Z orzecznictwa - w sprawie art. 228 i 229 KK

Postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Karna
z dnia 3 grudnia 2002 r.
II KKN 208/2001
OSNKW 2003/3-4 poz. 37
Biuletyn Sądu Najwyższego 2003/4 str. 19
Krakowskie Zeszyty Sądowe 2003/5 poz. 7
Jeżeli funkcjonariusz publiczny uzależnia od otrzymania korzyści majątkowej
czynność służbową, do której wykonania był nie tylko uprawniony, lecz także
zobowiązany przepisami prawa, to zachowanie takie wyczerpuje znamiona określone
w § 4 i 3 art. 228 kk i uzasadnia przyjęcie kumulatywnego zbiegu obu tych
przepisów stosownie do art. 11 § 2 kk.

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie
z dnia 18 listopada 1999 r.
II AKa 191/99
Prokuratura i Prawo - dodatek 2000/4 poz. 21
Krakowskie Zeszyty Sądowe 1999/12 poz. 23
Podmiotem występku sprzedajności (art. 228 kk), a odpowiednio - przekupstwa
(art. 229 kk) może być nie tylko funkcjonariusz publiczny, ale także inna osoba
pełniąca funkcję publiczną. Sąd Apelacyjny nie podziela poglądów zdejmujących
odpowiedzialność za korupcję osób podejmujących decyzje w sferze publicznej,
zobowiązanych do bezstronności (jak pracownicy banków), dlatego tylko, że ich
stanowiska zostały pominięte w katalogu funkcjonariuszy publicznych.

Postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Karna
z dnia 25 czerwca 2004 r.
V KK 74/2004
OSNKW 2004/7-8 poz. 79
Biuletyn Sądu Najwyższego 2004/8
Jurysta 2004/10 str. 34
Krakowskie Zeszyty Sądowe 2004/9 poz. 10
Orzecznictwo Sądu Najwyższego w Sprawach Karnych 2004 poz. 1191
Zachowanie nauczyciela akademickiego, związane z wykonywaniem przez niego
obowiązków o jakich mowa w art. 99 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o
szkolnictwie wyższym (Dz. U. 1990 r. Nr 65 poz. 385 ze zm.), stanowi realizację
jednego z konstytucyjnych zadań państwa (art. 70 ust. 1 Konstytucji RP) i
spełnia kryterium pełnienia funkcji publicznej.

Na temat art. 250a KK nie znalazłem zadnych orzeczeń, wyroków ani postanowień
Sądów.

Paweł R.