Finał PPA: Chór wyśpiewał żale wrocławian

Dzień dobry!
Muszę jednak głos w sprawie zabrać. Dawno tu nic nie napisałem, choć
kilka lat temu przecież lubiłem tu zaglądać i długie dyskusje
prowadzić.

Każda wyraźna propozycja artystyczna, zła lub dobra, zwykle, prędzej
czy później, napotyka na krytykę z jakiejś strony - taki już los
nowości, świeżości i odwagi. Dlatego krytyka mojej linii
repertuarowej Capitolu i PPA, byle byłaby rzeczowa i prawdziwa,
byłaby reakcją zrozumiałą. Nie mogę jednak pozwolić na bezkarne i
prymitywne znęcanie się nad grupą cudownych kilkudziesięciu
Narzekających Chórzystów bez zrozumienia kontekstu i idei tego
happeningu tylko dlatego że tu można zrobić to anonimowo. Poczucia
humoru i dystansu do powagi otaczającego nas świata wymaga zarówno
stworzenie, wykonanie, jak i odbiór naszej chóralnej pieśni. Tymi
przymiotami wykazali się Chórzyści i Odbiorcy Narzekania pod
Chrobrym. Cieszyłem się jak dziecko widząc roześmiane i szczęśliwe
twarze uczestników tego performance`u - tych którzy, być może jedyny
raz w życiu, mogli poczuć się artystami i tych którzy zrozumieli,
odebrali, zaakceptowali i nagrodzili gromkimi brawami tę ZABAWĘ.
Dlatego nie zgadzam się na wykorzystywanie anonimowości do robienia
krzywdy akcji z gruntu radosnej, szalonej i wiosennej. Zapraszam do
obejrzenia innych Chórów Narzekań na www.complaintschoir.com lub na
You Tube, do zastanowienia się nad socjologicznym i społecznym
aspektem tej światowej akcji.

Nie zajrzę tu więcej - żegnam. Każdego, kto ma mi coś istotnego do
powiedzenia, zapraszam - można mnie zastać w Teatrze Muzycznym
Capitol przy Piłsudskiego. Odwagi!

Konrad Imiela