Po drugiej stronie twarzy

Jak zwykle piękne zdjęcia, mistrzowskie operowanie kolorem, zwłaszcza w
trzeciej godzinie filmu.
Opowieść do czytania emocjami, nie rozumem, do obejrzenia w domu, przy butelce
wina, w stanie pełnego relaksu.
Zdecydowanie odradzam oglądanie go w kinie. Motłoch się nudzi, gada, wierci
się, żre popkorn, szeleści, mlaska, w takich warunkach nie sposób dać się
ponieść emocjom. Na koniec Lynch drwi sobie ze znudzonej gawiedzi - czarny
ekran - gawiedź chce wychodzić, ale okazuje się że to nie koniec, akcja ożywia
się kiedy pokazują się napisy - konbieta w peruce i małpka - motłoch w śmiech i
ci którzy najbardziej się wiercili siedzą do ostatniego napisu :D

IE obejrze jescze raz w domu, przy butelce wina.