Zaprezentowano projekt Stadionu Narodowego

jednak sam projekt nie rzuca na kolana. Jest, w moim odczuciu, bez polotu, bez
tej iskry bożej i odrobiny szaleństwa architektonicznego, które dają początek
dziełu. Szkoda.

Dlaczego w Warszawie, w tak świetnym miejscu, nie miałby powstać obiekt sportowy
jako dziecko niezwykłe sztuki nowoczesnej. Tymczasem widzimy, excusez les mots,
porzucony przez przekupkę kosz wiklinowy na jaja.

Czasem zastanawiam się, po co w ogóle są szkoły architektury, skoro potem
powstaje takie "coś". I jeszcze wszyscy się nad tym "czymś" pochylają, słowa
mądre wznoszą i oczy. A w sobie zapewne przyznają, że można by wymyślić coś
zdecydowanie bardziej. bardziej... Finezyjnego, porywającego, że ręce same
składają się do oklasków. To, co widzimy, nie ma tej siły przyciągania.

Klamka zapadła. Wypada spokojnie poczekać na rzeczywistość. Niech się mylę w
ocenie i niech obiekt będzie wspaniały.