl
nie oczekuję bycia jego częścią, a obserwatorem.