Dodaj do ulubionych

Dążenie do doskonałości

21.01.10, 17:47
mateusz.pl/czytania/2010/20100121.htm
"Mówiąc „bądźcie wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz
niebieski”, stawia nam Jezus przed oczyma wzór świętości, któremu
żadne stworzenie dorównać nie zdoła, bo doskonałość największych
nawet świętych jest niczym w porównaniu z doskonałością Boga. Toteż
Jezus ostrzega, że nigdy nie należy zadowalać się osiągniętym
stopniem doskonałości, wysiłkami czy też postępem dokonanym, jest to
bowiem niczym wobec najwyższego ideału, do jakiego nas powołuje.
Dlatego zaleca, by nigdy w drodze do świętości nie ustawać, nigdy
nie mówić: już dosyć. Choćby nie wiadomo jak się pracowało, nigdy
nie uczyni się dosyć. Któż istotnie mógłby dojść do tego, aby być
sprawiedliwym lub miłosiernym jak Bóg? Póki człowiek żyje na ziemi,
jego świętość polega na ustawicznym dążeniu do doskonałości
Bożej. „Pragnijmy nieustannie biec — mówi św. Augustyn. — Niech
nikt, dopóki żyje, nie mówi, że już doszedł do celu”.

Wśród nieskończonych doskonałości Bożych, Jezus przede wszystkim
objawia i wzywa ludzi do miłości. Ponieważ „Bóg jest miłością” (1 J
4, 16), Jezus uczy, że „największym i pierwszym przykazaniem” jest
miłość Boga, a drugie „podobne do niego” to miłość bliźniego (Mt 22,
36–39). Przykazanie miłości, podobnie jak dążenie do doskonałości,
nie ma granic. Choćby człowiek jak najwięcej Boga umiłował, nigdy w
miłości swej nie osiągnie miary, jakiej Pan jest godny i jaka Mu się
należy. I choćby jak najwięcej miłował bliźniego, miłość jego nie
dorówna miłości, jaką Bóg darzy człowieka.

Ideał świętości postawiony przez Jezusa jest tak wzniosły, że wymaga
ciągłego posuwania się naprzód, wytrwałego wstępowania ku metom
coraz wyższym, W tym znaczeniu św. Paweł, chociaż już podniesiony do
trzeciego nieba, ubogacony darami i pełen miłości ku Bogu i
bliźniemu, pisze z pokorą: „Bracia, ja nie sądzę o sobie samym, że
już zdobyłem [doskonałość], ale to jedno [czynię]: zapominając o
tym, co za mną, a wytężając siły ku temu, co przede mną, pędzę ku
wyznaczonej mecie”. I kończy: „Wszyscy więc doskonali tak to niech
odczuwają... Dokąd doszliśmy, w tę samą stronę postępujmy” (Flp 3,
13–16)."

O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. II, str. 45
Edytor zaawansowany

Popularne wątki

Nie pamiętasz hasła

lub ?

 

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Nakarm Pajacyka