nagła smierc matki

• Re: nagła smierc matki

  amberka2 19.05.09, 10:58 Odpowiedz
  Bardzo mi przykro. Moja mama zmarla na raka po niespelna
  pieciomiesiecznej walce. Dzieki Bogu nie cierpiala. Dla mnie to
  rowniez byla bardzo niespodziewana smierc, poniewaz mama zawsze byla
  okazem zdrowia i nigdy nie chorowala. Byla tylko raz w zyciu w
  szpitalu kiedy ja sie urodzilam. A tu nagle dopadla ja ta straszna
  choroba i zabila w tak krotkim czasie.
  Masz racje bardzo trudno zyc bez mamy..... Ale jakos trzeba.

  • Re: nagła smierc matki

    egrhyyy 19.05.09, 15:20 Odpowiedz
    Dziekuje za odpowiedz.
    To smutne wszystko ,
    Nie wiem czy powinienem to pisac:
    z pewnoscia to musial byc wyjatkowo zlosliwy nowotwor , bardzo
    zjadliwa postać , kiedys czytalem ze Pilsudski od zachorowania i
    diagnozy raka umarl w cztery miesiace . Miedzy innymi nowotwor skory
    daje bardzo szybkie przerzuty i czlowiek bardzo szybko umiera.
    Moja mama miala tez barzdo zlosliwego nowotwora ale wyszla z niego ,
    no niestety wylew ją zabił

    • Re: nagła smierc matki

      bezprzerwy 19.05.09, 16:47 Odpowiedz
      Moj maz dowiedzial sie, ze ma raka 13 lipca a 22 listopada zmarl.
      Nigdy nie chorowal, byl silnym, zdrowym mezczyzna....
      
      Mysle, ze smierc czycha na nas wszedzie, okropne uczucie.
      Pozdrawiam i bardzo wspolczuje

      • Re: nagła smierc matki

        egrhyyy 20.05.09, 04:52 Odpowiedz
        Dziekuje
        rowniez pozdrawiam i wspolczuje

    • Re: nagła smierc matki

      amberka2 19.05.09, 17:11 Odpowiedz
      U mamy zdiagnozowano drobnokomorkowego raka pluc (najbardziej
      zlosliwa odmiana raka pluc) i nistety choroba ja pokonala w tak
      krotkim czasie.
      Jej smierc po raz kolejny uswiadomila mi jak kruche jest nasze
      ludzkie zycie. W zaszadzie nie mamy tutaj nic do powiedzenia.
      
      Moj tata zmarl 14 lat temu nagle na zawal serca. Poszedl do pracy i
      juz nie wrocil.

      • Re: nagła smierc matki-do amberki

        halas1961 19.05.09, 22:03 Odpowiedz
        Amberko - Gdybyś jechala do swego rodzinnego miasta:) to skontaktuj sie ze mna
        przez Naszą Klasę jesli bedziesz chciala mozemy sie spotkac i dam Ci
        wiersze(zostawie dla Ciebie):)
        Halina-mama Agatki

• Re: nagła smierc matki

  salvador27 24.05.09, 22:42 Odpowiedz
  Moja mama, podobnie jak mama amberki2, nigdy nie chorowała na żadne
  przewlekłe i poważne schorzenia. A zabił ją, w ciągu 7 miesięcy, rak
  trzustki. Wszyscy mieliśmy nadzieję, że zostanie z nami dłużej, ale
  to strasznie podstępny rak.
  
  Nie sądziłam, że będzie mi jej aż tak brakowało...
  
  

  • Re: nagła smierc matki

    pam_71 25.05.09, 10:52 Odpowiedz
    Salvadorku ... my wytrzymaliśmy 11 miesięcy ... w stadium rozsianym.
    Tato też wcześniej nie chorował. W domu u Teściów nie było nawet
    tabletek od bólu głowy ;-(
    Ostatnio mój mąż przyznał się ,ze musi uważać wchodząc do domu
    Rodziców, żeby od progu nie pytać "Jak się czuje dziś Tata ...".
    Chorował ... leżał, ale był ... dla mnie nadal jest .. gdzieś tam.
    Ciężkie to wszystko ...
    Pozdrawiam
    Pam

    • Re: nagła smierc matki

      mocnakrysia 27.12.09, 19:12 Odpowiedz
      W wigilię pochowaliśmy moją ukochaną mamusię. Białaczka zabiła ją w dwa
      miesiące.Ale prawdopodobnie przyczynili się do tego lekarze, robiąc jej
      bezmyślnie koronorografię. Miała postać przewlekłą i gdyby nie to badanie to
      pewnie by się tak nie uzłośliwiła. A postępowała jak lawina. Od badania umarła
      za 2 miesiące i 1 tydzien. Nie mogę dać sobie z tym rady ,TAK STRASZNIE MI JEJ BRAK.

