Ekolodzy z Piątej Alei

Od czasu do czasu pojawiają się w pewnych, dość niewielkich, grupach
ludzi przeróżne kuriozalne idee, które szybko umierają naturalną
śmiercią. Tak jest i z tymi przykładami, przynoszącymi często więcej
szkody niż pożytku. Przecież wiadomo, że się do jaskiń nie cofniemy,
że istotą naszej cywilizacji jest ciągły rozwój. To może być 2% albo
8% przyrostu PKB rocznie albo może 4% ale idee Klubu Rzymskiego typu
zerowego wzrostu gospodarczego są nierealne i zniszczyłyby
gospodarkę. Tworzenie nowych miejsc pracy wymaga bowiem ciągłego
wzrostu konsumpcji. Nie oszczędzania ale wydawania. Owszem, warto
wybierać rozwiązania bardziej ekologiczne ale radykalizm typu „do
komunikacji używam wyłącznie własnych nóg i roweru” jest nie do
zrealizowania. Zresztą to tylko taka „modna” poza, bo w krytycznej
sytuacji szybko jej ideolodzy o tym zapominają. Trochę podobnie jak
u niektórych sekt (amisze) teoretycznie odrzucających cywilizację.
Ci ludzie w USA jeżdżą bryczkami i szczycą się nieużywaniem prądu
ale kiedy zachoruje im dziecko to jak najbardziej ucywilizowana
karetka pędzi do ucywilizowanego szpitala naszpikowanego
najnowocześniejszymi komputerami i elektroniką żeby ratować życie
tego dziecka. Czyli jest to taka harcerska zabawa w lesie przez parę
tygodni, ze świadomością, że w domu mama czeka z ciepłym obiadkiem,
kiedy zgłodniałemu harcerzykowi nie uda się rozpalić
ogniska „naturalnymi„ metodami, bo zapełaczki zamokły a benzynka w
kanistrze się skończyła. Tak więc i ci amisze i ci ekolodzy bawią
się od czasu do czasu w rzekomy radykalizm, bo wiedzą, że wokół jest
cywilizacja, z której mogą w każdej chwili skorzystać i tak też
czynią.