Dodaj do ulubionych

dokladna interpretacja art. 118 k.c.

28.08.07, 17:10
WAZNE DLA WSZYSTKICH DLUZNIKOW

Trzyletni termin przedawnienia, wspomniany art. 118 k.c., nakazuje łączyć z
roszczeniami związanymi z prowadzeniem działalności gospodarczej. O tym, czy
roszczenie jest związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, decydują więc
cechy podmiotu, któremu ono przysługuje. Nie mają wobec tego znaczenia cechy
drugiego podmiotu stosunku prawnego, z którego to roszczenie wynika, ani cechy
samego stosunku prawnego. Innymi słowy, należy tylko zbadać, czy roszczenie,
które przysługuje określonej osobie, jest związane z prowadzeniem działalności
gospodarczej. Będzie tak z reguły, gdy osoba ta jest przedsiębiorcą, gdyż do
cech konstytuujących pojęcie przedsiębiorcy należy właśnie prowadzenie
działalności gospodarczej (art. 431 k.c.). Ustawodawca nie wymaga, dla
zastosowania trzyletniego terminu przedawnienia, aby stosunek prawny, z
którego roszczenie wynika, był obustronnie gospodarczy (handlowy), lecz
dopuszcza takie przedawnienie także wtedy, gdy druga strona tego stosunku nie
jest przedsiębiorcą, a przykładowo konsumentem. Takie uregulowanie ma swoje
mocne uzasadnienie celowościowe, gdyż krótszy okres przedawnienia dotyczy
przedsiębiorcy, który jako profesjonalista jest z reguły lepiej zorientowany w
regulacjach prawnych oraz ma lepsze możliwości faktycznego korzystania z
instrumentów przewidzianych dla ochrony swoich praw niż nieprofesjonalista.
Nie wydaje się więc w tej sytuacji dziwne, że w stosunkach przedsiębiorcy z
konsumentem roszczenie przedsiębiorcy wobec konsumenta przedawni się w ciągu
trzech lat, termin zaś przedawnienia roszczenia konsumenta wobec
przedsiębiorcy, na tle art. 118 k.c., nie podlega skróceniu. Taką wykładnię
art. 118 k.c. można uznać za ugruntowaną w doktrynie.
Dokonane ustalenia prowadzą do wniosku, że w rozpatrywanej sprawie roszczenia
banku wobec udzielającego poręczenia powoda, który jest osobą fizyczną
nieprowadzącą działalności gospodarczej, przedawniają się w ciągu trzech lat.
Rację ma bowiem powód, kiedy podnosi, że pozwany Bank jest niewątpliwie
przedsiębiorcą, do którego zakresu działania należy miedzy innymi udzielanie
kredytów i przyjmowanie poręczeń dotyczących takich kredytów. Ta właśnie
okoliczność ma zaś decydujące znaczenie, na tle art. 118 k.c., dla przyjęcia w
rozpatrywanej sprawie trzyletniego terminu przedawnienia, natomiast bez
znaczenia jest tu, wbrew odmiennej opinii Sądu Apelacyjnego to, że
poręczającym (dłużnikiem banku) jest osoba fizyczna nieprowadzącą działalności
gospodarczej.
_________________
Edytor zaawansowany
  • 14.08.13, 06:01
    I tak, i nie.
    Przedawnienie na pewno trzyletnie, tu nie ma żadnych wątpliwości. Ale jest jeszcze kwestia, czy nie nastąpiło przerwanie przedawnienia. Proszę sobie poszukać pod tym właśnie hasłem, później ewentualnie dopytywać na forum.
  • 14.08.13, 06:07
    Moja odpowiedź dotyczyła usuniętego już wpisu użytkownika dansi.
  • Gość: gość IP: *.connectic.pl 17.08.13, 22:48
    ja mam taką sytuację, ze umowa o świadczenie okresowe została wypowiedziana w 2001 roku a teraz wierzyciel kwestionuje że była wypowiedziana i żąda zapłaty za ostatnie 3 lata tj. 2010, 2011 i 2012, czy tu nie można wskazać przedawnienia że po 3 latach tzn. 2002, 2003, i 2004 już mu się przedawniło?

Popularne wątki

Nie pamiętasz hasła lub ?

Zapamiętaj mnie

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Nakarm Pajacyka
Agora S.A. - wydawca portalu Gazeta.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść wypowiedzi zamieszczanych przez użytkowników Forum. Osoby zamieszczające wypowiedzi naruszające prawo lub prawem chronione dobra osób trzecich mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną. Regulamin.