      • Re: nagła smierc matki

        olaopolanka 27.12.09, 22:54 Odpowiedz
        Wiem jak to boli,stracilam Mame trzy miesiace temu,rozumiem Twoj zal, bunt i
        tesknote, mocno Cie tule.

        • Re: nagła smierc matki

          mocnakrysia 30.12.09, 20:08 Odpowiedz
          Dzięki Olu za słowa wsparcia, Wiem że ty bardzo mnie rozumiesz. Tęsknię za mamą
          coraz bardziej. Minął tydzień od jej śmierci i dziś tydzień od pogrzebu. Jutro
          wybieram się na cmentarz, ale dziś przeryczałam cały dzień. Mama chciała żyć,
          była bardzo dzielna przez całą chorobę, wszystkie badania i zabiegi jakie jej
          robili przyjmowaŁa z nadzieja że będzie jej lepiej. Całą chorobę przyspieszyła
          bezmyślność lekarzy. Mam do nich wielki żal. Mając podejrzenie przewlekłej
          białaczki limfatycznej zrobili jej koronorografię , zupełnie niepotrzebnie ( JUŻ
          TRZECH INNYCH LEKARZY MI TO POTWIERDZIŁO) i choroba sie uzłośliwiła w
          przerażającym tempie. Przyjęła postać złośliwych chłoniaków . Co dzień była
          coraz słabsza i wyskakiwały jej coraz to nowe guzy na skórze które były bardzo
          bolesne. W końcu dostala udaru - przy mnie . Apotem było coraz gorzej , nie
          mogła mówić ,nic nie jadła. odeszła 22.12.2009 o godz 9. Kocham ją .

          • Re: nagła smierc matki

            olaopolanka 30.12.09, 21:45 Odpowiedz
            Och Krysiu, moja Mamusia tez tak bardzo chciala zyc, ciagle widzialam to w Jej
            oczach, to straszne jak odchodzi Osoba, ktora jest taka energia, pelnia zycia,
            ktora tak walczy o zycie i przegrywa...
            Nie chce Ci pisac o Jej ranach, odlezynach,i o tych wszystkich
            cierpieniach,ktore widzialam u Mamy i ktore dzialy sie na moich oczach bo nie
            jestem gotowa na to.
            Najbardziej przeraza mnie do tej pory bezdusznosc lekarzy i traktowanie przez
            pielegniarki pacjenta jak przedmiotu.Na dzien dzisiejszy nienawidze polskiej
            sluzby zdrowia.

            • Re: nagła smierc matki

              mariola008 02.01.10, 14:51 Odpowiedz
              Wczoraj a może dzisiaj rano zmarła moja mama. Jeszcze nie uporałam się z
              odejściem bliskiego człowieka a tu następny oścień wbiła śmierć. I wiecie co mam
              wrażenie, że te pieprzone życie jest dla nas wszystkich za karę. Żałuję, że mam
              dzieci, żałuję, że sama żyję.
              Jeszcze nie dociera do mnie w pełni, że już jej nie zobaczę nigdy.

              • Re: nagła smierc matki-do Mariolki

                halas1961 02.01.10, 16:03 Odpowiedz
                Mariolko
                Nie wiem jak to jest kiedy umrze mama, bo mamę mam mimo swoich 49 lat, wciaz ja
                mam. Ale wiem jak to jest kiedy umrze tata,babcie, dziadkowie, przyjaciel...
                kiedy odejdzie najukochanszy skarb pod słońcem jakim była moja córka. Ta ostania
                strata jest najdotkliwsza, nieporównywalna z zadna wczesniejsza stratą....
                Część mnie bezpowrotnie odeszła razem z córką. Tylko nie bardzo wiem gdzie, bo
                po tamtej stronie mnie jeszcze nie chca...A jednak, jednak ja wierze ze zobacze
                swoja córeczke, ja mam pewnośc ze ją zobacze!!!
                Nie załuj że zyjesz, nie załuj ze masz dzieci...
                Ja czasem tez powtarzam w myslach slowa piosenki Edyty Geppert:
                ..." dzis czuję sie jak mrówka gdy ktos butem zdepcze jej mrowisko, dałeś mi
                Panie wiarę w cud a potem odebrałeś wszystko...".
                Ale mimo tego, ze zycie wydaje się czesto popieprzone, jak piszesz to jednak
                skoro nam to zycie dano pewnie jakis cel w tym jest, pewnie cos waznego mamy do
                zrobienia zanim spowrotem odejdziemy tam skad przyszlismy. Twoj bol i strata sa
                bardzo swieze... masz prawo do placzu, do krzyku , do zlosci na Boga, swiat i
                wszystkich wokol...Ale mame zobaczysz kiedys napewno, uwierz w to...
                Halina-mama Agatki

