Powiem szczerze, do nóg padam zespołowi Lao Che. Ten album jest czymś co trudno
opisać. Trawestacje klasycznych wierszy połączone ze współczesną muzyką i
klasycznymi aranżacjami, cudo od strony technicznej.

Merytorycznie... nie potrafię tego opisać na bierząco. Właśnie słucham płyty po
raz drugi i nie jestem jeszcze w stanie się otrząsnąć. Już sam początek płyty,
druga piosenka "Godzina W", gdy śpiewają Baczyńskiego
"I wyszedłeś jasny synku z ciemną bronią w noc(...)"
robi takie wrażenie, że człowiek cokolwiek wiedzący o tym zrywie może mieć łzy w
oczach. Inny przykład; gdy ochrypłym głosem śpiewa:
"Gdzie jesteście?! - Ja wilczur wołam
Słyszycie?! - Idę po was(...)
(...)
"Zośka!" Nie strzelać! - Tu "Zośka" Nie strzelać!"


Muszę ją jeszcze trochę przetrawić... dopatrzeć się jeszcze szczegółów,
wszystkich cytatów, odniesień (a słuchając dwa razy już widzę ich mnóstwo).


Powtórzę jeszcze raz, ogromne brawa dla Lao Che za tak genialne zrealizowanie
tak trudnego tematu.