Duma, duma Pon Bócek.
Aborcja była, lecz wróciła!

Duma, duma Pon Bócek, aż go boli głowa,
dlaczego za mnie gada ta noga stołowa?
Przecież nie sutanna jest jej ta kiecka,
oj durna, oj durna jest ta poradziecka.
Aby powstał człowiek, dałem rozum Ewie,
jak dawałem rozum, Adam był na drzewie,
który i tak poczuł się jak większa połowa
pomimo, że pozostał głupi jak noga stołowa.
Ale niektóra durna tkwi w takim układzie,
że owszem głowę ma , ale rozum w zadzie.
Jak klechom rozdawałem rozumu połówki,
chcieli tylko większe, dlatego półgłówki.
Bo jak rozdawałem połówki na głowę,
oni wołali, dawaj nam większą połowę.
Dwie większe połowy nie zmieści do główki
i tak z pazerności zostali półgłówki!
Teraz się dowiecie jak to jest w układzie,
nieupchaną połówkę upchali babom w zadzie.
Pon Bócek chciał dobrze, dawał równe połowy,
ci co takie wzięli teraz tęgie głowy.
Teraz połówkowy czy się stoi, czy się kładzie,
zawsze myśli, mam rezerwy rozumu w zadzie.
Dlatego knurek, gdy ma babę na posadzie
inteligentnie stymuluje rozum w zadzie.