                • Re: nagła smierc matki-do Mariolki

                  mocnakrysia 02.01.10, 17:27 Odpowiedz
                  Ja nadal płaczę , złoszczę się na Boga że odebrał mi mamę, teraz kiedy
                  rozumieliśmy się jak nigdy ,mieliśmy wspólne tematy, wspólne plany.Mam wrażenie
                  że część mojej osoby umarła razem z nią, cały czas jestem na uspakajających
                  lekach. Ale obiecałam mamie że będę miała oko i będę pomagać temu jej wnusiowi
                  którego wychowywała i muszę słowa dotrzymać .To też mój kochany chrześniak Nie
                  wiem jak będzie z moją wiarą, czy się nie załamię- czasem mi się wydaje że
                  wszystko jest dziełem przypadku i że potem nie ma nic. Ja mam swoją rodzinę,
                  nawet z mamą razem nie mieszkałyśmy, ale więż matki z córką jest tak silna i ból
                  po stracie straszny. W 2001 r zginęła w wypadku moja bratowa ( synowa mamy),
                  kochałam ją bardzo ,była dla mnie młodszą siostrą.W 2003 zmarł mój tata, trochę
                  chorował , był po wylewie. Ledwie trochę ochłonełyśmy tak szybko odeszła mama.
                  Mnie też to życie wydaję się bez sensu i popieprzone , lecz gdy syn dzwoni do
                  mnie codziennie i przyjeżdża kiedy tylko może, mąż też się martwi jakoś trzeba
                  żyć. Tylko jak sama nie wiem.

                  • Re: nagła smierc matki-do Krysi

                    halas1961 02.01.10, 18:25 Odpowiedz
                    Jak Nick wskazuje Krysia jest MOCNĄ kobieta i da rade, glownie dlatego ze
                    obiecalas pare spraw mamie, a obietnic sie dotrzymuje. Ja obiecalam corce, ze
                    rzucę papierosy. I slowa dotrzymalam, we wrzesniu minal rok jak nie pale. Nieraz
                    mam taka chec zapalic, ile razy juz mialam paczke w rece, ale zaraz ..."przeciez
                    mi obiecalaś", wiec odkladam bo obiecalam. Nieraz myslę, ze moglam jej obiecac
                    jeszcze, ze schudnę to wtedy by sie na pewno udalo:)
                    Co do przypadków...ja mam w tej materii takie dla wlasnego podtrzymania wiary w
                    sens trwania niezmienne założenia:
                    - Nic nie jest dziełem przypadku.
                    - Wszystko dzieje sie po cos, ma swój cel, znaczenie, jest potrzebne.
                    - Jest wazne i potrzebne nawet jesli boli ponad miare
                    - Nie musimy , nie mozemy poznac dlaczego , nie mozemy zrozumiec bo niektore
                    sprawy dopiero tam zrozumiemy, pojmiemy.
                    - Nie mozemy zrozumiec bo niektore srawy przerastaja moznośc zrozumienia dla
                    naszych rozumow w chwili obecnej.
                    - Wiec mimo oporów staram sie przyjmowac to co sie wydarza.
                    - Wierzę ze potem jest cos, ze na pewno nie konczy sie wszystko, ze potem
                    dopiero jest pelnia, szczescie i ukojenie.
                    - Wierze, ze potem spotkam swoich bliskich, ze czekaja na mnie, wyjda po mnie.
                    - Wierze, bo jak piszesz"wieź matki z corka jest tak silna", ze moja córka juz
                    mi dała wiele znaków, ze nic sie nie konczy, ze dopiero sie zaczyna:)
                    - Zycie pomimo, ze jest popieprzone jest darem ogromnie cennym
                    i choc czesto bym najchetniej juz zamknela oczy "na wieki wieków",
                    to kazdego ranka dziekuje za kazdy dzień mimo, ze we łzach, mimo że w walce,
                    mimo że czesto w przeogromnej samotnosci.
                    -"Ciesz sie z tego co masz mamo"- mówiła moja córka, wiec sie staram, na przekór
                    wszystkiemu, na przekór swoim łzom...dla niej.
                    
