Aerostar dla polskiej armii. "MON wybrał samolot najtańszy i najsłabszy"

Po pierwsze, w Polsce generalnie nie prowadzi się R&D z prawdziwego zdarzenia.
Zdolni inżynierowie, jeżeli już pracują w Polsce, to sprzedają produkty
wymyślone, a często i wyprodukowane, zupełnie gdzie indziej.
Po drugie, wprawdzie artykuł mówi, że jedynym kryterium była cena, ale nic nie
wspomina o kryteriach przystąpienia do przetargu. Możemy sobie oczywiście
wyobrazić, że firma modelarska, mająca wieloletnie doświadczenie w budowie i
eksploatacji zdalnie sterowanych zabawek zwęszyła Wielki Interes i postanowiła
wstawić mocniejsze radyjko i kamerkę internetową (z tych lepszych) do jednego
ze swoich modeli i sprzedać Ministerstwu Obrony. Załóżmy, że chłopakom (i
dziewczynom) powiodło się nadzwyczaj dobrze (dzięki owej nadzwyczajnej
zdolności, rzecz jasna, i znakomitemu poziomowi uczelni, które ich
wykształciły) i zbudowali latający prototyp, produkujący takie filmiki, jak
ten z artykułu, ale w HD i z przytupem. I że nawet jak sprzedadzą taki gadget
za 10 tys. za sztukę, to i tak ze 100% przebiciem.
Czy ktokolwiek naprawdę wierzy, że taka firma, choćby nawet zmieniła nazwę z
"Super Modelarz" na "Sky-Spy Technologies Ltd.", byłaby w stanie spełnić choć
połowę kryteriów przystąpienia do przetargu? Tam na pewno jest jakiś punkt o
posiadaniu doświadczenia na rynku czy iluś-tam zadowolonych klientów.
Nie wspomnę nawet to tym, że ile trzeba by takich samolocików po 10 tys.
sprzedać, żeby starczyło na roczną pensję jednego, jedynego inżyniera.
Zdolny inżynier to tylko jeden malutki element układanki składającej się na
sukces rynkowy tak wysublimowanego produktu.
Zresztą nie trzeba szukać daleko. Wolisz jeździć Geantem czy Rometem? Głośniki
do wieży wolisz z Tonsilu czy Technicsa? A pamięta ktoś jeszcze takie firmy
jak Polon czy Unitra?
Ludzie czerpią wyobrażenie o świecie z seriali, a potem, jak dzieci, dziwią
się, że w rzeczywistości jest inaczej.