14.07.1997: Raport z oblężonego miasta

O rany... byłam wtedy mała, ale pamietam ten niepoków w oczach rodziców, prowadzone przyciszonym głosem rozmowy "dojdzie czy nie dzojdzie"... jakoś nie docierało do mnie, że to prawdziwe zagrożenie, zwlaszcza, że nasze osiedle lezy raczej wysoko i raczej nie spodziewano sie, że woda dojdzie aż tu (koło Pilczyc). Jednak, jak czytam takie "wspomnienia z frontu" aż mnie ciarki przechodzą. To była prawdziwa walka o miasto. Tato i starszy brat jeździli po nocach pomagać przy usupywaniu wałów, obserwowali tylko w telewizji, gdzie potrzebna jest pomoc.

Chylę czoła i podziwiam wszystkich, którzy walczyli z żywiołem o nasze miasto.