                    
                    

                    • Re: nagła smierc matki-do Krysi

                      mocnakrysia 02.01.10, 18:47 Odpowiedz
                      Dzięki za odpowiedż. Ten nick wymyślił właśnie mój chrześniak razem z synem.
                      Tak naprawdę nie jestem mocna, ale to forum naprawdę pomaga. Piszemy tu myśli i
                      słowa których nasi znajomi nie chcą słuchać, wyżalamy się ,wyrzucamy swój ból.
                      Wspominamy naszych bliskich ,mówimy o nich do woli i rozumiemy się
                      nawzajem.Jutro znów jadę na cmentarz, zaświecić znicz na grobie rodziców i
                      bratowej. Mama mówiła żeby po jej śmierci starać się żyć normalnie, po śmierci
                      taty sama wprowadzała w życie tę normalność a ja nie bardzo potrafię. Może to
                      jeszcze za wcześnie.

                    • Re: nagła smierc matki-do Halinki

                      olaopolanka 02.01.10, 19:07 Odpowiedz
                      Mialam taka straszna ochote tez napisac,wykrzyczec,o pieprzone, bez sensu zycie,
                      mam taka ochote nie zyc,teraz czesto.Ale po Twoim poscie Halinko,milcze w
                      pokorze i powiem Ci musisz byc tu na tym forum bo jestes dla mnie, dla nas
                      Dobrem,ktore jest tak nam teraz potrzebne.
                      Wczoraj w pierwszy dzien Nowego Roku bardzo cierpialam,bo uswiadomilam sobie,ze
                      ten rok bedzie juz bez mojej ukochanej Matki.I dlatego tak czesto nie chce mi
                      sie teraz zyc ale dobrze,ze jestes Halinko.

