Stalin dbał o własny wizerunek w społeczeństwie, przedstawiając siebie jako
spadkobiercę Lenina, chociaż ten wyraźnie ostrzegał przed nim w tzw.
testamencie Lenina i radził aby go odsunąć gdy jeszcze sprawował władzę.
Zlecając służbie bezpieczeństwa wykrywanie nieistniejących "spisków
kontrrewolucyjnych" podsycał w społeczeństwie atmosferę ciągłego zagrożenia i
niepewności. Jednocześnie kreował się na "wodza narodu", co objawiało się
ogromnym wpływem na życie społeczne i kulturalne, już w latach 1924-1925
polecił zmianę nazw miejscowości Juzowka, Juzowo i Carycy na Stalino,
Stalińskij i Stalingrad. Od roku 1929 rozpoczął się faktycznie okres
totalitarnego kultu jednostki - miejscowościom w ZSRR zaczęto zmieniać nazwy
np. Stalinabad, Stalin-Auł, Staliniri, Stalinissi, Stalino, Stalinogorsk,
Stalińsk, Szczyt Stalina itd. Artyści zaczęli tworzyć wiersze i różne
pochlebne określenia dotyczące przywódcy, np. "lokomotywa historii", "słońce
narodów"],"bolszewik z granitu", "człowiek ze stali", "spiżowy leninista"
czy "uniwersalny geniusz".

Ponieważ Stalin miał 165 cm wzrostu, kazał się portretować wysokim i silnym.

Malarze którzy z różnych względów nie mogli sprostać w pożądany sposób tym
wymaganiom, byli usuwani - kilku z nich zastrzelono.

Jak wynika z historii, MALI LUDZIE MAJĄ KOMPLEKSY.

P.S.
Tylko Polski mi żal!!!