"Bronisław Wildstein przedstawia" zdjęty z anteny TVP

ale au rebours ... ;-)

Ten program był ciekawy, bo pokazywał jak mogły wyglądać orwellowskie godziny nienawiści. Był też ciekawy jako kliniczny przykład patologicznego dziennikarstwa - subiektywnego, narcystycznego, kiepskiego warsztatowo. W końcu bawił mnie doborem gości, bo drogi Bronek często zapraszał kogoś, o kim sądził, że jest "nasz" czyli "ich", a potem gość robił mu psikusa i Bronek wpadał w konfuzję ;-)

Będzie mi też brakowało nadętej czołówki, która przekazywała obraz Bronka prawdziwego macho, takiego co to i argumentem ale i pięścią potrafi zdzielić między oczy, choć na szczęście pozostaje mi jeszcze do pośmiania się czołówka Lisa, aksamitnego, frasobliwego soft-macho intelektualisty ;-)