                      • Re: nagła smierc matki-do Oli opolanki

                        halas1961 02.01.10, 22:02 Odpowiedz
                        To ja dziekuje po raz kolejny i kolejny wszystkim mniej i więcej znanym mi
                        osobom z tego forum. Jutro jest 3 styczeń, 20 miesiecy jak pisalam odkad odeszla
                        Agatka i 49 lat mojego zycia. Liczba 3 zwiazna jest nierozerwalnie z moim
                        zyciem. I jak pisalam do jednej z bliskich mi dusz:) czuje(moze to glupio
                        zabrzmi) ze i ja 3 odejde. Kiedys ...gdy czas nadejdzie...Urodziny nieraz
                        powoduja ze sie czlowiek zastanawia, ze to juz...juz tyle. U mnie snieg dopiero
                        dzis zasypal wszystko. Jest pieknie...Szlam rano po chleb do sklepu i tak
                        pomyslalam, i nawet na głos powiedziałam..."Boze , ja jutro bede miala juz 49
                        lat, Boze jaka ja stara juz jestem...nie, to az niemozliwe ze ja mam 49
                        lat...Boze ile ja juz przezylam, czy to ja wszystkiego tego doswiadczylam, czy
                        to ja...czy ja mialam sile aby dziecku swojemu oczy zamknac, aby je pozegnac w
                        spokoju, w ciszy, aby nie zatrzymywac...Boze czy to ja...a czasem jeszcze
                        ...czasem czuje sie jak mala dziewczynka co ma 10 lat i chcialaby aby marzenia
                        sie spelnialy, chcialaby sie smiac, chcialaby aby caly swiat byl przyjazny,
                        mily...jak mala dziewczynka co wciaz naiwnie w ludzi wierzy...jak mala
                        dziewczynka co by sie chciala schowac u taty pod kozuchem zima...jak mala
                        dziewczynka za ktora ktos by zalatwil wszystkie klopoty ...a to ja, to jednak ja...
                        49 lat....chyba nie czuje sie na taka liczbe:)Mimo wszystko cos z dziecka wciaz
                        w sobie mam...jak chyba kazdy z nas.
                        Olu, nazwanie mnie Dobrem, to jest gruba przesada(ja zlosliwa tez jestem
                        czasem), ale dziekuje Ci za cieple slowa. Nie pisze tak bardzo czesto jak w roku
                        2008 i poczatkiem 2009, choc jeszcze chyba dosc sporo. Druga połowa roku 2009
                        była dla mnie gorsza do zniesienia, psychicznie znacznie gorzej znosilam...ale
                        wczoraj i dzis jakbym kopa jakiegos od nowa dostala. Nie ma co Olu, trzeba z
                        kolan wstawac dla naszych bliskich co po tamtej stronie, trzeba wstawac chocby
                        to mialo byc walką ogromną.
                        Jeszcze co do tego forum...po raz kolejny stwierdzam ze to jest niespotykanie
                        dobre miejsce, gdzie mozna oprocz lez, tesknoty i bolu odnalezc w sobie i w
                        drugim czlowieku dobro, to dobro ktorego nieraz w realu obok brakuje tak bardzo.
                        Moim zdaniem jest to fenomen. Ja np. z tego forum znam bardzo wiele osob
                        (niektore juz tu nie pisza lub bardzo rzadko) z imienia, nazwiska, wygladu,
                        telefonicznie, ba - osobiscie - dotykowo:):):)czyli juz nie wirtualnie. Żadna z
                        tych poglebionych znajomosci że tak powiem nie okazała się zawodem, żadna nie
                        okazała się zbyt nachalna, nie taktowna, uciązliwa.
                        Owszem zdarzaja sie tu czasem burzliwe dyskusje, ale to jest normalne,
                        najzupelniej normalne. Przewaza jednak wzajemne zrozumienie, wzajemne wspieranie
                        sie, przewaza dobroc. W kazdym razie ja tak to forum przez okres tych 19
                        miesiecy odkad tu jestem widze. To forum, a wiec LUDZIE stad wiele razy
                        przywracali mi wiare w swoje sily, wiele razy ocierali moje łzy, wiele razy
                        wspólnie ze mna opłakiwali moje dziecko, dzieki Wam zamierzam w tym roku
                        wydrukowac po raz drugi i chyba to bedzie ostatni:) wszystkie swoje wiersze o
                        tesknocie, bolu, rozstaniu, o mojej córce... ale i o nadziei. Zamierzam od
                        dzisiejszego ranka dopiero:)
                        A więc moja Agtak mnie nie pozostawiła w szponach kolejnego kryzysu, znów
                        zawołała "do roboty mamo".
                        A co do wykrzyczenia Olu na popieprzone, bez sensu zycie... krzyk jest jak
                        najbardziej wskazany gdy tego pragniesz:) Wazne aby w tym krzyku nie trwac za
                        dlugo, wazne aby w tym krzyku nie zostac juz na zawsze. I mysle ze razem nam sie
                        to uda.
                        Dobranoc Halina-mama Agatki

                    • Re: nagła smierc matki-do Halinki

                      mocnakrysia 03.01.10, 13:59 Odpowiedz
                      Piszesz Halinko że nic nie jest dziełem przypadku - może masz rację. W nocy
                      śniła mi się mama, że wyszła ze szpitala była zdrowa i wyglądała jak wcześniej.
                      Powiedziałam jej - widzisz a pokonałaś chorobę, ona odpowiedziała że
                      niekoniecznie. Przed południem pojechaliśmy z mężem na cmentarz i spotkaliśmy
                      przy grobie mamy pieska. Żywego prawdziwego kundelka trochę wyrośniętego. Na
                      nasz widok piesek zaczął się cieszyć i nie odstępował nas na krok. Muszę tu
                      zaznaczyć że tego pieska widziałam już wcześniej - chyba w święta ,ale wtedy do
                      nas nie dochodził ,leżał sobie obok grobu mamy. W końcu postanowiliśmy z mężem
                      że nie możemy go tu zostawić i musimy mu znależć dom ( sama go wziąć nie mogłam
                      , bo mam uczulenie na sierść psa i mieszkam w bloku, a to dosyć duży piesek i
                      musi mieć miejsce do wybiegania. Pojechaliśmy do brata i poprosiliśmy go o
                      opiekę dopóki nie znajdziemy mu domu. Brat ma dom jednorodzinny (mama też z nim
                      mieszkała )i wielkiego psa w podwórku. Zgodził się żeby piesek został i
                      powiedział że gdybyśmy nic mu nie znależli to on może tu zostać. Może to tez
                      jakiś znak od mamy , ona też bardzo kochała zwierzęta , jakiś miesiąc przed
                      śmiercią mówiła do mnie że tak by jeszcze chciała wziąć małego pieska na ręce i
                      się nim opiekować. Już sama nie wiem,jestem jakby trochę spokojniejsza , gdy
                      wiem że tem piesek ma opiekę. Pozdrawiam Krysia

