dac satysfakcji.Takze większość posłów jej dac nie może, ale wybatozyc mozna
zawsze.
ROZDZIAŁ I.
Osoby zdolne do żądania i dawania satysfakcji honorowej.
Art. l.
Pojęciem osoby, zdolnej do żądania i dawania satysfakcji honorowej albo krótko:
osobami honorowymi lub z angielskiego: gentlemanami nazywamy (z wykluczeniem
osób duchownych) te osoby płci męskiej, które z powodu wykształcenia,
inteligencji osobistej, stanowiska społecznego lub urodzenia wznoszą, się ponad
zwyczajny poziom uczciwego człowieka.
Uwaga: Określenie powyższe usuwa zatem kobietę z pod mocy obowiązującej
przepisów honorowych, dając tem samem wyraz swej średniowiecznej genezie i
czyniąc zadość zasadzie francuskiej, określającej kobietę, jako „impropre au
duel”.

Art. 2.
Przez pojęcie „osób stanu duchownego" należy rozumieć nie tylko osoby o
święceniach kapłańskich, ale również wszystkie osoby posiadające święcenia
niższe, dalej zakonników, kleryków, wreszcie słuchaczy uniwersyteckich wydziału
teologicznego.
Uwaga: Dla braku jakiegokolwiek zwyczaju polskiego, określającego
pojęcie „osoby duchownej", przyjmujemy określenie włoskie, uznające każdego
człowieka, noszącego prawnie szaty duchowne, jako wyłączonego od obowiązków,
złączonych ze świeckim pojęciem honoru.

Art. 5.
Osoby nieposiadające wymaganych art. 3 i 4 kryteriów, posiadają mimo to
zdolności dawania i żądania honorowego zadośćuczynienia, o ile zajmują wybitne
stanowisko społeczne.
Uwaga: W myśl tej zasady należy udzielić satysfakcji honorowej wieśniakowi,
który jest posłem na sejm
Art. 8.
Wykluczonymi ze społeczności ludzi honorowych są osoby, które dopuściły się
pewnego ściśle kodeksem honorowym określonego czynu; a więc indywidua
następujące:
1. osoby karane przez sąd państwowy za przestępstwo pochodzące z chciwości
zysku lub inne, mogące danego osobnika poniżyć w opinii ogółu;
2. denuncjant i zdrajca;
3. tchórz w pojedynku lub na polu bitwy;
4. homoseksualista;
5. dezerter z armii polskiej;
6. nieżądający satysfakcji za ciężką zniewagę, wyrządzoną przez człowieka
honorowego;
7. przekraczający zasady honorowe w czasie pojedynku lub pertraktacji
honorowych;
8. odwołujący obrazę na miejscu starcia przed pierwszym złożeniem względnie
pierwszą wymianą strzałów;
9. przyjmujący utrzymanie od kobiet nie będących jego najbliższymi krewnymi;
10. kompromitujący cześć kobiet niedyskrecją;
11. notorycznie łamiący słowo honoru;
12.zeznający fałsz przed sądem honorowym;
13. gospodarz łamiący prawa gościnności przez obrażanie gości we własnym
mieszkaniu;
14. ten, kto nie broni czci kobiet pod jego opieką pozostających;
15. piszący anonimy;
16. oszczerca;
17. notoryczny alkoholik, o ile w stanie nietrzeźwym popełnia czyny poniżające
go w opinii społecznej;
18. ten, kto nie płaci w terminie honorowych długów;
19. fałszywy gracz w hazardzie;
20. lichwiarz i paskarz;
21. paszkwilant i członek redakcji pisma paszkwilowego;
22. rozszerzający paszkwile;
23. szantażysta,
24. przywłaszczający sobie nieprawnie tytuły, godności lub odznaczenia;
25. obcujący ustawicznie z ludźmi notorycznie niehonorowymi;
26. podstępnie napadający (z tyłu, z ukrycia itp.);
27. sekundant, który naraził na szwank honor swego klienta;
28. stawiający zarzuty przeciw honorowi osoby drugiej i uchylający się od ich
podtrzymania przed sądem honorowym.