Dodaj do ulubionych

"Uznanie własnego nic"

29.08.07, 08:22
www.mateusz.pl/czytania/20070829.htm
"Nadchodzi godzina — powiedział Jezus do Samarytanki — kiedy ani na tej górze,
ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca” (J 4, 21). Przyjście Zbawiciela
Oznacza początek nowego kultu, nie związanego ani z Garizim, gdzie modlili się
Samarytanie, ani ze świątynią w Jerozolimie, ośrodkiem kultu Żydów. Wszystkie
kulty narodowe ustaną i zastąpi je kult, jaki Syn Boga, stawszy się
człowiekiem, przyszedł oddawać i do którego muszą się włączyć wszyscy ludzie.
„Nadchodzi godzina, owszem, już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą
oddawać cześć Ojcu w duchu i prawdzie, a takich to czcicieli chce mieć Ojciec”
(tamże 23). Sam Jezus jest pierwszym, co więcej, jedynym prawdziwym czcicielem
Ojca. On sam zna Go doskonale i tylko On jest w stanie czcić Go doskonale „w
duchu i prawdzie”, gdyż On jest Prawdą i posiada pełnię Ducha Świętego. Jezus
dzięki swemu Bóstwu ma pełne poznanie nieskończonej godności Boga i może
wykonywać czynności Boże. Lecz ponieważ jest równocześnie prawdziwym
człowiekiem, może upadać na twarz w adoracji przed Ojcem i pociągać do takiej
postawy całą ludzkość. To jest jedyna adoracja godna Boga, w której głównym
modlącym się jest Chrystus, natchnieniem zaś Duch Święty, a człowiek,
wprowadzony przez Chrystusa, składa to, co jest jemu właściwe: uznanie
własnego nic, by wywyższyć wszystko, tj. Boga. W Chrystusie, przypomina Sobór
Watykański II, „otrzymaliśmy pełnię kultu Bożego” i, odrodzeni w nim przez
chrzest, otrzymujemy „ducha przybrania za dzieci, «w którym wołamy: Abba,
Ojcze» (Rz 8,15), i tak stajemy się prawdziwymi czcicielami, jakich Ojciec
szuka” (KL 5. 6). Jakże znaczące jest to, że w swoich wyjaśnieniach
dotyczących nowego kultu Jezus ukazuje Boga jako Ojca. Ten, którego On
uwielbia i którego powinni czcić Jego uczniowie, nie jest tylko Najwyższym
Panem nieba i ziemi, od którego wszystko zależy, lecz jest również Ojcem tak
miłującym ludzi, że oddaje swojego Jednorodzonego dla ich zbawienia (J 3, 16).
Adoracja chrześcijanina jest hołdem uszanowania władzy Boga i radosnym
podziwem Jego ojcostwa."

O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. III, str. 113
Edytor zaawansowany

Popularne wątki

Nie pamiętasz hasła

lub ?

 

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Nakarm Pajacyka