Ateiści wyjdą na ulice. Duchowni pytają: Po co?

Oczywiście, że to przede wszystkim rodzice powinni wpajać dzieciom zasady etyczne i kształtować ich charaktery.
I chwała bogu ;-).

A od lekcji etyki i/lub religioznawstwa oczekuję (a właściwie: oczekiwałabym, gdyby takie lekcje istniały) raczej podania WIEDZY. Pokazania różnorodności wierzeń religijnych, myśli filozoficznej i postaw etycznych na przestrzeni dziejów. Ich uzależnienia od obyczajowości, stopnia rozwoju kultury materialnej i niematerialnej, środowiska geograficznego itp. Marzyłoby mi się aby na takich lekcjach dzieciaki mogły przedyskutować rożne dylematy etyczne, odwołując się nie tylko do jedynie słusznej moralności katolickiej: chociażby np. czym jest eutanazja dla nas współczesnych, a czym była/mogła być np. dla starożytnych Spartan czy XVII wiecznych Eskimosów. Czy zasady etyczne są takie same niezależnie od jakichkolwiek uwarunkowań zewnętrznych czy też mogą podlegać modyfikacjom, a jeśli tak, to w jakim stopniu itd itp...

I żeby nikt nie oceniał dzieci za poglądy, albo co gorsza za regularność uczestnictwa w obrzędach religijnych.

Ech, marzenia....