Prawybory podzieliły Polskę

Jestem Polakiem!



"Nierzadko spotykamy się ze zdaniem że nowoczesny Polak powinien jak
najmniej być Polakiem.
Jedni powiadają że w dzisiejszym wieku praktycznym trzeba myśleć o
sobie nie o Polsce, u innych Polska zaś ustępuje miejsca -
"ludzkości". (...)



Jestem Polakiem - to słowo w głębszym rozumieniu wiele znaczy.


Jestem Polakiem - to znaczy, że należę do narodu polskiego na całym
jego obszarze i przez cały czas jego istnienia zarówno dziś, jak w
wiekach ubiegłych i w przyszłości;

to znaczy, że czuję swą ścisłą łączność z całą Polską:

z dzisiejszą, która bądź cierpi prześladowanie, bądź cieszy się
strzępami swobód narodowych, bądź pracuje i walczy, bądź gnuśnieje w
bezczynności, bądź w ciemności swej nie ma nawet poczucia narodowego
istnienia;

z przeszłą - z tą, która przed tysiącleciem dźwigała się dopiero,
skupiając koło siebie pierwotne pozbawione indywidualności
politycznej szczępy,

i z tą, która w połowie przebytej drogi dziejowej rozpościerała się
szeroko, groziła sąsiadom swą potęgą i kroczyła szybko po drodze
cywilizacyjnego postępu,

i z tą, która poźniej staczała się ku upadkowi, grzęzła w
cywilizacyjnym zastoju, gotując sobie rozkład sił narodowych i
zagładę państwa,

i z tą, która później walczyła bezskutecznie o wolność i niezawisły
byt państwowy;

z przyszłą wreszcie, bez względu na to, czy zmarnuje ona prace
poprzednich pokoleń, czy wywalczy sobie własne państwo, czy
zdobędzie stanowisko w pierwszym szeregu narodów.




Wszystko co polskie jest moje: niczego się wyrzec nie mogę. Wolno mi
być dumnym z tego, co w Polsce jest wielkie, ale muszę przyjąć i
upokorzenie, które spada na naród za to co jest w nim marne.


Jestem Polakiem - więc całą rozległą stroną swego ducha żyję życiem
Polski, Jej uczuciami i myślami, Jej potrzebami, dążeniami i
aspiracjami. Im więcej nim jestem tym mniej z jej życia jest mi obce
i tym silniej chcę, żeby to, co w mym przekonaniu uważam za
najwyższy wyraz życia stało się własnością całego narodu.


Jestem Polakiem - więc mam obowiazki polskie: są one tym większe i
tym silniej się do nich poczuwam, im wyższy przedstawiam typ
człowieka.

Bo im szersza strona mego ducha żyje życiem zbiorowym narodu, tym
jest mi ono droższe, tym większą ma ono dla mnie cenę i tym
silniejszą czuję potrzebę dbania o jego całość i rozwój.

Z drugiej strony, im wyższy jest stopień mego rozwoju moralnego,
tym więcej nakazuje mi w tym względzie sama miłość własna. (...)

Człowiek cywilizowany nie postępuje nikczemnie dlatego przede
wszystkim, że zanadto siebie samego szanuje. To poszanowanie samego
siebie wytwarza też odpowiedni stosunek do własnego narodu. Poczucie
swej godności, które zabrania człowiekowi kraść lub żebrać, nie
pozwala mu również korzystać z dóbr narodowych, nie dokładając nic
do nich od siebie, nie pracując nad ich pomnożeniem i nie biorąc
udziału w ich obronie.


Pewien stopień inteligencji pozwala człowiekowi zrozumieć, w jakiej
mierze duchowe bogactwo narodu jest podstawą rozwoju jednostki, jak
wiele zatem każdy korzysta z narodowego dobra, odpowiednia zaś
dojrzałość moralna zmusza go do uznania faktu, że korzystając z tych
dóbr, a nie dając nic w zamian lub dając za mało, jest na łasce
swego społeczeństwa, jak żebrak w dobroczynnym przytułku.

I sama miłość własna, niezależnie od przywiązania do ojczyzny,
nakaże mu uznać obowiązki narodowe, pracować dla ojczyzny, walczyć
za nią, dawać jak najwięcej w zamian za to co od niej
bierze." "Myśli nowoczesnego Polaka" - Roman Dmowski







"Wartości narodu nie mierzy się wyłącznie jego stanem w danej
chwili, w danym, jednym pokoleniu. Stan ten może być przejściowy,
pokolenie z tych czy innych przyczyn wyjątkowo liche. Historia
wszystkich narodów uczy nas, jak często po pokoleniach marnych,
moralnie słabych, niedołężnych, przychodziły pokolenia dzielne, z
szerokimi aspiracjami, które wielkich dzieł dokonywały. Naród trzeba
brać jako całość, w ciągu całych jego dziejów - to dopiero może dać
istotne pojęcie o jego wartości." Roman Dmowski "Polityka polska i
odbudowanie państwa"