Mieszkanie po europejsku

Podobnie jak w Australii czy Kanadzie. W Europie najwiekszy odsetek
domow jednorodzinnych wystepuje w Grecji. Dom w Stanach to nie tylko
mieszkanie. To rowniez instrument finansowy. Odpisy od odsetek
hipotecznych to najwieksza ulga podatkowa dla wiekszosci obywateli.
Ceny domow ida srednio (w skali rocznej od 45 roku) 6% w gore. To
wiecej niz inflacja i troche mniej niz papiery wartosciowe na
gieldzie. Aprecjacja jest naturalnie uwarunkowana miejscem/regionem
kraju. Polnocny wschod i Zachod (Kalifornia, Oregon, Washington)
radza sobie najlepiej. Mieszkania (kondominia) to w miare dobra
inwestycja w miastach, gdzie zyja glownie ludzie mlodzi lub
malzenstwa bezdzietne (duze rodziny przeprowadzaja sie na suberbia).
Ludzie biedni moga liczyc na mieszkania komunalne (projects), gdzie
czynsz uzalezniony jest od zarobkow lub ich braku. Splata kredytu
hipotecznego to duze obciazenie dla wiekszosci Amerykanow. Stad tez
wiele przykladow rodzin mieszkajacych w domach o bardzo wysokim
standardzie (i w doskonalej dzielnicy), a nie mogacym sobie pozwolic
na wakacje czy nowy samochod. W ramach dygresji wspomne ze
Amerykanski system edukacji publicznej jest podzielony na
precyzyjnie okreslone okregi. Tylko mieszkancy tych okregow moga
wysylac swe dzieci do tamtejszych szkol. Czym lepsza szkola tym
drozsze domy, bo podatki od nieruchomsci sa tutaj przeznaczone
glownie na szkolnictwo.