                      • Re: nagła smierc matki-do Halinki

                        dolores333 09.01.10, 18:39 Odpowiedz
                        Witam 13 grudnia zmarła moja mama-miłość mojego życia i moja druga połowa; może
                        to śmieszne, ale tak było i będzie. Kłóciłyśmy sie i kochałyśmy najbardziej na
                        świecie.Mam wyrzuty sumienia, że wcześniej nie zmusiłam mam do pójścia do
                        lekarza. Od chyba roku narzekaała na żołądek
                        , prosiłam setki razy-"chodźmy zrobić gastroskopię", ale mama potwornie bała sie
                        tego badania. Pod koniec listopada sie przeźiebiła, kaszlała, była u lekarza,
                        ale czułą sie coraz słabiej, posżła do ginekologa-chodziła z nia, tak sie
                        cieszyłam, że wreszcie chce chodzić do lekarz-cytologia świetnie, nastepny w
                        kolejce był kardiolog, który powiedział-pani ma problem onkologiczny. Byłam
                        wtedy przy niej , widziałam, że jest w szoku, ja też byłam. Myślę, że chyba nei
                        powinien jej tego mówic, wiem, ze teraz tak sie robi, ale mam sie załamała po
                        powrocie do domu tylko spała. W szpitalu spisali ja na straty, bo "rozsiew raka"
                        i "ona umiera", mam wrażenie, że nie robili nic, mama nie była na onkologii, bo
                        żeby tam trafić trzeba była na 100 % stwierdzić, ze ma raka(choć wszyscy ooo tym
                        wiedzieli); robiliśmy badania w innym szpitalu-męka, była taka słaba, a oni do
                        niej"pani wstanie", "pani idzie", na szczęście
                        cały czas byłam z nią.Mamie zrobił sie zator płucny, szkoda, bo zabrałam
                        dokumentacje i poszłam do onkologa w innym szpitalu-obiecywał 8 miesięcy życia,
                        nie zdążyliśmy. Mama dusiła sie przez 1,5 godziny, chwytając mnie za ręce i
                        prosząc o pomoc; a lekarka przyszła i dała jej furosemid, bo jej zdaniem to
                        sprawi, ze zejdzie woda z płuc i mama przestanie sie dusić(oni nie stwierdzili
                        tego zatoru-stwierdził go onkolog z innego szpitala); poprosiłam, żeby podali
                        jej heparyne tak jak radził ten onkolog, podali, ale za późno -mam sie udusiła.
                        Myślę, że ja zawiodłam-nie pomogła, nie umiałam i t o mnie dobija poza
                        świadomością, że bez niej nic nie ma sensu, no bo do kogo zadzwonię jak stanie
                        sie coś ważnego?Ciągle jestem w szoku, bo 1 listopada mama biegała ze mna po
                        cmentarzu szybciej ode mnie , a tu w tydzień i umarła na raka.Ludzie myślą, ze
                        strata matki to nic znów takiego-masz 33 lata mówią jesteś dorosła, a ja sie
                        czuje jak sierota;(

                        • Re: nagła smierc matki-do Dolores 333

                          mocnakrysia 10.01.10, 18:38 Odpowiedz
                          Kochana Dolores ja mam 51 lat i po stracie mamy czuje się jak sierota.Nikt i nic
                          nie zastąpi matki i jej bezwarunkowej wielkiej miłości do dziecka. I tak się
                          czuję jak bardzo skrzywdzone dziecko pomimo ze mam swoją rodzinę męża i dwóch
                          dorosłych synów.Żałobę po swoich bliskich przechodzimy ciężko i nic tego nie
                          zmieni. Musimy swoje odpłakać i przeżyć. Moja mama chorowała 2 miesiące i 1
                          tydzień.Lekarze jej pomogli w uzłośliwieniu się chłoniaka. Ja też na tę smierć
                          nie byłam przygotowana i też wyję z bólu i rozpaczy i jestem z tym sama.

