Mieszkanie po europejsku

Codziennie wracając z pracy widzę mojego sąsiada - "członka społeczeństwa,
któremu trzeba pomóc". Inteligentny, zdrowy 40-letni gość nie płaci za
mieszkanie bo nie ma pracy, a nie ma pracy bo jak sam mi powiedział za 8 stówek
mu się tyrać nie opłaca. Żyje gość z moich podatków (do wszelakich zasiłków i
zapomóg ma łeb jak sklep), mieszkanie też mu opłacam razem z resztą bloku.
Przyznam się szczerze jak widzę go z puszeczką piwka w ręce wracając styrany z
pracy nie mogę wyrobić w sobie uczucia empatii dla tego "członka społeczeństwa,
któremu trzeba pomóc" - to chyba jest ta kwestia mentalności