qpalzm podobają mi się Twoje wywody bo jest w nich pewien logiczny
tok rozumowania, który jest jednym z wielu wątków myślowych jakie ja
stosuję w swoich rozważaniach o istocie bytu. Wydaje mi się z tego
co przeczytałem tu w tym tylko wątku, że zbyt mocno trzymasz się tej
przyjętej logiki, która wydaje Ci się nie mająca jakiejś racjonalnej
alternatywy. Proponuję wyjść nieco poza wąskie rozważania czy coś
czego doświadczamy, widzimy i postrzegamy ma jakiekolwiek racjonalne
lub logiczne powody istnienia. Wszyscy jedziemy na tym samym wózku i
istniejemy w tej określonej prawami fizyki, matematyki i chemii
czasoprzestrzeni i podłóg niej jesteśmy w stanie tworzyć teorie i
definicje, opierając się jedynie na subiektywnych odczuciach,
wrażeniach i przekonaniach wynikających z indywidualnych potencjałów
intelektualnych, które to w swojej skali i rozpiętości są równie
ogromne co poznawalny przez ludzkość wszechświat. A wiadomo, że jest
on tak rozległy, że można przypuszczać, iż istnieją w nim światy i
obszary tak odmienne od naszej rzeczywistości w, których nasza
logika oparta o istniejące tu prawa natury może nie mieć
najmniejszego sensu. Ale i w tej naszej czasoprzestrzeni znalazłoby
się logiczne wytłumaczenie dla sensu stworzenia takiego
wszech/świata przez domniemanego boga. Otóż jednym z wielu takich
wyjaśnień jest zwykła potrzeba twórczego tworzenia bez względu na
racjonalność, logikę i formę tego tworzenia. Oczywiście domniemany
stwórca musiał przed stworzeniem danego świata stosować się do praw
jakie w tym przyszłym świecie miały obowiązywać, a jakie sam musiał
założyć po to by to jego przyszłe dzieło mogło trwać i zwyczajnie
trzymać się „kupy”. Mam tu namyśli przedtem stworzone prawa
matematyki, fizyki, chemii i geometrii, które gwarantują możliwość
trwania jego dzieła. No chyba, że przyjmiemy, iż stwarzane dzieło
dla samego zaspokojenia potrzeby twórczej tworzy te prawa i je
warunkuje samo przez się i te prawa są zwykłym efektem ubocznym
tegoż stworzonego dzieła :) Ale tak czy siak nie można oprzeć się
pokusie zastanowienia czy to co jesteśmy w stanie postrzegać jest
aby na pewno tchnieniem boga/ jakiegoś tam/ Nie mamy najmniejszych
powodów mniemać, że tak jest a nawet jak to sam napisałeś nie ma
żadnych a tym bardziej logicznych powodów dla, których domniemany
bóg chciał stwarzać świat Jim on jest i w ogóle nie ma najmniejszych
logicznych i nielogicznych dowodów ani powodów dla których mógłby
istnieć domniemany bóg. Chodzi o to by w swoich rozważaniach nie
popaść w jakąkolwiek skrajność myślową i nie uwarunkować nią swego
toku myślenia i jako takiego postrzegania świata. Chodzi też o to
aby nie narzucać nikomu własnego toku myślenia, nie licytować się
skrycie w swych głębiach przemyśleń i nikomu nie udowadniać swojej
racji dotyczącej czegoś co z gruntu nie jest możliwe do określenia
ze względu na złożoność tematu daleko wykraczającą poza możliwości
analityczne ludzkiego umysłu. Trzeba to mieć jedynie w swej
świadomości i przy stawianych tezach i założeniach mieć zawsze
furtkę do odwrotu jeśli okaże się, że nasze założenie nie wyczerpuje
rozstrzygnięcia tematu. Tak przyjęty sposób myślenia może jedynie
wyeliminować przyjęcie tych warunkujących nasze myślenie przekonań i
subiektywnych odczuć prowadzących na manowce prawdy i możliwości
poznania istoty bytu.
--
zobacz zdjęcia z czasów komuny, pośmiej się z kaczyńskich i polityków na YouTube