                          • Re: nagła smierc matki-do Dolores 333

                            dolores333 11.01.10, 13:00 Odpowiedz
                            do mocnakrysia: a mnie wszyscy wmawiają, ze gdybym miał męża i dzieci to byłoby
                            mi łatwiej- bo miałabym"inne"problemy, a tak ciągle myślę o jednym; tłumacze, że
                            to nieprawda, bo mi jej po prostu brak i mam wyrzuty sumienia, że nie umiałam
                            jej ocalić(ona by mnie uratowała-a ja jestem beznadziejna;()Boże tak mnei
                            denerwują, każą sie brać w garsć albo isć do psychologa, a to w końcu dopiero
                            miesiąc, wiec nie wiem czy już powinnam sie"zbierać"; mam dość ludzi

                    • Re: nagła smierc matki-do Krysi

                      icohe 09.03.10, 22:44 Odpowiedz
                      moja Mama zmarła kiedy miałam 13lat dwa lata wczesniej tata zmarł-na
                      serce. Mama chorowała ponad 5lat na chłoniaka, po roku chorowania
                      lekarze nie dawali jej szans przezycia jednak zyla jeszcze 4lata,
                      zmarła mając 48lat, żaluje ze tak mało ją poznałam, z biegiem czasu
                      obraz sie zamazuje ale uczucie miłości i bólu po jej stracie wciąż
                      jest takie same. KOCHAŁAM JĄ NAJBARDZIEJ NA SWIECIE I KOCHAM
                      DALEJ... Cząstka mnie odeszła w raz z Nią...pamietam porządek w
                      domu, ciepły pyszny obiad i moją ukochaną szarlotke którą tak czesto
                      robiła, omlety na sniadanie i lepienia bałwana w zime. Oddałabym
                      polowe zycia zeby spedzic z Nią jeszcze pare chwil, zeby na Nią
                      spojrzec i powiedziec Kocham Cię Mamo.. ;(;( nigdy nie pogodzilam
                      sie z Jej smiercią, z nikim nie rozmawiałam mam 22lata, dwójke
                      malych dzieci i jest mi bardzo smutno ze nie poznają babci i
                      dziadka, wiem ze moi rodzice bardzo by sie cieszyli ze mają wnuki.
                      
                      Moja Mama bardzo ciezko chorowala przez rok lezala w szpitalu
                      widzialysmy sie przez szybe tylko, czasem wychodzila na swieta ;( to
                      byly najpiekszniejsze chwile, Mama wymiotowała cale noce przez
                      9miesiecy po chemioterapii, a kiedys zemdlala przy mnie bardzo sie
                      wystraszylam bylam sama w domu probowalam polozyc Ją na lozko nie
                      mialam sily zadzwonilam do siostry przyjechala zadzwonila po karetke
                      mama sie ocknela zabrali ją do szpitala a 2dni poźniej zmarła... nie
                      zdąrzylam sie pozegnac, pamietam jak sie ocknela po omdleniu spytala
                      sie "czemu płaczesz?...nie płacz Kochanie" TAK BARDZO JĄ KOCHALAM
                      NIENAWIDZE ZYCIA...UTRACILAM TO CO NAJCENNIEJSZE... MIMO ZE MAM
                      PIEKNE MĄDRE ZDROWE DZIECI CIĄGLE MYSLE O MAMIE... BARDZO MI CIEZKO
                      CHCIALABYM SIE DO NIEJ PRZYTULIC JAK WTEDY KIEDY BYLAM MAŁĄ
                      DZIEWCZYNKĄ ;(;( KOCHAM CIE AMMO

  • Re: nagła smierc matki

    dolores333 09.01.10, 18:50 Odpowiedz
    Moja mama tez umarła na raka trzustki, a właściwie wcześniej zrobił jej sie
    zator, lekarz mówia, że to nawet dobrze, bo inaczej bardzo by cierpiała. Średnio
    mnie to pociesza.

    • Re: nagła smierc matki do Dolores

      mocnakrysia 11.01.10, 19:25 Odpowiedz
      Mam te same odczucia co ty. U mnie nawet nie minął miesiąc .Moja mama zmarła 22
      grudnia. Głowa i oczy bolą mnie non stop od płaczu. Jedna z moich pracownic
      powiedziała mi dziś że jeszcze nie widziała nikogo kto tak by rozpaczał po
      śmierci matki- a przecież w pracy to ja się kontroluję. Też bez przerwy myślę o
      mamie, tęsknię okrutnie.I nie jest prawdą że ktoś lub coś zastąpi ci tę kochaną
      osobę.I nikt cię nie zrozumie ,ani twojego bólu ,ani żalu, ani straty.

      • Re: nagła smierc matki do Dolores

        dolores333 11.01.10, 20:04 Odpowiedz
        do mocna krysia: mojej siostrze powiedizeli w pracy ,że psuje atmosferę bo
        ciągle jest smutna, ludzie są nienormalni a jaka ma być?

        • Re: nagła smierc matki do Dolores

          dolores333 14.01.10, 17:55 Odpowiedz
          hej czemu nikt sie tu nie pojawia?

        • Re: nagła smierc matki do Dolores

          luna67 14.01.10, 19:15 Odpowiedz
          Kochana Dolores, ja moj smutek, rozpacz, tesknote niestety musze w sobie
          "tlumic" przez moja posade "szefowska":-( Ktos sie zapyta, dlaczego? a bo
          dlatego, ze dzialalnosc mojej firmy jest zwiazana nie tylko z ludzmi chorymi,
          ale i zdrowymi, szukajacych relaksu i odbudowania (fizjoterapia medyczna).
          
          Musze byc zawsze "trzezwa" jako szefowa, kontrolowac, sprawdzac i utrzymywac
          kontakty nie tylko z pacjetami ale i z lekarzami.
          
          Pracownice niby rozumieja, ale nie moge im "pokazac" moich lez, one wymagaja
          odemnie (co zauwazylam) silnego charakteru, i jak rozmawiaja o zmarlym pacjencie
          przelykam mocniej (zeby sie nie rozplakac).
          
          Jak dzieci/rodzina moich pacjetow informuja mnie o smierci ich matki/ojca, biore
          udzial w ich cierpieniu i daje upust moim lzom, bo wiem, ze mnie rozumieja i ja
          ich.....

          • Re: nagła smierc matki

            mocnakrysia 16.01.10, 08:49 Odpowiedz
            22 stycznia mija miesiąc od śmierci mojej mamusi. W kościele będzie odprawiona
            msza w jej intencji. Pewnie pojadę na tę mszę ze względu na mamę- ona była taka
            mocno wierząca i praktykująca. Od pogrzebu nie byłam w kościele i nie modliłam
            się. Nigdy nie mów nigdy, nie przekreślam tego ze kiedyś wrócę do kościoła lecz
            w tej chwili moja rozpacz i ból przesłania mi wszystko i te stronę duchowa czyli
            wiary też. Nie wiem jak to zniosę, pewnie przepłacze całą mszę.

          • Re: nagła smierc matki

            sebrzewn 15.03.10, 23:49 Odpowiedz
            Moja mama zmarla 29 lipca. Chorowala ok. 3 lat na raka jelita i jajnikow. Bywalo
            tak ze zdrowiala ale po jakims czasie choroba sie zawsze nawracala. Byla
            wspaniala kobieta, usmiechnieta i kochana. Gdy zmarla miala 36lat. ...
            przyszedlem do sypialni, w ktorej lezala moja mama, nie mogac juz mowic, majac
            problemy z oddychaniem, bedac na lekach(morfina). Partner mojej mamy powiedzial
            ze z mama trzeba sie juz zegnac. Nie wiem czemu ale nie odebralem tego tak
            gwaltownie. Najpierw zegnal sie z mama jej partner, potem moj brat a na koncu
            ja. ... przynioslem do sypialni mamy 2 obrazki z Jezusem i aniolka. Mama lezala
            na lozku, a ja usiadlem na podlodze, trzymajac mame za reke. Mowilem jej ze jest
            mi bardzo przykro, za wszystko co zle zroblem i ze bardzo ja kocham. W pewnym
            momencie zauwazyle mze mama przestala oddychac. Zawolalem partnera mamy,
            przybiegl a po chwili stwierdzil ze mama nie zyje. :( Popadlem w rozpacz, mialem
            w glowie mnostwo mysli i jednoczesnie pustke. Zaczalem plakac, kopac, i uderzac
            piescia w scikane. Myslalem sobie "Czemu moja mama???!!!, wez mnie ale nie ja".
            Najgorsze jest dla mnie to, ze po gdy moja mama wyszla ze szpitala (oddzial
            onkologii w Warszawie), tak sie cieszyla, i pierwszej nocy po powrocie do domu,
            wstala w nocy i upadla lamiac sobie przy tym noge!!! Obudzilem sie o6 nad ranem
            i widzialem jak moja mama lezy na kocu, z rozcieta glowa i zlamana noga. To bylo
            straszne. ...najgorszy moment na pogrzebie, byl kiedy nioslem przez caly kosciol
            zdjecie mamy, usmiechnietej i pogodnej. Pod kosciolem bylo mnostwo ludzi i kazdy
            podchodzil, skladal kondolencje i chcial zobaczyc jeszcze raz mame. Plakalem
            wtedy, bo widzialem ile osob kochalo moja mame. Jesli ktos chcialby pogadac to
            jest moje gg. 11367675